- Najlepsze szlaki w Kazbegi zaczynają się w promieniu ok. 30 km od Stepancmindy: łatwe spacery do wodospadu Gveleti i cerkwi Cminda Sameba w Gergeti, całodniowe wędrówki dolinami Dżuty i Truso oraz trudne podejścia pod lodowiec Gergeti i na przełęcz Czauchi.
- Łatwe trasy zajmują od 1,5 do 4 godz. Lodowiec i przełęcz Czauchi to całodniowe wyjścia na 8–10 godz., powyżej ok. 3000 m n.p.m.
- Niżej położone trasy są dostępne od maja do października. Z wysokich szlaków śnieg schodzi zwykle dopiero na początku lipca, a pierwszy świeży śnieg może spaść już po połowie września.
- Ostatni odcinek drogi do Dżuty, o długości 2,6 km, przez cały 2026 r. był zamknięty dla zwykłych samochodów, więc transport zaplanuj przed wyjazdem.
Trekking w Kazbegi to zarówno płaski spacer nad rzeką, jak i wejście na przełęcz na wysokości 3340 m n.p.m., a niemal każda trasa zaczyna się nie dalej niż 45 minut jazdy od Stepancmindy. Dla większości osób najlepsze szlaki w Kazbegi to podejście do cerkwi Cminda Sameba w Gergeti, łąkowa ścieżka z Dżuty nad jezioro Czauchi i długa, łagodna dolina Truso. Sprawni piechurzy dokładają do tego punkt widokowy nad lodowcem Gergeti pod Kazbekiem. Brakuje ci czasu albo sił? Na wodospad Gveleti i dolinę Arszy wystarczy pół dnia, a nawet mniej.
Poniżej zestawiamy w jednej tabeli dziesięć jednodniowych wędrówek, od najłatwiejszej do najtrudniejszej. Potem każda dostaje krótki opis: co zobaczysz, jakie trudności czekają na trasie (bez upiększania), gdzie się zaczyna i czy potrzebujesz samochodu 4x4. Dalej piszemy o śniegu i przejezdności dróg, o bezpieczeństwie, o planach na jeden, dwa lub trzy dni oraz o transporcie. O samym miasteczku przeczytasz w naszym poradniku o Kazbegi.
Porównanie szlaków w Kazbegi: dystans, podejście, czas i sezon
Dystanse liczymy od zwykłego początku trasy. Podejście to łączne przewyższenie, a czasy dotyczą równego marszu bez długich przerw. Większość liczb jest zaokrąglona, więc służą one przede wszystkim do porównania tras.
| Trasa | Start | Dystans | Podejście | Czas marszu | Trudność | Najlepsze miesiące | 4x4? |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. Spacer brzegiem rzeki do Panszeti | Stepancminda, drugi brzeg Tereku | ok. 5–8 km tam i z powrotem | Niewielkie | 1,5–2,5 godz. | Łatwa | Od maja do października | Nie |
| 2. Wodospady Gveleti | Most w Gveleti, ok. 7 km na północ od miasteczka | ok. 4 km tam i z powrotem | ok. 280 m | 1,5–2 godz. | Łatwa, stroma końcówka | Od maja do października | Nie, wystarczy taksówka |
| 3. Cerkiew Cminda Sameba w Gergeti | Główny plac w Stepancmindzie | ok. 7 km tam i z powrotem | ok. 430 m | 2,5–4 godz. | Łatwa do umiarkowanej | Od maja do połowy października | Opcjonalnie, w jedną stronę |
| 4. Pętla doliną Arszy | Most w Arszy, kilka km na południe od miasteczka | Pętla ok. 6 km | ok. 600 m | 3–4 godz. | Łatwa do umiarkowanej | Od czerwca do października | Nie, taksówka do Arszy |
| 5. Wąwóz Artchmo | Przysiółek Achalciche przy drodze do Dżuty | ok. 12 km tam i z powrotem | ok. 520 m, w górę i w dół | 3–4 godz. | Łatwa, jedna przeprawa w bród | Od czerwca do początku października | Przydaje się na pierwszym odcinku drogi |
| 6. Z Dżuty nad jezioro Czauchi | Wieś Dżuta, ok. 2200 m n.p.m. | ok. 8 km tam i z powrotem; ok. 13 km od szlabanu na drodze | ok. 400 m | 3–4,5 godz. | Łatwa do umiarkowanej | Od końca czerwca do września | W 2026 r. miejscowy samochód 4x4 na ostatnie 2,6 km |
