Strona główna›Atrakcje›Samcche-Dżawachetia›Ninocminda (Dżawachetia)
Miasta i miasteczkaDżawachetiaJezioraDziedzictwo duchoborcówObserwacja ptaków

Ninocminda (Dżawachetia)

Miasto na wysokim płaskowyżu przy granicy z Armenią, baza wypadowa nad jeziora Dżawachetii, do żeńskiego monastyru w Poce i duchoborskiej wsi Gorełowka.

Ninocminda (Dżawachetia)Ninocminda (Dżawachetia)Zdjęcie: Alfredovic, CC BY 3.0

Ninocminda to niewielkie miasto na płaskowyżu Dżawachetii, na wysokości ok. 1940 m n.p.m., mniej więcej 20 km na południowy wschód od Achalkalaki i niedaleko przejścia granicznego Bawra do Armenii. Do 1991 r. nosiło nazwę Bogdanowka, nadaną przez rosyjskich osadników duchoborców, którzy je założyli; potem przemianowano je na Ninocmindę, czyli „święte miejsce Nino”, na cześć świętej, która przyniosła do Gruzji chrześcijaństwo. Większość dzisiejszych mieszkańców to Ormianie. Samo miasto jest skromne i funkcjonalne: ma targ i kilka pensjonatów, a dookoła roztaczają się rozległe widoki na trawiaste połacie i stare wulkany.

Zatrzymać się tu warto przede wszystkim dla okolicy. Na północy leżą jezioro Parawani i żeński monastyr świętej Nino w Poce, a płytkie jeziora Chanczali, Madatapa i Bugdaszeni, chronione jako rezerwaty w ramach Obszarów chronionych Dżawachetii, przyciągają w czasie przelotów żurawie i wiele innych ptaków wodnych. W pobliskiej Gorełowce niewielka społeczność duchoborców wciąż dba o swój dom modlitwy i dawne zwyczaje. Przyjedź latem, gdy płaskowyż jest zielony, a drogi wolne od śniegu.

Historia

Duchoborcy, rosyjscy dysydenci chrześcijańscy, którzy odrzucali Cerkiew prawosławną i służbę wojskową, zostali w latach 40. XIX wieku, za cara Mikołaja I, zesłani do Dżawachetii i założyli tu wsie, takie jak Bogdanowka i Gorełowka. W 1895 r. tysiące z nich spaliły broń na znak protestu przeciwko poborowi, a w 1899 r. wielu z nich, z pomocą Lwa Tołstoja, wyemigrowało do Kanady. Większość pozostałych rodzin wyjechała w latach 90. do Rosji, a dziś przeważają tu Ormianie.

Co zobaczyć i co robić

  • Jezioro Parawani i żeński monastyr w Poce na północy
  • Obserwacja ptaków nad chronionymi jeziorami Dżawachetii
  • Duchoborska wieś Gorełowka
  • Sylwetki wulkanów na horyzoncie płaskowyżu
  • Przejście graniczne Bawra do Armenii

Jak zwiedzać

Dojazd

Ninocminda leży ok. 160 km od Tbilisi; samochodem przez Calkę i brzegiem jeziora Parawani jedzie się tu mniej więcej od 3 do 3,5 godz. Od Achalkalaki dzieli ją ok. 20 km (25 min). Marszrutki łączą miasto z Tbilisi i Achalkalaki.

Kiedy jechać

Czerwiec–wrzesień; na przeloty ptaków kwiecień–maj i wrzesień. Potrzebny czas: pół dnia, a na obserwację ptaków więcej.

Wskazówki od miejscowych
  • Noce są zimne nawet w lipcu, więc zabierz coś ciepłego do ubrania
  • Dom modlitwy w Gorełowce to miejsce kultu; zanim tam pójdziesz, zapytaj miejscowych
  • Zabierz lornetkę nad jeziora
  • Zatankuj do pełna, zanim ruszysz bocznymi drogami płaskowyżu

Ninocminda (Dżawachetia) – pogoda

Najcieplej jest w sierpniu (24° w dzień), najzimniej w styczniu (−13° w nocy); w ciągu roku spada 569 mm deszczu. Najlepsze miesiące: lip–wrz.

