- Współczesny alfabet gruziński, mchedruli, ma 33 litery: 5 samogłosek i 28 spółgłosek. Pisze się go od lewej do prawej, każdemu dźwiękowi odpowiada jedna litera i nie ma wielkich liter.
- Język gruziński zapisywano trzema pismami: asomtawruli (co najmniej od V wieku), nuschuri (od IX wieku) i mchedruli (od X wieku). Mają te same nazwy i kolejność liter, a w 2016 r. ich żywa kultura trafiła na listę UNESCO.
- Sześć spółgłosek – კ, პ, ტ, წ, ჭ i ყ – to głoski ejektywne, których nie ma w polszczyźnie. Gruziński narodowy system transliteracji oznacza je apostrofem, ale na drogowskazach zwykle się go pomija.
- Najstarszy datowany gruziński napis to mozaika z ok. 430 r. z monastyru pod Betlejem. W samej Gruzji wczesne inskrypcje przetrwały w katedrze Sioni w Bolnisi (493–494) i w cerkwi Ateni Sioni, gdzie są też najwcześniejsze datowane napisy w nuschuri (835) i mchedruli (982).
- Dzień Języka Gruzińskiego przypada 14 kwietnia, w rocznicę protestów na ulicach Tbilisi w 1978 r., które powstrzymały Moskwę przed osłabieniem pozycji gruzińskiego w konstytucji republiki.
Alfabet gruziński to 33-literowe pismo, którym zapisuje się język gruziński – system pisma używany wyłącznie w Gruzji, do zapisu gruzińskiego i pokrewnych mu języków kartwelskich. Jego współczesna odmiana to mchedruli, która wyrosła z dwóch starszych pism, asomtawruli i nuschuri; wszystkie trzy tworzą żywą tradycję wpisaną na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO. Każda litera oznacza jeden dźwięk, żadna nie jest niema i nie ma wielkich liter, więc wystarczy kilka wieczorów ćwiczeń, by zacząć odczytywać tablice z nazwami ulic, menu i nazwy miejscowości za przednimi szybami marszrutek.
Poniżej znajdziesz wszystkie 33 litery z nazwami, oficjalną transliteracją i przybliżoną wymową, a dalej sześć spółgłosek ejektywnych, których nie zna polszczyzna, wyjaśnienie, dlaczego gruziński nigdy nie przyjął wielkich liter, i opis tego, jak są ze sobą powiązane trzy pisma. Potem przychodzi kolej na wskazówki, jak odczytywać szyldy i menu, piętnaście codziennych słów po gruzińsku, historię Dnia Języka Gruzińskiego obchodzonego 14 kwietnia i cerkwie, w których wciąż można oglądać litery wyryte ponad tysiąc lat temu.
Alfabet gruziński w skrócie
Gruzini nazywają swój alfabet ანბანი (anbani) – od nazw dwóch pierwszych liter, ani i bani, tak samo jak słowo „alfabet” łączy greckie alfa i beta. Pismo, które zobaczysz na szyldach sklepów, banknotach i drogowskazach, to mchedruli. Wygląda na skomplikowane, ale jest łaskawe dla początkujących: pisownia odpowiada wymowie, więc kiedy poznasz 33 dźwięki, przeczytasz na głos każde słowo.
| Pytanie | Krótka odpowiedź |
|---|---|
| Nazwa po gruzińsku | ანბანი (anbani); współczesne pismo to მხედრული (mchedruli) |
| Liczba liter | 33: 5 samogłosek i 28 spółgłosek (38, zanim pięć wyszło z użycia) |
| Kierunek pisma | Od lewej do prawej, w poziomych wierszach |
| Wielkie litery | Brak w zwykłym piśmie; w nagłówkach używa się mtawruli, odmiany pisanej samymi wersalikami |
| Pisma w historii | Asomtawruli, nuschuri i mchedruli – wszystkie z tymi samymi nazwami i kolejnością liter |
| Najstarszy datowany zapis | Ok. 430 r. pod Betlejem; w samej Gruzji 493–494 w katedrze Sioni w Bolnisi |
| Języki zapisywane tym alfabetem | Gruziński, a także megrelski, swański i lazyjski, które mają kilka własnych liter |
| Status UNESCO | Na liście niematerialnego dziedzictwa od 2016 r. |
| Dzień Języka Gruzińskiego | 14 kwietnia |
Kształty liter nic nie zawdzięczają alfabetowi łacińskiemu, cyrylicy ani alfabetowi ormiańskiemu, choć pierwotna kolejność liter naśladuje grecką. Kiedy już je poznasz, zaczniesz je dostrzegać wszędzie: na etykietach win, planach metra, a nawet na rachunku z pensjonatu.