| 7. Doliną Truso do Zakagori | Kwemo Okrokana, poniżej Kobi | ok. 22 km tam i z powrotem | ok. 460 m | 6–7 godz. | Umiarkowana, długa | Od czerwca do początku października | Skraca marsz |
| 8. Punkt widokowy na przełęczy Saberce | Parking pod cerkwią Cminda Sameba w Gergeti | ok. 10 km tam i z powrotem | ok. 800 m | 4–5 godz. | Umiarkowana do trudnej | Od lipca do połowy września | Taksówka lub 4x4 pod cerkiew |
| 9. Punkt widokowy nad lodowcem Gergeti | Główny plac w Stepancmindzie | ok. 20 km tam i z powrotem | ok. 1500 m | 8–10 godz. | Trudna | Od początku lipca do połowy września | Opcjonalnie, skraca trasę o ok. 7 km |
| 10. Przełęcz Czauchi, z Dżuty do Roszki | Wieś Dżuta | ok. 18 km w jedną stronę | W górę ok. 1280 m, w dół ok. 1360 m | 8–10 godz. albo 2 dni | Trudna | Od połowy lipca do połowy września | Miejscowy samochód 4x4 do Dżuty; powrót samochodem z Roszki |
Łatwe wędrówki koło Stepancmindy: Panszeti, Gveleti i Gergeti
1. Spacer brzegiem rzeki do Panszeti
To łagodna propozycja na popołudnie w dniu przyjazdu. Przejdź przez most poniżej placu i gruntowymi drogami idź na południe zachodnim brzegiem Tereku, z dala od ciężarówek. Po ok. 2,5 km dochodzisz do małego basenu pod gołym niebem, zasilanego źródłem mineralnym. Mniej więcej 2 km dalej stoi kamienna wieża Panszeti, a obok niej średniowieczny, trzypoziomowy zespół jaskiń, z którego przez stulecia korzystali mnisi.
- Trudności: brak, choć po deszczu drogi zamieniają się w błoto.
- Start i 4x4: pieszo z placu. Wracasz tą samą drogą albo idziesz dalej do Arszy (trasa nr 4) i stamtąd bierzesz taksówkę do miasteczka; w 2026 r. kurs kosztował ok. 30–35 GEL (ok. 5–10 €).
2. Wodospady Gveleti
Najkrótsza porządna wędrówka w okolicy wspina się bocznym jarem Wąwozu Darialskiego, ok. 7 km na północ od miasteczka. Ścieżka wzdłuż potoku dochodzi do rozwidlenia, skąd krótka odnoga prowadzi do małego wodospadu. Główna ścieżka przechodzi przez kładkę, a potem pnie się po korzeniach i głazach do dużego wodospadu, który spada z wysokości ok. 25 m do skalnej misy.
- Trudności: ostatnie dziesięć minut to strome, kamieniste podejście, mokre od wodnego pyłu. Małe dzieci trzymaj blisko siebie.
- Start i 4x4: most w Gveleti przy głównej drodze. Wystarczy zwykła taksówka: kurs tam i z powrotem z czekaniem kosztował w 2026 r. ok. 30–50 GEL (ok. 10–15 €). Nie idź pieszo poboczem drogi pełnej ciężarówek.
- Opis szlaku: Spacer do wodospadów Gveleti w Wąwozie Darialskim.
Przy tej samej drodze, ok. 6 km od miasteczka, odchodzi wąska droga, która wije się pod górę do Cdo – maleńkiej wsi z kapliczką na szczycie wzgórza, naprzeciw grzbietu Kuro. Mniej więcej 4 km za Gveleti, tuż przed punktem kontroli granicznej, stoi monastyr Dariali. Można go zwiedzić bez przekraczania granicy, ale miej przy sobie paszport i nie fotografuj posterunku.
3. Wejście do cerkwi Cminda Sameba w Gergeti
Na tę wędrówkę wybiera się każdy, i to nie bez powodu. Przechodzisz do wsi Gergeti, a potem wspinasz się stromą leśną ścieżką, która raz po raz przecina serpentyny drogi do cerkwi. XIV-wieczna cerkiew stoi samotnie na siodle na wysokości 2170 m n.p.m., a w pogodny poranek widać za nią Kazbek (5054 m n.p.m.).
