- Pociąg przydaje się przede wszystkim w podróży między wschodem a zachodem kraju: w 2026 r. najszybsze składy jadą z Tbilisi do Batumi ok. 4 godz. i zatrzymują się po drodze na stacji przy lotnisku w Kutaisi, a do Zugdidi codziennie kursuje pociąg.
- Marszrutki, czyli zbiorowe minibusy, docierają niemal do każdego miasta. W Tbilisi dworzec Didube obsługuje większość kierunków na północ i zachód, Samgori (przystanek Nawtlugi) – Kachetię, a Ortaczala – trasy międzynarodowe i część kursów do Telavi.
- Przy dwóch do czterech osobach do zabytków położonych między miastami najwygodniej dojechać z prywatnym kierowcą. Samodzielna jazda sprawdza się na głównych drogach, ale wymaga defensywnego stylu jazdy, a na kilku trasach także samochodu 4x4.
- Wysokie przełęcze są przejezdne sezonowo: przez przełęcz Abano do Tuszetii zwykle da się przejechać tylko od czerwca do pierwszych obfitych opadów śniegu w październiku, a Przełęcz Krzyżowa i przełęcz Goderdzi bywają zamykane po dużych opadach śniegu.
- W Tbilisi, Batumi i Kutaisi Bolt jest tani i niezawodny, a w tbiliskim metrze i autobusach zapłacisz zbliżeniową kartą bankową.
Podróżowanie po Gruzji jest łatwiejsze, niż sugeruje mapa. Jedna główna szosa i jedna główna linia kolejowa biegną ze wschodu na zachód, z Tbilisi nad Morze Czarne. Zbiorowe minibusy, zwane marszrutkami, łączą prawie wszystkie miasta, a prywatni kierowcy są na tyle tani, że wielu przyjezdnych bierze kierowcę na cały wyjazd. Planowania wymagają góry: po drogach w wysoki Kaukaz jedzie się wolno, na kilku potrzebny jest samochód 4x4, a niektóre przełęcze otwierają się tylko latem.
Poniżej po kolei porównujemy wszystkie możliwości: pociągi, marszrutki, loty krajowe, kierowców i transfery, samochody z wypożyczalni, komunikację miejską i autostop. Dalej znajdziesz odległości i czasy przejazdu z Tbilisi, sezonowe zamknięcia dróg, które trzeba uwzględnić w planach, oraz odpowiedzi na częste pytania. Szczegółowe opisy najpopularniejszych tras, przystanek po przystanku, np. z Tbilisi do Kazbegi, Kutaisi, Batumi czy Mestii, znajdziesz w naszych osobnych poradnikach o trasach. Jeśli układasz pierwszy plan podróży, nasz artykuł o trasie na siedem dni pokaże ci, jak to wszystko łączy się w praktyce.
Jak najlepiej podróżować po Gruzji?
Większość przyjezdnych łączy dwa lub trzy sposoby: pociąg albo kierowcę między Tbilisi a zachodem kraju, marszrutki albo kierowcę na wycieczki jednodniowe i miejscowy samochód 4x4 na ostatni odcinek w wysokie doliny. Oto mocne strony każdego z nich.
- Pociąg: wygodny na długich odcinkach między Tbilisi, Kutaisi, Zugdidi i Batumi, ale nie dojedziesz nim do Kazbegi, Kachetii ani w góry.
- Marszrutka: tania i częsta między miastami, ale rzadko zatrzymuje się przy zabytkach po drodze.
- Prywatny kierowca: najlepszy sposób, by dotrzeć do monastyrów, punktów widokowych i winiarni poza miastami.
- Samochód z wypożyczalni: swoboda dla pewnych siebie kierowców, na drogach w większości dobrej jakości.
- Loty krajowe: małe samoloty do Mestii i Ambrolauri oszczędzą ci długiej jazdy, o ile dopisze pogoda.
- Bolt i komunikacja miejska: tanio i prosto w Tbilisi, Batumi i Kutaisi.
