- Kolchida to grecka nazwa zachodniej Gruzji, czyli doliny Rioni (u Greków Fasis), ciągnącej się od Morza Czarnego koło Poti w głąb lądu, aż za Wani i Kutaisi.
- Według greckiego mitu Jazon i Argonauci przypłynęli tu po Złote Runo, a Medea, córka króla, pomogła Jazonowi je wykraść. Jedna z dawnych teorii łączy tę opowieść z owczymi skórami, na które łowiono złoto w rzekach Swanetii.
- Prawdziwe kolchidzkie złoto z grobów z V i IV wieku p.n.e. można oglądać w Muzeum Archeologicznym w Wani i w skarbcu Gruzińskiego Muzeum Narodowego w Tbilisi.
- W 2026 r. dorosły turysta z zagranicy płacił ok. 20 GEL (ok. 6 €) w Wani i ok. 40 GEL (ok. 15 €) w Muzeum Narodowym. Oba muzea są zamknięte w poniedziałki.
- Wani leży ok. 41 km od Kutaisi, niecałą godzinę samochodem albo mniej więcej godzinę marszrutką, dlatego Kutaisi to najlepsza baza na jednodniową trasę po Kolchidzie z Nokalakewi.
Kolchida była starożytnym królestwem na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego, na terenie dzisiejszej zachodniej Gruzji. Greccy autorzy widzieli w niej bogatą w złoto krainę na krańcu znanego im świata i właśnie tam umieścili opowieść o Jazonie, Medei i Złotym Runie. Sercem Kolchidy była dolina Rioni, rzeki znanej Grekom jako Fasis. Jej mieszkańcy odlewali brąz i obrabiali złoto na długo przed tym, jak przybił tu pierwszy grecki statek.
Ten poradnik wyjaśnia, czym była Kolchida, jak brzmi mit i co mówi teoria łącząca runo z prawdziwym złotem. Potem przechodzi do tego, co można zobaczyć: złota z Wani, skarbca w Tbilisi, muzeum i fontanny w Kutaisi oraz murów Nokalakewi. Znajdziesz tu też ceny biletów na 2026 r., sposoby dojazdu do Wani marszrutką, pociągiem lub samochodem oraz jednodniową trasę z Kutaisi.
Czym była Kolchida? Starożytna Kolchida w skrócie
Kolchida obejmowała większą część dzisiejszej zachodniej Gruzji: podmokłą nizinę u ujścia Rioni, zielone wzgórza wokół Kutaisi i Wani oraz wybrzeże. Jej wschodnią granicę wyznaczały niewysokie Góry Lichskie. Za nimi leżała Iberia, drugie wczesne królestwo gruzińskie, rządzone z Mcchety.
Nazwa dotarła do nas głównie za pośrednictwem Greków. Jeszcze wcześniej, w VIII wieku p.n.e., królowie Urartu kazali wyryć w kamieniu relacje z wojny z krainą zwaną Qulha, którą większość historyków utożsamia z tym samym krajem. Gruzini nazywają ją dziś Kolcheti.
Kolchida nigdy nie była jednym państwem o stałych granicach. Zaczęła się jako kultura epoki brązu, rozrosła w królestwo z własnymi królami i monetą, a skończyła jako prowincja większych imperiów. Podane niżej daty traktuj orientacyjnie: badacze wciąż spierają się o większość z nich.
| Okres | Orientacyjne daty | Co się działo | Gdzie to zobaczyć |
|---|---|---|---|
| Kultura kolchidzka epoki brązu | Ok. 1500–700 p.n.e. | Topory, motyki i ozdoby z brązu; wsie na całej nizinie | Państwowe Muzeum Historyczne w Kutaisi |
| Królestwo Kolchidy | Ok. VI–II wiek p.n.e. | Władcy, srebrne monety i groby pełne złota | Wani; skarbiec Muzeum Narodowego |
| Greckie miasta handlowe | Od ok. VI wieku p.n.e. | Fasis, Dioskurias i inne porty na wybrzeżu | Poti (ruin nie można obejrzeć) |
| Pont, potem Rzym | Od ok. 100 r. p.n.e. do II wieku n.e. | Mitrydates VI, król Pontu, potem panowanie Rzymu; Wani spłonęło w połowie I wieku p.n.e. | Wzgórze świątynne w Wani |
| Lazyka (Egrisi) | Ok. III–VII wiek n.e. | Nowe królestwo Lazów, o które walczyły Bizancjum i Persja | Nokalakewi |
| Zjednoczona Gruzja | Od 1008 r. | Bagrat III łączy zachód ze wschodem, a stolicą zostaje Kutaisi | Katedra Bagrata |
Jazon, Medea i Złote Runo: mit w skrócie
Opowieść jest starsza od wszystkich zachowanych tekstów: już „Odyseja” Homera nazywa Argo okrętem znanym wszystkim. Pindar opowiedział ją w 462 r. p.n.e., Eurypides wystawił swoją „Medeę” w 431 r. p.n.e., a najpełniejszą wersję zawiera „Argonautyka” Apolloniusza z Rodos z III wieku p.n.e. W zarysie wygląda to tak.