Asomtawruli, nuschuri i mchedruli: trzy pisma gruzińskie
Przez mniej więcej 1600 lat gruziński zapisywano trzema pismami. Można je traktować jak trzy pokolenia jednego alfabetu: każda litera zachowuje nazwę, miejsce w kolejności i dźwięk, a zmienia się tylko jej kształt.
Asomtawruli, zaokrąglone majuskuły (od V wieku)
Asomtawruli to najstarsza poświadczona odmiana pisma, ta, którą wykuwano na najdawniejszych cerkwiach. Nazwa łączy słowa aso („litera”) i mtawari („główny”), więc znaczy mniej więcej „wielkie litery”. Druga nazwa, mrgwlowani, oznacza „zaokrąglone” – od liter zbudowanych z okręgów, prostych linii i kątów prostych, w najstarszych przykładach jednakowej wysokości. Od IX wieku skrybowie rzadziej sięgali po nie w księgach, ale kamieniarze jeszcze przez stulecia wykuwali je na ścianach cerkwi, a malarze ikon do dziś podpisują nim świętych.
Nuschuri, pismo ksiąg cerkiewnych (od IX wieku)
Nuschuri rozwinęło się z asomtawruli jako mniejsze, bardziej kanciaste pismo, którym szybciej pisało się na pergaminie. Najwcześniejszy datowany przykład to inskrypcja z 835 r. w cerkwi Ateni Sioni, a najstarsze rękopisy spisane tym pismem pochodzą z 864 r. Skrybowie łączyli oba pisma podobnie jak alfabet łaciński łączy wielkie i małe litery: asomtawruli służyło do tytułów i inicjałów rozdziałów, często czerwonych albo złotych, a nuschuri do tekstu. To połączenie nazywa się chucuri, czyli „pismo kapłańskie”, i Gruziński Kościół Prawosławny do dziś używa go w księgach liturgicznych.
Mchedruli, pismo codzienne (od X wieku)
Nazwa mchedruli pochodzi od słowa mchedari („jeździec”, „wojownik”), a samo pismo zaczynało jako świeckie pismo dworu królewskiego. Najstarsza datowana inskrypcja w mchedruli, z 982 r., również znajduje się w cerkwi Ateni Sioni, a w XI wieku sporządzano nim królewskie akty nadania. Przez stulecia Cerkiew trzymała się chucuri, podczas gdy królowie, poeci i kupcy pisali w mchedruli. Szalę przeważył druk. Kiedy w 1629 r. prowadzona przez duchownych drukarnia w Rzymie wydała pierwszą drukowaną gruzińską książkę, słownik gruzińsko-włoski, użyto w niej mchedruli, a w miarę jak drukarnie się upowszechniały, do XIX wieku stało się ono dla większości ludzi jedynym pismem używanym poza Cerkwią.
| Asomtawruli | Nuschuri | Mchedruli | |
|---|---|---|---|
| Trzy pierwsze litery (a, b, g) | Ⴀ Ⴁ Ⴂ | ⴀ ⴁ ⴂ | ა ბ გ |
| Najwcześniejszy datowany przykład | Ok. 430 r. (Bir el-Qutt pod Betlejem) | 835 (cerkiew Ateni Sioni) | 982 (cerkiew Ateni Sioni) |
| Kształt | Okrągłe i pionowe, litery równej wysokości | Drobne, pochyłe i kanciaste | Zaokrąglone, z długimi kreskami w górę i w dół |
| Główne zastosowanie dawniej | Inskrypcje w kamieniu, wczesne rękopisy, tytuły rozdziałów | Rękopisy cerkiewne | Akty królewskie, listy, księgi świeckie |
| Gdzie zobaczysz je dziś | Ściany cerkwi, ikony, liternictwo ozdobne | Księgi liturgiczne i kaligrafia cerkiewna | Wszędzie: szyldy, menu, książki, telefony |
Jeśli w pierwszym wierszu tabeli widzisz puste kwadraciki, twoje urządzenie nie ma czcionki dla dwóch starszych pism. We wszystkich trzech kolumnach są to litery ani, bani i gani.