- Trudności: większość z ok. 430 m podejścia przypada na jeden odcinek kamienistych zakosów, śliskich po deszczu i oblodzonych od listopada do kwietnia.
- 4x4: opcjonalnie. W 2026 r. miejsce we wspólnym samochodzie na górę kosztowało ok. 20–25 GEL (ok. 7–9 €). Jedną stronę pokonaj samochodem, żeby oszczędzić płuca albo kolana.
- Opis szlaku: Ze Stepancmindy do cerkwi Cminda Sameba w Gergeti.
Wędrówka doliną Arszy i cichy wąwóz Artchmo
4. Pętla doliną Arszy i jej wodospady
Arsza to wieś rolnicza kilka kilometrów na południe od miasteczka, w miejscu, gdzie potok spływający z masywu Kazbeku wpada do Tereku. Przy moście w Arszy zaczyna się pętla o długości ok. 6 km. Krótka ścieżka prowadzi wzdłuż potoku do wodospadu w Arszy z zimną niecką u podnóża; nad nim spada cieńsza kaskada, którą miejscowi nazywają „Włosami Kobiety”. Potem szlak wspina się na trawiastą półkę naprzeciw doliny Sno i góry Arzi (ok. 3960 m n.p.m.) na granicy. Wraca obok Toti, opuszczonej kamiennej wsi.
- Trudności: miejscami ścieżka zanika, a ok. 600 m podejścia to sporo jak na 6 km. Latem ruiny zarastają pokrzywy, więc włóż długie spodnie.
- Start i 4x4: most w Arszy, ok. 10 min taksówką od miasteczka. Samochód 4x4 nie jest potrzebny, a do miasteczka możesz wrócić pieszo przez Panszeti.
Sprawni piechurzy mogą też wejść górną częścią doliny Arszy na przełęcz nad schroniskiem Altihut, gdzie trasa łączy się ze szlakiem pod lodowiec. Podejście z Arszy i zejście obok cerkwi tworzą pętlę o długości ok. 22 km z ok. 1950 m podejścia, na 8–9 godz. marszu.
5. Wąwóz Artchmo z doliny Sno
Jeśli chcesz iść tam, gdzie nikogo nie spotkasz, wybierz wąwóz Artchmo, który ciągnie się na południe od przysiółka Achalciche w dolinie Sno, przy drodze w górę do Dżuty. Przejdź w bród rzekę poniżej domów i przetnij płaskie dno doliny. Dalej stara, zarośnięta już trawą droga wozowa biegnie ok. 50 m nad potokiem do kapliczki na skalnym cyplu i opuszczonych domów Artchmo. Mniej więcej 1 km dalej ścieżka nad rzeką zanika, więc tam zawróć.
- Trudności: przeprawa w bród na początku – woda sięga zwykle poniżej kolan, ale po deszczu jest głębiej. Starego mostu wiszącego, dalej w głębi doliny, w 2025 r. już nie było.
- Start i 4x4: most przed przysiółkiem Achalciche; dojazd taksówką z ustaloną godziną odbioru. Samochodem z wysokim prześwitem przejedziesz pierwszy, nudny odcinek drogi gruntowej.
Dżuta i Truso: dwie najlepsze wędrówki dolinami
6. Z Dżuty do schroniska Fifth Season i nad jezioro Czauchi
Dżuta, położona na wysokości ok. 2200 m n.p.m., to najwyżej leżąca wieś w okolicy, a tuż za nią wyrastają wapienne turnie Czauchi (3842 m n.p.m.). Krótkie, strome podejście wyprowadza do Fifth Season – schroniska z kawiarnią na łące, z której widać cały masyw. Dalej ścieżka łagodnie pnie się doliną, obok wodospadu, nad małe jezioro pod ścianami.
- Trudności: strome początkowe podejście, które na tej wysokości daje się we znaki. Latem po południu nad turniami zbierają się burze.
- Start i 4x4: w 2026 r. ostatni odcinek drogi o długości 2,6 km pozostawał zamknięty po osuwisku z 2025 r. Taksówkarze brali za kurs do szlabanu co najmniej 60 GEL (ok. 20 €) w jedną stronę. Stamtąd idziesz pieszo ok. 40 min albo płacisz miejscowemu kierowcy samochodu 4x4 ok. 40 GEL (ok. 15 €).