Połączenia kolejowe: z Tbilisi do Batumi, Kutaisi, Zugdidi i Borjomi
Koleje Gruzińskie mają niewielką sieć, której centrum jest dworzec Tbilisi Centralny, nad stacją metra Sadguris Moedani (plac Dworcowy). Główna linia biegnie na zachód przez Gori, Chaszuri i Zestaponi, pokonuje Góry Lichskie, które oddzielają wschód kraju od zachodu, i dociera do wybrzeża.
Z Tbilisi do Batumi
Na najważniejszej trasie kursują piętrowe pociągi elektryczne szwajcarskiej firmy Stadler, jeżdżące od 2016 r., z klimatyzacją, gniazdkami i kilkoma klasami. Po wymianie torów i zniesieniu dawnych ograniczeń prędkości najszybsze pociągi jadą teraz ok. czterech godzin; latem odjeżdża ich kilka dziennie, zimą mniej. Większość zatrzymuje się w Kobuleti, a niektóre także w Ureki, skąd blisko na wybrzeże Gurii. Jadąc na zachód, usiądź po prawej stronie: ostatni odcinek biegnie wzdłuż morza.
Kutaisi, Zugdidi i linie regionalne
Do Kutaisi trudniej dojechać koleją, niż sugeruje mapa. Według doniesień bezpośredni pociąg Tbilisi–Kutaisi zlikwidowano w 2025 r. i choć władze mówiły o przywróceniu połączenia, lepiej na nie nie liczyć. W praktyce najlepiej wsiąść do pociągu do Batumi i dojechać nim do stacji przy lotnisku w Kutaisi, ok. 2 godz. 35 min od Tbilisi, a dalej wziąć taksówkę do miasta. Pociągi do Batumi nie zatrzymują się na stacji Rioni, położonej na południe od miasta, ale wolniejsze pociągi do Zugdidi i Poti tak. Codzienny pociąg do Zugdidi, bramy do Swanetii, jedzie ok. 5,5 godz., a w sezonie czekają na niego marszrutki do Mestii. Wolniejsze pociągi regionalne kursują do Poti, Ozurgeti i Borjomi.
Kolej wąskotorowa: z Borjomi do Bakuriani
Mała kolejka Kukuszka, otwarta na początku XX wieku, wiła się kiedyś przez las 37 km pod górę, z Borjomi do narciarskiego Bakuriani. Od 2020 r. nie kursuje, bo linia jest przebudowywana, a w październiku 2026 r. rząd zapowiedział, że pociąg ma wrócić na trasę od grudnia 2026 r., więc przed wyjazdem to sprawdź. Do tego czasu jedź marszrutką albo taksówką: drogą to ok. 40 minut.
Pociągi międzynarodowe
Z Tbilisi kursuje nocny pociąg do Erywania w Armenii. W stronę Azerbejdżanu codzienny nocny pociąg między Tbilisi a Baku wrócił na tory 26 maja 2026 r., po sześciu latach przerwy. Azerbejdżan wciąż oficjalnie trzyma granice lądowe zamknięte dla większości cudzoziemców i nie wiadomo, którzy pasażerowie mogą tym pociągiem jechać, więc przed zakupem biletu sprawdź aktualne zasady u przewoźnika i w ambasadzie swojego kraju. Najpewniej do Baku dostaniesz się samolotem.
Bilety na pociąg
Bilety kupisz na stronie Kolei Gruzińskich, u ich oficjalnego partnera sprzedażowego albo w kasie na dworcu, okazując paszport. Miejsca są numerowane. W lipcu, w sierpniu i w okresie świąt bilety na pociągi do Batumi rezerwuj z kilkudniowym wyprzedzeniem.
Marszrutki: jak działają gruzińskie minibusy
Marszrutka to zbiorowy minibus, zwykle Ford Transit albo Mercedes Sprinter, kursujący na stałej trasie między miastami. Marszrutki są tanie, na ruchliwych trasach jeżdżą często i właśnie nimi podróżuje większość Gruzinów, którzy nie mają samochodu. W Tbilisi kursy dalekobieżne odjeżdżają z trzech głównych dworców.