Skąd się wziął alfabet gruziński?
Nikt nie wie na pewno, kto i kiedy stworzył pismo gruzińskie. Większość historyków wiąże je z przyjęciem chrześcijaństwa przez Kartlię (u autorów antycznych zwaną Iberią) w IV wieku, kiedy Gruzini potrzebowali własnych liter, by przełożyć Ewangelie. Jego powstanie przypada więc na okres od lat 30. IV wieku do ok. 430 r., z którego pochodzą najstarsze zachowane przykłady.
Inne odpowiedzi dają dwie tradycje. Średniowieczna kronika „Żywoty królów Kartlii”, spisana ok. 800 r., wskazuje jako twórcę króla Farnawaza I, który panował w III wieku p.n.e.; większość badaczy uważa to za legendę, bo z tamtej epoki nie odnaleziono żadnego tekstu po gruzińsku. Ormiańskie źródła z V wieku przypisują autorstwo Mesropowi Masztocowi, twórcy alfabetu ormiańskiego, ale historycy gruzińscy i kilku zachodnich uznają ten fragment za niewiarygodny albo za późniejszą interpolację. Fragmenty inskrypcji wykopane w latach 80. XX wieku w Nekresi w Kachetii ich odkrywca datował na czasy sprzed narodzin Chrystusa, ale takie datowanie przyjmuje niewielu specjalistów.
Budowa alfabetu jest jaśniejsza niż jego pochodzenie. Litery są ułożone w kolejności greckiej, a dźwięki, których greka nie znała, dodano na końcu. Tak jak litery greckie, służyły one kiedyś za cyfry: ა oznaczało 1, ი – 10, რ – 100, a ostatnia litera dawnego alfabetu – 10 000. Tak właśnie średniowieczni budowniczowie datowali swoje dzieła.
Najstarsze datowane gruzińskie napisy znaleziono poza granicami kraju. W 1952 r. franciszkanin i archeolog Virgilio Corbo odkopał w Bir el-Qutt pod Betlejem gruziński monastyr, którego mozaikowa posadzka zawiera modlitwy zapisane w asomtawruli ok. 430 r.; przechowuje się je w Muzeum Terra Sancta w Jerozolimie. W samej Gruzji najwcześniejsze datowane inskrypcje to inskrypcje budowlane katedry Sioni w Bolnisi z lat 493–494.
33 litery gruzińskiego alfabetu i ich wymowa
Tabela zachowuje kolejność alfabetyczną. Kolumna z transliteracją stosuje gruziński narodowy system transliteracji, przyjęty w 2002 r. przez państwową służbę kartograficzną i Instytut Językoznawstwa; sześć spółgłosek ejektywnych oznacza się w nim apostrofem. Kolumna z wymową to tylko przybliżenie: najlepszym nauczycielem będzie Gruzin, który wypowie słowo na głos.