- Opis szlaku: Z Dżuty nad jezioro Czauchi.
Rodziny często kończą wędrówkę przy schronisku Fifth Season (ok. 2 km tam i z powrotem) – już stamtąd jest najlepszy widok.
7. Doliną Truso do twierdzy Zakagori
Dolina Truso ciągnie się na zachód od Kobi, niedaleko Przełęczy Krzyżowej, wzdłuż młodego Tereku. Trasa jest niemal płaska, na wysokości ok. 2000–2250 m n.p.m., ale długa. Po drodze mijasz pomarańczowe i białe tarasy trawertynowe, musujące od gazu jeziorko Abano i Ketrisi, opuszczoną wieś z wieżami, a na końcu dochodzisz do twierdzy Zakagori.
- Trudności: długość trasy, brak cienia i często wiatr w twarz w drodze powrotnej.
- Granica: koło Zakagori, przy linii rozgraniczenia z okupowanym regionem Cchinwali, stoi posterunek gruzińskiej straży granicznej. Pokaż tam paszport i zawróć.
- Start: Kwemo Okrokana, ok. 4 km drogą gruntową poniżej Kobi. Taksówka z miasteczka kosztowała w 2026 r. ok. 45–70 GEL (ok. 15–25 €) w jedną stronę.
- 4x4: przy suchej pogodzie samochód z wysokim prześwitem dojedzie w stronę Ketrisi, co skraca marsz do 2–3 godz. Kierowca czekający cały dzień kosztował w 2026 r. ok. 150–200 GEL (ok. 50–70 €).
- Opis szlaku: Dolina Truso: z Kobi do twierdzy Zakagori.
Trudne szlaki w Kazbegi: przełęcz Saberce, lodowiec Gergeti i przełęcz Czauchi
8. Punkt widokowy na przełęczy Saberce
Za cerkwią szeroka ścieżka prowadzi na północ przez wysokogórskie pastwiska na przełęcz Saberce (ok. 2950 m n.p.m.), skąd widać jednocześnie Kazbek i jego lodowiec. Jeśli tu zawrócisz, zobaczysz wielką panoramę mniej więcej za połowę wysiłku, jakiego wymaga całodniowe wyjście pod lodowiec.
- Trudności: ok. 800 m podejścia bez cienia i zimny wiatr na przełęczy, nawet w sierpniu.
- Start: parking pod cerkwią, dojazd taksówką albo samochodem 4x4. Przepuszczaj konie juczne, stając po wyższej stronie ścieżki.
9. Punkt widokowy nad lodowcem Gergeti
Za przełęczą szlak biegnie grzbietem moreny do punktu widokowego na wysokości ok. 3150–3200 m n.p.m., nad spękanym jęzorem lodowca Gergeti. Niedaleko trasy, na wysokości ok. 3000 m n.p.m., stoi Altihut – schronisko z noclegami i posiłkami. Jeśli podjedziesz pod cerkiew, wędrówka skróci się do 6–7 godz.
- Trudności: rzadkie powietrze powyżej ok. 2800 m n.p.m. i burze po południu w lipcu i sierpniu. Wyjdź na szlak najpóźniej o 7:00.
- Nigdy nie wchodź na lód. Kryją się w nim szczeliny, a dalsza droga do schroniska Betlemi wymaga liny, raków i przewodnika.
- Opis szlaku: Cminda Sameba i lodowiec Gergeti przez przełęcz Saberce.
10. Przełęcz Czauchi: z Dżuty do Roszki
Najtrudniejsza wędrówka w okolicy przecina ramię masywu Czauchi na wysokości ok. 3340 m n.p.m. i sprowadza do Chewsuretii. Od strony Dżuty podejście jest długie, ale równe; ostatnie ok. 400 m prowadzi po luźnych kamieniach. Po drugiej stronie ścieżka schodzi stromym piargiem nad trzy Jeziora Abudelauri, każde w innym kolorze, i dalej do Roszki.
- Trudności: śnieg w żlebie mniej więcej do końca lipca, spadające kamienie i zejście po piargu. Postaraj się przejść przełęcz mniej więcej do 13:00.
- Logistyka: do Roszki nie dojeżdża żaden autobus, więc samochód na powrót zarezerwuj z wyprzedzeniem. Mocni piechurzy pokonują przejście w 8–10 godz., ale dwa dni z biwakiem nad jeziorami to łagodniejsza opcja.