- Didube, obok stacji metra Didube: większość kursów na północ i zachód, m.in. do Mcchety, Stepancmindy, Gori, Borjomi, Achalciche, Kutaisi, Batumi, Zugdidi i Raczy.
- Samgori, przystanek Nawtlugi przy stacji metra Samgori: kursy do Kachetii, m.in. do Sighnaghi, Telavi, Kwareli i Lagodechi.
- Dworzec autobusowy Ortaczala: międzynarodowe autobusy i marszrutki do Armenii i Turcji oraz część kursów do Telavi.
- Mestia: przewodniki turystyczne podają różne miejsca odjazdu bezpośredniej marszrutki lub autobusu (plac Dworcowy, przystanek Nawtlugi i Didube), więc przed wyjazdem sprawdź, skąd obecnie odjeżdża.
Miejsca odjazdów co jakiś czas się zmieniają, zwłaszcza w przypadku Kachetii i Swanetii, więc wieczorem przed podróżą zapytaj o to w pensjonacie.
Jak wygląda podróż marszrutką
- Znajdź właściwą marszrutkę
Cel podróży jest wypisany na tabliczce za przednią szybą, zwykle gruzińskim alfabetem. Podaj któremukolwiek kierowcy nazwę swojej miejscowości, a ktoś na pewno wskaże ci właściwy bus. - Zapłać kierowcy
Ceny biletów są stałe; płacisz gotówką, w lari, przy wsiadaniu albo przy wysiadaniu. - Poczekaj, aż się zapełni
Niektóre kursy jeżdżą według rozkładu, inne ruszają, gdy zbierze się komplet pasażerów. Najpewniejsze są poranne odjazdy, a na wiejskich trasach ostatnie kursy odjeżdżają często już w połowie popołudnia. - Schowaj bagaż
Bagaż jedzie z tyłu albo pod siedzeniem, a miejsca jest mało. - Poproś o zatrzymanie
Kierowcy zatrzymują się w dowolnym miejscu na trasie. Powiedz kierowcy zawczasu, gdzie wysiadasz, albo gdy dojedziesz na miejsce, zawołaj gaacheret („proszę się zatrzymać”).
Licz się z dynamiczną jazdą, na długich trasach z postojem przy kawiarni, a w niedziele z mniejszą liczbą kursów. Na najruchliwszych trasach, np. z Tbilisi do Kutaisi i Batumi, jeżdżą też większe autokary.
Na długich trasach też wiele się zmienia. Przepis z 2024 r. miał przenieść pasażerów podróżujących między miastami na odległość ponad 150 km, a także między głównymi miastami, z busów do pełnowymiarowych autobusów. Doniesienia różnią się co do tego, czy obowiązuje od czerwca 2025 r., czy jego wejście odłożono do 2027 r., a w 2026 r. busy wciąż jeździły na trasach zachodnich. Na długiej trasie nastaw się więc na marszrutkę albo autobus i sprawdź na miejscu, co obecnie kursuje.
Loty krajowe: Mestia, Ambrolauri i trzy lotniska międzynarodowe
Gruzja ma trzy lotniska międzynarodowe: w Tbilisi na wschodzie, w Kutaisi na zachodzie, popularne wśród tanich linii, i w Batumi na wybrzeżu. Jeśli przylecisz na jedno, a wylecisz z innego, na wielu trasach zaoszczędzisz dzień, który zająłby powrót tą samą drogą. Według danych Agencji Lotnictwa Cywilnego za 2025 r. lotnisko w Tbilisi obsłużyło ok. 5,4 mln pasażerów, w Kutaisi ok. 1,8 mln, a w Batumi ok. 1,2 mln.
Wewnątrz kraju niewielkie linie Vanilla Sky latają lekkimi samolotami turbośmigłowymi z lotniska w Natachtari koło Mcchety, na północ od Tbilisi, do Mestii w Swanetii i do Ambrolauri w Raczy, a rzadziej także z Kutaisi do Mestii. Lot do Mestii trwa ok. godziny zamiast całego dnia w drodze. Miejsc jest mało, limity bagażu są ścisłe, a górska pogoda często opóźnia albo odwołuje loty, więc rezerwuj wcześnie i zostaw sobie dzień zapasu.