| Litera | Nazwa | Transliteracja | Wymowa (w przybliżeniu) |
|---|---|---|---|
| ა | ani | a | krótkie a, jak w „tak” |
| ბ | bani | b | b jak w „bok” |
| გ | gani | g | g jak w „góra”, nigdy miękkie |
| დ | doni | d | d jak w „dom” |
| ე | eni | e | e jak w „ten” |
| ვ | vini | v | w jak w „woda” |
| ზ | zeni | z | z jak w „zupa” |
| თ | tani | t | t jak w „tak”, z przydechem |
| ი | ini | i | krótkie i, jak w „mit” |
| კ | k'ani | k' | k z krótkim, napiętym trzaskiem, bez wydechu (ejektywna) |
| ლ | lasi | l | l jak w „lato” |
| მ | mani | m | m jak w „mapa” |
| ნ | nari | n | n jak w „nos” |
| ო | oni | o | krótkie o, jak w „kot” |
| პ | p'ari | p' | p wypchnięte z trzaskiem, bez przydechu (ejektywna) |
| ჟ | zhani | zh | ż jak w „żaba” |
| რ | rae | r | r z jednym uderzeniem języka, jak w „pora” |
| ს | sani | s | s jak w „sok” |
| ტ | t'ari | t' | urwane t z krtaniowym trzaskiem (ejektywna) |
| უ | uni | u | krótkie u, jak w „but” |
| ფ | pari | p | p jak w „pas”, z przydechem |
| ქ | kani | k | k jak w „kot”, z przydechem |
| ღ | ghani | gh | miękki, gardłowy dźwięk, bliski francuskiemu r |
| ყ | q'ari | q' | k cofnięte głęboko do gardła, z trzaskiem (ejektywna) |
| შ | shini | sh | sz jak w „szal” |
| ჩ | chini | ch | cz jak w „czas”, z przydechem |
| ც | tsani | ts | c jak w „cena”, z przydechem |
| ძ | dzili | dz | dz jak w „dzwon” |
| წ | ts'ili | ts' | c z ostrym trzaskiem zamiast wydechu (ejektywna) |
| ჭ | ch'ari | ch' | wyraźne cz uwolnione z zamkniętej krtani (ejektywna) |
| ხ | khani | kh | ch jak w „chata” |
| ჯ | jani | j | dż jak w „dżem” |
| ჰ | hae | h | lekkie h, jak przy chuchnięciu, słabsze od polskiego ch |
W starszych tekstach występuje jeszcze pięć liter: ჱ (he), ჲ (hie), ჳ (vie), ჴ (qari, zwana też hari) i ჵ (hoe). Ich dźwięki zlały się z innymi albo zniknęły z mowy, a towarzystwo krzewienia piśmienności, które pisarz Ilia Czawczawadze założył w 1879 r. wraz z innymi reformatorami, usunęło je z alfabetu, pozostawiając używane dziś 33 litery. Kilka z nich przetrwało w alfabetach swańskim i megrelskim, a ჶ (fi) pojawia się czasem na oznaczenie dźwięku f w obcych nazwach.
Gruzińskie litery bez polskich odpowiedników: głoski ejektywne
Sześć gruzińskich spółgłosek nie ma odpowiedników w polszczyźnie: კ (k'), პ (p'), ტ (t'), წ (ts'), ჭ (ch') i ყ (q'). Językoznawcy nazywają je ejektywnymi. Żeby wymówić taką głoskę, zamknij krtań jak przed dźwignięciem czegoś ciężkiego, ułóż spółgłoskę w ustach i ją uwolnij. To powietrze uwięzione nad zamkniętą krtanią, a nie oddech z płuc, wypycha dźwięk na zewnątrz, dlatego głoska jest krótka, wyraźna i brzmi jak lekkie kliknięcie.
Pięć z nich ma przydechowy odpowiednik, wymawiany z wyraźnym wydechem, jak angielskie k, p czy t na początku wyrazu: ქ (k), ფ (p), თ (t), ც (ts) i ჩ (ch). Zamiana jednej głoski na drugą zmienia znaczenie słowa, co pokazują pary poniżej. Szósta, ყ (q'), to k wymawiane głęboko w gardle, z tym samym trzaskiem. Dwa kolejne dźwięki są ci pewnie znane: ღ (gh) przypomina francuskie r, a ხ (kh) to po prostu polskie ch.
| Ejektywna | Znaczenie | Przydechowa | Znaczenie |
|---|---|---|---|
| კარი (k'ari) | drzwi | ქარი (kari) | wiatr |
| პური (p'uri) | chleb | ფური (puri) | krowa |
| წელი (ts'eli) | rok; także talia | ცელი (tseli) | kosa |
Gruziński potrafi też zestawiać obok siebie wyjątkowo długie ciągi spółgłosek. მცხეთა (Mccheta) ma przed pierwszą samogłoską trzy spółgłoski, a czasownik გვფრცქვნი (gvprtskvni, „obierasz nas”), z ośmioma spółgłoskami z rzędu, to ulubiony językowy popis. Nie wtrącaj dodatkowych samogłosek: wymawiaj każdą spółgłoskę szybko i przechodź do następnej. Akcent jest słaby, więc wszystkim sylabom nadawaj mniej więcej tę samą wagę.
Dlaczego alfabet gruziński nie ma wielkich liter?