−20°−10°0°10°20°30°062.5125 mmStyczeń: 24 mmLuty: 26 mmMarzec: 32 mmKwiecień: 54 mmMaj: 92 mmCzerwiec: 90 mmLipiec: 62 mmSierpień: 57 mmWrzesień: 40 mmPaździernik: 38 mmListopad: 28 mmGrudzień: 26 mmSLMKMCLSWPLG

Ninocminda – pogoda po miesiącach i prognoza na 7 dni →

Ninocminda (Dżawachetia): najczęstsze pytania

Jak wcześniej nazywała się Ninocminda?

Bogdanowka. Miasto przyjęło nazwę Ninocminda w 1991 r. na cześć świętej Nino, która według tradycji przybyła do Gruzji właśnie przez te góry.

Kim są duchoborcy z Dżawachetii?

To rosyjscy dysydenci religijni, których w latach 40. XIX wieku zesłano na płaskowyż. Niewielka społeczność wciąż żyje w Gorełowce koło Ninocmindy, choć większość rodzin przeniosła się od tego czasu do Rosji lub Kanady.

Więcej w naszych poradnikach

Gruzińskie przejście graniczne z flagą Gruzji, budkami i samochodami na drodzeZdjęcie: Dario Tortora from Milan, Italy, CC BY-SA 2.0
Praktycznie · 14 min czytania · 13 października 2026Gruzja, Armenia i Azerbejdżan w jednej podróży: granice, wizy i trasy (2026)

Jak w 2026 r. połączyć Gruzję z Armenią i Azerbejdżanem: które granice są otwarte, trzy przejścia do Armenii, jak dostać się do Baku, przykładowe trasy i ile dni na to potrzeba.

Zrujnowane kamienne wieże i domy Muco na grzbiecie nad zielonym, zalesionym wąwozem w ChewsuretiiZdjęcie: georgia.travel
Atrakcje · 10 min czytania · 7 listopada 2026Ciekawe i mniej znane miejsca w Gruzji: 12 zakątków, które omija większość turystów

Dwanaście miejsc, do których dociera ułamek odwiedzających Gruzję: od winiarni Raczy i wież Chewsuretii po jeziora Dżawachetii. Do tego czas dojazdu, pory roku, uczciwie opisane minusy i trzy trasy na drugą podróż.

Ośnieżone szczyty Kaukazu i lodowiec nad małym alpejskim jeziorem w Swanetii w GruzjiZdjęcie: georgia.travel
Atrakcje · 11 min czytania · 12 listopada 2026Przyroda Gruzji: krajobrazy od lodowców Kaukazu po subtropikalne wybrzeże

Nasz zbiorczy poradnik o przyrodzie Gruzji: główne strefy krajobrazowe, od lodowców Wielkiego Kaukazu po kolchidzki las deszczowy i półpustynię Waszlowani, a do tego klimat, zwierzęta, migracja ptaków drapieżnych nad Batumi, obszary chronione i tabela krajobrazów według pór roku.

Katedra Sioni, kamienna gruzińska cerkiew prawosławna z kopułą o stożkowym zwieńczeniu, w Starym TbilisiZdjęcie: georgia.travel
Kultura · 11 min czytania · 11 listopada 2026Religia w Gruzji: Gruziński Kościół Prawosławny, inne wyznania i zasady zachowania w cerkwi

Kto w co wierzy w Gruzji: spis powszechny z 2024 r., jak święta Nino przyniosła wiarę królowi Mirianowi III, Gruziński Kościół Prawosławny pod przewodnictwem patriarchy Szio III, wspólnoty muzułmanów, Ormian, katolików i Żydów, spacer po Starym Tbilisi szlakiem czterech wyznań, zasady zachowania w cerkwi i kalendarz świąt na 2027 r.