- Opis szlaku: Z Dżuty do Roszki przez przełęcz Czauchi i Jeziora Abudelauri.
Przez tę przełęcz prowadzi nasz „Trekking w Kazbegi i Chewsuretii”, z przewodnikiem górskim i końmi jucznymi, które niosą sprzęt biwakowy. To prywatny trekking dla grupy dowolnej wielkości, w wybranym przez ciebie terminie.
Sezon na trekking w Kazbegi: śnieg, drogi i pogoda miesiąc po miesiącu
Sezon wyznacza wysokość. Niskie trasy koło miasteczka są dostępne od maja, a powyżej ok. 2500 m n.p.m. śnieg często leży do czerwca i wraca już w październiku.
| Miesiące | Dostępne trasy | Czego się spodziewać |
|---|---|---|
| Maj | Panszeti, Gveleti, wejście do cerkwi | Śnieg powyżej cerkwi, wezbrane rzeki, błoto |
| Czerwiec | Do tego Arsza i Truso; Dżuta od połowy miesiąca | Kwiaty, wezbrane potoki, śnieg na przełęczach |
| Lipiec–połowa września | Wszystkie trasy z listy | Najcieplejsze tygodnie, burze po południu, tłumy w weekendy |
| Połowa września–październik | Doliny i niskie trasy; wysokie szlaki do pierwszego śniegu | Pogodne dni, zimne noce, złote trawy |
| Listopad–kwiecień | Wejście do cerkwi w raczkach; krótkie spacery koło miasteczka | Śnieg i lód; drogi do Dżuty i Truso zamknięte |
Drogi gruntowe do Dżuty i Truso są zwykle zamknięte mniej więcej od listopada do końca maja lub czerwca. Kazbek najlepiej widać o świcie, więc na każdą trasę wychodź wcześnie. Zimą zajrzyj do naszego poradnika o wędrówkach w rakietach śnieżnych po Gruzji, w którym opisujemy trasy dobre na śnieg.
Bezpieczeństwo na szlakach w Kazbegi, bez owijania w bawełnę
- Nagłe wypadki: pod numerem 112 wezwiesz policję, pogotowie albo ratowników górskich. W bocznych dolinach zasięg jest przerywany, więc powiedz gospodarzom, którędy idziesz i o której wrócisz.
- Strefa przygraniczna: na opisane tu jednodniowe wędrówki nie potrzeba pozwolenia, ale na każdą zabierz paszport. Trasy dalej, przy samej granicy, np. na Kazbek, w dolinę Chde czy w głąb doliny Truso za Zakagori, wymagają wcześniejszego pozwolenia Policji Granicznej.
- Lodowiec: nigdy nie wchodź na lód bez wykwalifikowanego przewodnika i sprzętu lodowcowego.
- Burze: zejdź z przełęczy i grzbietów do wczesnego popołudnia, a przy pierwszym grzmocie zawróć.
- Psy: stad pilnują duże psy pasterskie. Nie uciekaj. Stój spokojnie i poczekaj, aż pasterz je odwoła.
- Ubezpieczenie: zgodnie z prawem turyści z zagranicy muszą mieć ubezpieczenie turystyczne na sumę co najmniej 30 000 GEL, które powinno obejmować wędrówki w górach.
Które szlaki w Kazbegi wybrać na 1, 2 lub 3 dni
- Jeden dzień
O świcie wejdź do cerkwi Cminda Sameba w Gergeti, a gdy nadciągną chmury, pojedź do wodospadu Gveleti. Sprawni piechurzy mogą zamiast tego podjechać pod cerkiew i wejść na przełęcz Saberce. - Dwa dni
Dodaj Dżutę: schronisko Fifth Season i jezioro Czauchi, a w drodze powrotnej kamienne głowy w Sno. - Trzy dni
Dodaj Truso – pasuje do dnia powrotu, bo Kobi leży przy drodze do Tbilisi. Mocni piechurzy mogą zamienić tę dolinę na lodowiec. - Z małymi dziećmi
Panszeti, Gveleti, cerkiew (wjazd samochodem 4x4 i zejście pieszo) oraz schronisko Fifth Season.