Gruziński zapisuje się tylko jednym rodzajem liter. Zdanie, imię i nazwa miasta zaczynają się od zwykłej litery, więc თბილისი wygląda tak samo na początku zdania, jak w jego środku. Mchedruli wywodzi się z drobnego pisma książkowego skrybów i, zastępując starsze pisma, nie przyniosło ze sobą zestawu wielkich liter. Rytm nadaje mu za to wysokość liter. Tylko cztery litery, ა, თ, ი i ო, mieszczą się między środkowymi liniami; trzynaście wystaje nad nie, trzynaście zwisa pod nimi, a ქ i ჭ (oraz pisane odręcznie ჯ) robią jedno i drugie.
Istnieje jednak alfabet w stylu wielkich liter, zwany mtawruli, w którym wszystkie litery mają tę samą wysokość. Działa jak drukowane wersaliki: w nagłówkach, na szyldach i dla wyróżnienia, jak w ᲡᲐᲥᲐᲠᲗᲕᲔᲚᲝ (Sakartvelo, czyli Gruzja). Około 1900 r. kilku drukarzy próbowało składać w mtawruli pierwsze litery zdań i imion, a w latach 50. XX wieku językoznawca Akaki Szanidze zaproponował, by w roli wielkich liter na początku zdania zapożyczyć znaki asomtawruli. Żaden z tych zwyczajów się nie przyjął. Kiedy w 2018 r. mtawruli trafiło do standardu Unicode, zdefiniowano je wyłącznie jako pismo wersalikowe, dlatego telefony i edytory tekstu nie zmieniają pierwszej litery gruzińskiego zdania na wielką.
15 przydatnych słów zapisanych alfabetem gruzińskim
Słowa, które wywołują uśmiech, i te, które warto rozpoznać na drzwiach i tablicach. Apostrof oznacza głoskę ejektywną; jeśli go pominiesz, i tak cię zrozumieją.
| Po gruzińsku | Transliteracja | Znaczenie |
|---|---|---|
| გამარჯობა | gamarjoba | dzień dobry |
| მადლობა | madloba | dziękuję |
| დიახ / კი | diakh / k'i | tak (grzecznie / potocznie) |
| არა | ara | nie |
| ბოდიში | bodishi | przepraszam |
| ნახვამდის | nakhvamdis | do widzenia |
| გაუმარჯოს | gaumarjos | na zdrowie |
| წყალი | ts'q'ali | woda |
| პური | p'uri | chleb |
| ანგარიში | angarishi | rachunek |
| საქართველო | sakartvelo | Gruzja |
| შესასვლელი | shesasvleli | wejście |
| გასასვლელი | gasasvleli | wyjście |
| ტუალეტი | t'ualet'i | toaleta |
| აფთიაქი | aptiaki | apteka |
Gamarjoba pochodzi od rdzenia oznaczającego zwycięstwo, więc każde powitanie to życzenie sukcesu. Odpowiada się გაგიმარჯოს (gagimarjos), a do osoby starszej albo do grupy mówi się გამარჯობათ (gamarjobat). Od tego samego rdzenia pochodzi gaumarjos, które pada przy każdym wzniesionym kieliszku na suprze. A swój kraj Gruzini nazywają Sakartwelo, czyli krajem Kartwelów.
Wpis na listę UNESCO i Dzień Języka Gruzińskiego (14 kwietnia)
Na liście niematerialnego dziedzictwa UNESCO od 2016 r.
30 listopada 2016 r. komitet UNESCO ds. niematerialnego dziedzictwa kulturowego na 11. sesji w Addis Abebie wpisał żywą kulturę trzech gruzińskich pism na Listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości. Gruzja nadała tym pismom status narodowego dziedzictwa w 2015 r., a wpis był trzecim gruzińskim na liście UNESCO, po śpiewie polifonicznym i wyrobie wina w kwewri. Wpis chroni praktykę, a nie zabytek: dzieci uczą się mchedruli w szkole, Cerkiew podtrzymuje asomtawruli i nuschuri w swoich księgach i na ikonach, a kaligrafowie i projektanci krojów pisma na nowo opracowują wszystkie trzy pisma.