Prywatni kierowcy i transfery
Wielu przyjezdnych zwiedza Gruzję samochodem z kierowcą, a w przypadku dwóch do czterech osób koszt na głowę często niewiele odbiega od ceny wycieczki grupowej, z tą różnicą, że to ty wybierasz postoje. Na Gruzińskiej Drodze Wojennej, gdzie najlepsze punkty widokowe i twierdze leżą między miejscowościami, właśnie ta swoboda decyduje o udanym dniu.
Jak zarezerwować kierowcę
- Przez pensjonat lub hotel, gdzie zwykle znają zaufanego miejscowego kierowcę, zwłaszcza w Kazbegi, Swanetii, Kachetii i Tuszetii.
- Przez platformę internetową z listą kierowców i stałymi cenami przejazdów między miastami, często z postojami na zwiedzanie w cenie.
- Przez biuro podróży, które dobierze ci kierowcę albo licencjonowanego kierowcę-przewodnika i zaplanuje całą trasę.
Ustal jasno, czy wynajmujesz kierowcę, czy kierowcę-przewodnika: wielu kierowców mówi po rosyjsku, niektórzy po angielsku, ale nie opowiadają o zabytkach. Ceny są zwykle podawane za samochód i obejmują paliwo; przy wyjazdach kilkudniowych sprawdź, kto płaci za nocleg i posiłki kierowcy.
Transfer łatwo zorganizować. Bolt i podobne aplikacje obsługują lotnisko w Tbilisi, a autobusy dopasowane do godzin przylotów łączą lotnisko w Kutaisi z Tbilisi, Batumi i innymi miastami.
Na naszej tygodniowej wycieczce „Klasyczna Gruzja” przez cały czas wozi cię prywatny kierowca, a w planie są dwie noce w Kazbegi i jedna w Sighnaghi.
Wynajem auta i jazda po Gruzji
Prawo jazdy, wiek kierowcy i dokumenty
Obowiązuje ruch prawostronny. Turyści mogą jeździć na podstawie wielu zagranicznych praw jazdy, ale międzynarodowe prawo jazdy kosztuje niewiele, a niektóre wypożyczalnie go wymagają. Firmy zwykle oczekują, że kierowca ma co najmniej 21–23 lata, i blokują kaucję na karcie kredytowej. Dokładnie sprawdź, ile wynosi udział własny w ubezpieczeniu, i zapytaj, czy umowa nie wyklucza jazdy drogami takimi jak ta do Tuszetii. Niektóre firmy pozwalają na wyjazd do Armenii z odpowiednimi dokumentami; granica lądowa z Azerbejdżanem jest od 2020 r. zamknięta dla większości podróżnych.
Stan dróg i miejscowy styl jazdy
Główne drogi są w większości dobre. Trasa E60 na zachód od Tbilisi na długich odcinkach ma dwie jezdnie i omija dziś przełęcz Rikoti tunelami, a drogi do Kazbegi, Kachetii, Borjomi, Wardzi, Mestii i Ushguli są asfaltowe. Na drogach lokalnych trafisz zarówno na gładki asfalt, jak i na głębokie dziury.
Prawdziwym sprawdzianem jest miejscowy styl jazdy. Kierowcy wyprzedzają na ślepych zakrętach i na linii ciągłej, gwałtownie hamują, rzadko używają kierunkowskazów i chętnie trąbią. Krowy, świnie i owce wychodzą na drogi każdej kategorii, a wiele wiejskich dróg nie ma oświetlenia. Unikaj jazdy po górach po zmroku i przepuszczaj niecierpliwych kierowców.
Policja, fotoradary i alkohol
W połowie pierwszej dekady XXI wieku Gruzja zbudowała od nowa policję patrolową, a funkcjonariusze są na ogół profesjonalni; nigdy nie proponuj łapówki. Fotoradarów jest dużo, a mandaty za wykroczenia popełnione wynajętym autem trafiają do ciebie. Dopuszczalny poziom alkoholu jest bardzo niski, więc w dniu degustacji wina nie siadaj za kierownicą.