Na naszej wycieczce „Tydzień trekkingowy w Kazbegi” śpisz pięć nocy w tym samym hotelu w Stepancmindzie i ani razu się nie przepakowujesz. Każdego ranka kierowca podwozi cię na inny początek szlaku: pod punkt widokowy nad lodowcem, do Truso, Dżuty, Gveleti i Arszy, a na koniec do Sno. Przewodnik mówi w twoim języku i układa kolejność dni według prognozy pogody. To prywatna wycieczka, więc tydzień zaczyna się, kiedy chcesz, grupa może być dowolnej wielkości i nie ma ograniczeń wiekowych dla dzieci.
Jak dojechać do Kazbegi i na początek szlaków
Droga z Tbilisi do Stepancmindy to ok. 155 km Gruzińską Drogą Wojenną; bez postojów jedzie się mniej więcej 3 godz. Marszrutkę, wspólne taksówki i prywatnych kierowców opisujemy w naszym poradniku o dojeździe z Tbilisi do Kazbegi.
W miasteczku kierowcy z samochodami 4x4 czekają na głównym placu; najpierw uzgodnij cenę i czas oczekiwania, a zapłać gotówką. Latem agencja w centrum organizuje wspólne busy do Dżuty i Truso, jeśli zbierze się dość chętnych; w 2026 r. przejazd w obie strony kosztował ok. 45 GEL (ok. 15 €).
Zostań co najmniej na jedną noc. Latem 2026 r. pokój dwuosobowy w pensjonacie kosztował ok. 100–180 GEL (ok. 35–60 €). Okolice porównujemy w poradniku o tym, gdzie nocować w Kazbegi. Jeśli masz tylko jeden dzień, nasza prywatna „Jednodniowa wycieczka do Kazbegi” zawiezie cię z Tbilisi z postojami po drodze, a do Gergeti wjedziesz samochodem 4x4. Wycieczka odbywa się w wybranym przez ciebie terminie, a przewodnik mówi w twoim języku.
Trekking w Kazbegi: najczęstsze pytania
Jakie są najlepsze szlaki w Kazbegi?
Dla większości osób: wejście do cerkwi Cminda Sameba w Gergeti, trasa z Dżuty nad jezioro Czauchi i dolina Truso. Sprawni piechurzy dokładają punkt widokowy nad lodowcem Gergeti, a na krótki wypad nadaje się wodospad Gveleti.
Które wędrówki koło Stepancmindy są najłatwiejsze?
Spacer brzegiem rzeki do Panszeti jest niemal płaski, a wyjście do wodospadu Gveleti zajmuje 1,5–2 godz. Na wejściu do cerkwi pokonujesz ok. 430 m podejścia, więc jeśli to dla ciebie za dużo, w jedną stronę podjedź samochodem 4x4.
Jak długa jest wędrówka doliną Arszy?
Pętla od mostu w Arszy ma ok. 6 km i ok. 600 m podejścia, co zajmuje mniej więcej 3–4 godz. Prowadzi obok wodospadu w Arszy i ruin Toti.
Które miesiące są najlepsze na trekking w Kazbegi?
Od lipca do połowy września – wtedy dostępne są wszystkie trasy, także pod lodowiec i na przełęcz Czauchi. Czerwiec i początek października są dobre na doliny i wejście do cerkwi.
Czy w Kazbegi można chodzić po szlakach bez przewodnika?
Tak, latem na popularnych jednodniowych trasach. Przewodnika weź na przełęcz Czauchi, na wysokie trasy w czerwcu lub październiku i zawsze na lodowiec.
Czy na jednodniowe wypady z Kazbegi potrzebuję samochodu 4x4?
Nie, jeśli jedziesz do Gveleti, Arszy albo drogą pod cerkiew. Do Dżuty i Truso potrzebny jest samochód z wysokim prześwitem, a w 2026 r. ostatnie 2,6 km do Dżuty pokonywały tylko miejscowe samochody 4x4.
Czy na szlaki w Kazbegi potrzebne jest pozwolenie?
Nie na jednodniowe wędrówki opisane w tym poradniku, a park narodowy nie pobiera opłat za wstęp. Wejście na Kazbek, wyprawa w dolinę Chde czy marsz dalej za Zakagori prowadzą do strefy przygranicznej, na którą trzeba najpierw uzyskać pozwolenie Policji Granicznej.


