Dzień Języka Gruzińskiego
Co roku 14 kwietnia Gruzja obchodzi დედაენის დღე (dedaenis dghe), czyli Dzień Języka Ojczystego. Upamiętnia on 14 kwietnia 1978 r., kiedy projekt konstytucji radzieckiej Gruzji przestał wymieniać gruziński jako jedyny język państwowy republiki, a tysiące ludzi, w większości studentów, wyszły w proteście na ulice Tbilisi. Szef partii Eduard Szewardnadze uzyskał zgodę Moskwy na pozostawienie dawnego zapisu – rzadki przypadek ustępstwa ze strony państwa radzieckiego. Dzień ten obchodzi się od 1990 r. Nie jest dniem wolnym od pracy, więc sklepy i urzędy są otwarte, ale szkoły, uczelnie i media obchodzą go publicznymi czytaniami, wykładami i koncertami.
Nazwa nawiązuje do დედა ენა (Deda Ena, „Język ojczysty”), elementarza nauczyciela Iakoba Gogebaszwilego, wydanego po raz pierwszy w 1876 r., z którego litery poznawały całe pokolenia gruzińskich dzieci. Jego pierwsze słowa, აი ია (ai ia, „oto fiołek”), Gruzini wszystkich pokoleń cytują do dziś.
Gdzie zobaczyć dawne gruzińskie inskrypcje i rękopisy
Gruzińskie cerkwie są zarazem najstarszym archiwum kraju. Budowniczowie datowali i podpisywali swoje dzieła w asomtawruli, malarze opisywali każdego świętego i króla, a pielgrzymi ryli swoje imiona w tynku. Oto najlepsze miejsca, by na własne oczy zobaczyć historię alfabetu.
Mccheta i Tbilisi
W Mcchecie, 20 km na północ od Tbilisi, fasady monastyru Dżwari (ok. 590–605) zdobią płaskorzeźbione portrety książąt, którzy ufundowali świątynię, a każdy z nich jest podpisany linijką tekstu w asomtawruli. Niżej, w katedrze Sweti Cchoweli (1010–1029), znajduje się jedna z najbardziej lubianych inskrypcji w Gruzji: na północnej ścianie wyrzeźbiona prawa dłoń trzyma kątownik murarski, a obok biegnie napis z imieniem architekta – Arsukisdze. W Tbilisi oryginalne inskrypcje budowlane z Bolnisi przechowuje Gruzińskie Muzeum Narodowe przy Alei Rustawelego; ekspozycje się zmieniają, więc zapytaj, czy są akurat wystawione. Narodowe Centrum Rękopisów, które ma największy zbiór dawnych gruzińskich ksiąg, od czasu do czasu organizuje wystawy.
Katedra Sioni w Bolnisi i cerkiew Ateni Sioni w Kartlii
Katedra Sioni w Bolnisi stoi we wsi Kwemo Bolnisi, ok. 6 km na południe od miasta Bolnisi i mniej więcej 65 km od Tbilisi. Budowę bazyliki rozpoczęto w latach 478–479, a jej inskrypcje w asomtawruli z lat 493–494 odnotowują ukończenie prac, co czyni ją najwcześniejszą znaną budowlą w Gruzji z własną datą ukończenia. Oryginalne kamienie przewieziono dla bezpieczeństwa do Tbilisi, a ich miejsce zajęły odlewy, ale nigdzie w Gruzji nie zbliżysz się bardziej do początków gruzińskiego pisma niż w tej długiej, mrocznej świątyni. Dmanisi leży na tyle blisko, że można je zwiedzić tego samego dnia.
Cerkiew Ateni Sioni z VII wieku, w dolinie Tany, ok. 10 km na południe od Gori, to kamienny notatnik gruzińskiego pisma. Na jej ścianach są najstarsza znana inskrypcja w nuschuri z 835 r., najwcześniejsza datowana inskrypcja w mchedruli z 982 r., wiele późniejszych gruzińskich zapisków i ormiańska linijka z imieniem budowniczego Todosaka. Przy wyżej położonych napisach przyda się lornetka, a XI-wiecznym freskom we wnętrzu warto poświęcić osobną chwilę.
Gelati, Wardzia, Mestia i Batumi
Gelati, które król Dawid IV Budowniczy założył pod Kutaisi w 1106 r., było monastyrem i akademią, w której uczeni kopiowali i tłumaczyli księgi, a malowane portrety królów są tam podpisane w asomtawruli. W Wardzi, skalnym monastyrze na dalekim południu, w cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej zachował się słynny fresk przedstawiający królową Tamarę obok jej ojca, Jerzego III, podpisany tym samym pismem. Po rękopisy wybierz się do Mestii: Muzeum Historii i Etnografii Swanetii pokazuje ewangeliarze, które swańskie rodziny przez stulecia ukrywały w swoich wieżach, w tym Ewangeliarz z Adiszi z 897 r. i Ewangeliarz z Mestii z 1033 r.