Paliwo
Przy głównych drogach stacji benzynowych jest mnóstwo, paliwo zwykle tankuje obsługa, a duże sieci przyjmują karty. Zatankuj do pełna przed wjazdem w góry: na drodze do Tuszetii, w górnej Chewsuretii i za Mestią stacji jest niewiele albo nie ma ich wcale.
Kiedy potrzebny jest samochód 4x4
- Tuszetia przez przełęcz Abano, najlepiej z doświadczonym miejscowym kierowcą.
- Szatili i Muco w Chewsuretii, przez przełęcz Datwisdżwari.
- Górna część doliny Truso, niektóre boczne drogi wokół Kazbegi i ostatni odcinek do Zielonego Jeziora w Adżarii.
- Park Narodowy Waszlowani, odległe zakątki Kachetii i miejscami wyboista droga przez przełęcz Zagari z Ushguli do Lentechi.
Latem zwykłe auto poradzi sobie niemal ze wszystkim innym, w tym z dojazdem do Mestii, Ushguli, Kazbegi, Kachetii, Borjomi, Wardzi i Raczy. Zimą na każdą górską drogę załóż opony zimowe albo wybierz samochód 4x4.
Bolt, metro, autobusy i kolejki linowe w gruzińskich miastach
Po miastach najłatwiej poruszać się taksówkami zamawianymi przez aplikację. Bolt działa w Tbilisi, Batumi i Kutaisi, jest tani, a dzięki niemu nie musisz się targować z taksówkarzami łapanymi na ulicy. W mniejszych miejscowościach poproś w pensjonacie o zamówienie taksówki i najpierw ustal cenę.
Tbilisi ma metro z dwiema liniami i gęstą sieć autobusów, a jedno i drugie jest tanie; przy wejściu przykładasz kartę zbliżeniową albo kartę komunikacyjną Metromoney. Autobus nr 337 łączy lotnisko z centrum.
Kolejki linowe i linowo-terenowe
- Tbilisi: kolejka linowa, która przecina Kurę (Mtkvari) i łączy Park Rike z twierdzą Narikala, druga linia, wjeżdżająca z Parku Wake nad Jezioro Żółwie, oraz kolejka linowo-terenowa do Parku Mtacminda, uruchomiona po raz pierwszy w 1905 r.
- Batumi: kolejka linowa Argo z okolic portu na wzgórze Anuria, z rozległym widokiem na miasto.
- Cziatura: nowoczesne kolejki linowe, otwarte w 2021 r., zastąpiły słynne radzieckie linie nad tym miastem kopalń manganu.
- Kutaisi: krótka kolejka linowa przecina Rioni i wjeżdża do parku na wzgórzu nad miastem.
- Ośrodki narciarskie: wyciągi w Gudauri, Bakuriani i Goderdzi oraz w Hacwali i na Tetnuldi nad Mestią, niektóre czynne także latem dla wędrowców.
- Chulo: stara kolejka linowa nad wąwozem do Tago nie kursuje, a w 2026 r. podawano, że jest w budowie, więc zapytaj na miejscu.
Czy autostop jest w Gruzji popularny?
Autostop jest w Gruzji powszechny i akceptowany, zwłaszcza na wsi i w górach, gdzie autobusów jest mało. Samochody zatrzymuje się wyciągniętą ręką, a wielu kierowców staje. Większość nie oczekuje niczego w zamian, ale niektórzy są nieformalnymi taksówkarzami, więc kwestię zapłaty wyjaśnij na samym początku.
Kieruj się zdrowym rozsądkiem: odmów jazdy z kierowcą, który pił, nie łap stopa po zmroku, a jeśli jesteś kobietą podróżującą samotnie, rozważ, czy zamiast tego nie poczekać na marszrutkę. Latem łatwo złapać stopa na drogach do Kazbegi i Mestii, ale do Tuszetii ruch jest zbyt mały, by na nim polegać.
