W październiku 2026 r. na liście światowego dziedzictwa UNESCO figurują cztery obiekty w Gruzji. Trzy z nich to obiekty kulturowe, wpisane w latach 90. XX wieku: Zabytki historyczne Mcchety (1994), monastyr Gelati (1994) i Górna Swanetia (1996). Czwarty, jedyny przyrodniczy, to Kolchidzkie lasy deszczowe i mokradła, dodane w 2021 r.: siedem chronionych fragmentów pradawnego wilgotnego lasu i nadmorskich torfowisk w Adżarii, Gurii i Megrelii.
Niektóre z tych obiektów obejmują kilka miejsc, dlatego na tej liście rozbijamy je na zabytki i tereny, które rzeczywiście się zwiedza, np. Sweti Cchoweli, Dżwari i Samtawro w Mcchecie albo Mtiralę, Kintriszi i Kolchidzki Park Narodowy w przypadku lasów kolchidzkich. Katedra Bagrata w Kutaisi należała kiedyś do wpisu Gelati, ale w 2017 r., po gruntownej przebudowie, skreślono ją z listy, więc nie wlicza się jej już do obiektów UNESCO.
Gruzja ma też 14 miejsc na liście informacyjnej, czyli krótkiej liście kandydatów do przyszłych nominacji; wszystkie zgłoszono w 2007 r. Druga część naszej listy obejmuje najciekawsze z nich, m.in. Wardzię, Dawit Garedżę, Uplisciche i Stare Tbilisi. Pozostałe to Alawerdi, Ananuri, Dmanisi, Gremi, Kwetera, Nikorcminda, Samtawisi i Wani. Niematerialne dziedzictwo UNESCO w Gruzji, takie jak wyrób wina w kwewri, śpiew polifoniczny i alfabet gruziński, to osobna lista.