Nowoczesny hołd dla alfabetu znajdziesz na północnym krańcu Bulwaru Nadmorskiego w Batumi, gdzie wszystkie 33 litery mchedruli owijają się wokół podwójnej stalowej spirali 130-metrowej Wieży Alfabetu Gruzińskiego.
Nasza tygodniowa „Pielgrzymka po prawosławnej Gruzji” prowadzi do Mcchety, cerkwi Ateni Sioni i Gelati, a przewodnik mówiący w twoim języku objaśnia po drodze inskrypcje. Jak każda nasza wycieczka, jest prywatna, więc termin wybierasz ty, a twoja grupa może być dowolnej wielkości.
Alfabet gruziński: najczęstsze pytania
Ile liter ma alfabet gruziński?
Współczesny alfabet ma 33 litery: 5 samogłosek (a, e, i, o, u) i 28 spółgłosek. Alfabet historyczny liczył 38 liter, ale od lat 80. XIX wieku usuwano z niego pięć liter, których dźwięki zniknęły z wymowy. W języku swańskim, megrelskim i lazyjskim używa się kilku dodatkowych liter.
Czy alfabet gruziński jest trudny do nauczenia?
Samo pismo jest łatwiejsze, niż się wydaje: jedna litera to jeden dźwięk, nie ma liter niemych ani wielkich, więc większość przyjezdnych po kilku wieczorach potrafi odczytywać szyldy. Trudny jest sam język, przede wszystkim czasowniki.
Czy pismo gruzińskie jest spokrewnione z rosyjską cyrylicą albo alfabetem ormiańskim?
Nie. Litery gruzińskie nie są spokrewnione z cyrylicą, a alfabet ormiański, choć powstał w tej samej epoce, to odrębny system. Pierwotna kolejność gruzińskich liter naśladuje grecką, a sam język należy do rodziny kartwelskiej i nie ma znanych krewnych poza Kaukazem.
Którego pisma gruzińskiego używa się dziś?
Mchedruli służy do wszystkiego w codziennym życiu, od gazet po SMS-y. Asomtawruli i nuschuri przetrwały głównie w Cerkwi, na ikonach i w księgach liturgicznych, a także jako liternictwo ozdobne.
Czy w gruzińskim są wielkie i małe litery?
Nie. Gruziński zapisuje się jednym rodzajem liter, więc imiona i zdania zaczynają się od zwykłej litery. Istnieje odmiana w stylu wielkich liter, zwana mtawruli, ale używa się jej tylko do pisania samymi wersalikami w nagłówkach, na szyldach i dla wyróżnienia – nigdy jako pierwszej litery zdania.
Jak napisać i powiedzieć „dzień dobry” po gruzińsku?
„Dzień dobry” to გამარჯობა, wymawiane gamarjoba, a dosłownie to życzenie zwycięstwa dla rozmówcy. Odpowiada się გაგიმარჯოს (gagimarjos). „Dziękuję” to მადლობა (madloba).
Kiedy obchodzi się Dzień Języka Gruzińskiego?
14 kwietnia. Gruzini nazywają go Dniem Języka Ojczystego, a święto upamiętnia studentów i wszystkich, którzy 14 kwietnia 1978 r. wyszli na ulice Tbilisi w obronie konstytucyjnego statusu języka gruzińskiego. Obchodzony co roku od 1990 r., jest dniem roboczym, a nie wolnym od pracy.
Ile lat ma alfabet gruziński?
Najstarsze datowane gruzińskie inskrypcje, z ok. 430 r., pochodzą z gruzińskiego monastyru pod Betlejem; w samej Gruzji najstarsze są te z katedry Sioni w Bolnisi z lat 493–494. Większość historyków umieszcza powstanie alfabetu w IV lub na początku V wieku, po przyjęciu chrześcijaństwa, a średniowieczna tradycja przypisuje je królowi Farnawazowi I z III wieku p.n.e.
