Odległości i czasy przejazdu z Tbilisi
Poniższe czasy dotyczą zwykłego samochodu w dobrych warunkach, bez dłuższych postojów. Dolicz dodatkowy czas na letnie korki, złą pogodę i górskie drogi, na których średnia prędkość spada do 30–40 km/h. Nasze poradniki o trasach dokładniej opisują każdy z głównych przejazdów i podpowiadają, gdzie warto zatrzymać się po drodze.
| Cel podróży | Odległość drogą | Czas jazdy | Transport publiczny |
|---|---|---|---|
| Mccheta | 20 km | 30 min | Marszrutka z Didube |
| Dawit Garedża | 70 km | Ok. 2 godz. | Brak regularnych kursów; kierowca lub wycieczka |
| Gori i Uplisciche | 86–100 km | 1–1,5 godz. | Marszrutka z Didube albo pociąg do Gori |
| Telavi | 96 km przez Gombori albo 156 km przez Gurdżaani | 2–2,5 godz. | Marszrutka z Samgori lub Ortaczali; sprawdź stan drogi przez Gombori |
| Sighnaghi | 113 km | Ok. 2 godz. | Marszrutka z Samgori |
| Gudauri | 120 km | 2–2,5 godz. | Marszrutka do Kazbegi z Didube |
| Szatili | Ok. 150 km | 4,5–5 godz. samochodem 4x4 | Latem marszrutka w określone dni |
| Stepancminda (Kazbegi) | Ok. 155 km | Ok. 3 godz. | Marszrutka z Didube, ok. 3 godz. |
| Borjomi | 160 km | 2,5–3 godz. | Marszrutka z Didube albo wolny pociąg |
| Omalo (Tuszetia) | Ok. 200 km | Cały dzień; 4–6 godz. samochodem 4x4 z Kwemo Alwani | Latem wspólny samochód 4x4 z Kwemo Alwani |
| Kutaisi | Ok. 230 km | 3–3,5 godz. | Pociąg w kierunku Batumi do stacji przy lotnisku w Kutaisi, ok. 2,5 godz., potem taksówka; marszrutka lub autobus ok. 3,5 godz. |
| Wardzia | Ok. 265 km | Ok. 4 godz. | Marszrutka przez Achalciche |
| Zugdidi | 320 km | Ok. 5 godz. | Codzienny pociąg, ok. 5,5 godz. |
| Batumi | 370 km | 5–6 godz. | Pociąg, ok. 4 godz. najszybszymi składami |
| Mestia | Ok. 460 km | 8–9 godz. | Marszrutka lub autobus, 9–10 godz. (miejsce odjazdu bywa różne), albo lot z Natachtari, ok. 1 godz. |
Sezonowe zamknięcia przełęczy: Abano, Krzyżowa, Goderdzi i inne
O tym, czy wysokogórskie drogi Gruzji są przejezdne, decyduje śnieg, a nie kalendarz. Oto przełęcze, które najczęściej mogą pokrzyżować ci plany.
- Przełęcz Abano w drodze do Tuszetii, ok. 2950 m n.p.m.
Zwykle otwarta od końca maja lub od czerwca; w ciągu października znów zamyka ją śnieg. Data otwarcia co wiosnę jest inna, a wczesny jesienny śnieg potrafi uwięzić turystów nawet na kilka dni. - Przełęcz Datwisdżwari w drodze do Szatili, 2676 m n.p.m.
Samochody 4x4 zwykle mogą tędy przejechać od końca maja lub początku czerwca do zimowego zamknięcia w połowie listopada lub w grudniu. Śnieg może ją na krótko zablokować już w październiku, więc jesienią zostaw sobie zapas czasu. - Przełęcz Krzyżowa na Gruzińskiej Drodze Wojennej, 2379 m n.p.m.
Zimą utrzymywana w stanie przejezdności, ale zamykana na kilka godzin lub dni, gdy spadnie dużo śniegu albo grożą lawiny; utykają wtedy także ciężarówki jadące do Rosji. Mogą być wymagane łańcuchy śniegowe. - Przełęcz Goderdzi, 2027 m n.p.m.
Do ośrodka narciarskiego dojedziesz z Batumi przez całą zimę na oponach zimowych, ale dalsza droga do Adigeni i Achalciche może być zamknięta od późnej jesieni do wiosny. - Przełęcz Gombori
Ta krótka droga z Tbilisi do Telavi była w 2024 r. zamknięta przez kilka tygodni z powodu przebudowy i wciąż może zostać zamknięta na dzień po obfitych opadach śniegu lub obrywie skalnym. Zanim oprzesz na niej plan, sprawdź stan drogi; pewną alternatywą jest główna droga przez Sagaredżo i Gurdżaani. - Inne wysokogórskie trasy
Droga przez przełęcz Zagari z Ushguli do Lentechi jest zwykle przejezdna od końca maja lub od czerwca, a zimowe zamknięcie przypada między końcem października a początkiem grudnia. Pastwiska wokół Goderdzi i Zielonego Jeziora są dostępne tylko latem.
Aktualne warunki znajdziesz w naszym narzędziu do sprawdzania stanu dróg i przełęczy. Możesz też zapytać gospodarzy pensjonatu, którzy zawsze wiedzą, co się dzieje, albo przejrzeć komunikaty Departamentu Dróg Gruzji i policji patrolowej, publikowane głównie po gruzińsku (przyda się aplikacja do tłumaczenia).
Najczęstsze pytania
Czy łatwo podróżować po Gruzji bez samochodu?
Tak, jeśli chodzi o przejazdy między miastami. Pociągi i marszrutki tanio łączą niemal wszystkie miasta. Trudniej dotrzeć do atrakcji położonych między nimi, takich jak monastyry, kaniony i punkty widokowe: tam potrzebna będzie taksówka, kierowca albo wycieczka.
Jak najlepiej dostać się z Tbilisi do Batumi?
Pociągiem: najszybsze składy jadą ok. 4 godz. i są o wiele wygodniejsze niż marszrutka. Samochodem jedzie się 5–6 godz. Latem rezerwuj miejsca z kilkudniowym wyprzedzeniem.
Czy w Gruzji potrzebne jest międzynarodowe prawo jazdy?
Turyści mogą jeździć na podstawie wielu zagranicznych praw jazdy, ale międzynarodowe prawo jazdy jest zalecane, a niektóre wypożyczalnie go wymagają. Zabierz też swoje krajowe prawo jazdy.
Czy jazda samochodem po Gruzji jest bezpieczna?
Główne drogi są dobre, ale miejscowi jeżdżą agresywnie: ryzykownie wyprzedzają, na drogach pojawiają się zwierzęta, a wiejskie odcinki nie są oświetlone. Pewni siebie kierowcy, którzy jeżdżą defensywnie, dobrze sobie radzą. Unikaj górskich dróg nocą, a drogę do Tuszetii zostaw miejscowym kierowcom samochodów 4x4.
Skąd w Tbilisi odjeżdżają marszrutki?
Z dworca Didube odjeżdża większość kursów na północ i zachód, m.in. do Kazbegi, Kutaisi i Batumi. Marszrutki do Kachetii korzystają z przystanku Nawtlugi przy Samgori, a część kursów do Telavi rusza z Ortaczali, skąd odjeżdżają też autobusy międzynarodowe. Kursy do Mestii odjeżdżały już z kilku miejsc, więc dzień wcześniej sprawdź na miejscu, skąd ruszają.
Czy do Mestii można polecieć samolotem?
Tak. Małe samoloty latają kilka dni w tygodniu z lotniska w Natachtari, na północ od Tbilisi, do Mestii (lot trwa ok. godziny), a rzadziej także z Kutaisi. Loty zależą od pogody, więc zostaw sobie dzień zapasu.
Czy w Gruzji potrzebny jest samochód 4x4?
Tylko na kilku trasach: do Tuszetii i Chewsuretii, w górną część doliny Truso oraz na niektóre gruntowe dojazdy do jezior i parków. Zwykłe turystyczne trasy, w tym do Kazbegi, Mestii i Ushguli, są asfaltowe i latem wystarczy na nie zwykły samochód.




