- Złoty baran leci na wschód
Fryksos i Helle, królewskie dzieci z Beocji, uciekają przed okrutną macochą na latającym baranie o złotym runie. Helle spada do cieśniny, którą później nazwano od jej imienia Hellespontem. Fryksos ląduje w Kolchidzie, składa barana w ofierze, a jego runo daje królowi Ajetesowi, synowi boga słońca. - Runo w świętym gaju
Ajetes zawiesza runo na dębie w gaju poświęconym Aresowi. Wokół pnia owija się wąż, który nigdy nie śpi. - Jazon wypływa
Pelias, król Jolkos, chce się pozbyć bratanka, Jazona, więc wysyła go po runo. Jazon zbiera na pokładzie Argo około pięćdziesięciu bohaterów, wśród nich Heraklesa, Orfeusza i bliźniaków Kastora i Polluksa, i płynie w górę rzeki Fasis do Ai, miasta króla. - Czary Medei
Ajetes stawia przed Jazonem śmiertelnie niebezpieczną próbę: ma zaprząc do jarzma dwa ziejące ogniem byki, zaorać pole i zasiać je smoczymi zębami, z których wyrastają uzbrojeni wojownicy. Medea, córka króla i kapłanka Hekate, zakochuje się w Jazonie. Jej maść chroni go przed płomieniami, a dzięki jej radzie pokonuje wojowników. - Kradzież i ucieczka
Medea usypia węża, Jazon zdejmuje runo, a Argo nocą odpływa ukradkiem. W niektórych wersjach mitu brat Medei, Apsyrtos, zostaje zabity, by opóźnić pościg. Jej dalsze losy w Grecji kończą się w Koryncie przerażającą tragedią.
Gdzie leżała Aja?
Poeci umieszczali miasto Ajetesa nad rzeką Fasis, w pewnej odległości od morza. Jako to miejsce wskazywano Kutaisi, Wani i Nokalakewi, ale żadne znalezisko nie dowodzi, że chodzi o któreś z nich. Wykopaliska dowodzą za to, że gdy kształtowała się ta opowieść, nad tą rzeką żyła zamożna społeczność, która obrabiała złoto.
Czy Złote Runo istniało naprawdę? Teoria płukania złota
Najbardziej znane racjonalne wyjaśnienie pochodzi od Strabona, greckiego geografa z początku I wieku n.e. W 11. księdze „Geografii” opisuje on Soanów, górali, których dziś nazywamy Swanami. Według niego zimowe potoki spłukiwały ze szczytów złoto, a miejscowi wyłapywali je w dziurkowanych korytach i na wełnistych skórach. Być może, jak sugeruje, właśnie tak narodziła się legenda.
Metoda jest prosta. Owczą skórę mocuje się w bystrym nurcie wełną do góry: ciężkie płatki złota zaczepiają się o włókna, a piasek spływa dalej. Po wysuszeniu wełna lśni. Swanowie podobno płukali tak złoto w swoich rzekach aż do czasów nowożytnych.
W 2014 r. zespół geologa Awtandila Okrostcwaridzego z Uniwersytetu Państwowego Ilii w Tbilisi sprawdził tę hipotezę. Badacze pobrali próbki skał i rzecznego żwiru w wysokogórskich dolinach Swanetii i znaleźli w nich złoto. W czasopismach „Episodes” i „Quaternary International” przekonują, że za mitem mogą stać prawdziwe poszukiwania złota. Traktuj to jako teorię: dobrze tłumaczy sam obraz runa, ale nie dowodzi, że jakiś Jazon kiedykolwiek tu dotarł.
Co odkryli archeolodzy: złoto z Wani i greckie kolonie
Przez wieki Kolchida istniała tylko w poezji. Zmieniły to wykopaliska prowadzone od końca XIX wieku, a najwięcej dało wzgórze w Wani. Ludzie osiedlili się tam ok. VIII wieku p.n.e. W V i IV wieku p.n.e. przedstawicieli tutejszych możnych rodów chowano ze złotymi diademami, kolczykami, naszyjnikami i bransoletami oraz z malowanymi greckimi naczyniami. W niektórych grobach złożono też konie i zabitych służących, którzy mieli usługiwać zmarłym.
Kolchidzcy złotnicy mieli własny styl. Lutowali drobniutkie ziarenka złota we wzory – tę technikę nazywa się granulacją – i uwielbiali motywy zwierzęce: słynny naszyjnik z Wani zdobią rzędy małych złotych żółwi, a niektóre bransolety zakończone są głowami koziorożców kaukaskich, dzikich kóz z tutejszych gór.
Od ok. III wieku p.n.e. Wani stało się miastem świątynnym z kamiennymi murami, ołtarzami i posągami z brązu, które w większości odnaleziono we fragmentach, a także z ukrytym skarbem hellenistycznych lamp z brązu. Miasto spłonęło w połowie I wieku p.n.e., w czasie wojen, które sprowadziły w ten region najpierw Pont, a potem Rzym.
Greckie miasta na wybrzeżu
Od ok. VI wieku p.n.e. Grecy z Miletu i innych miast zakładali na tym wybrzeżu faktorie handlowe. Miasto Fasis leżało w pobliżu ujścia Rioni, niedaleko dzisiejszego Poti, ale jego pozostałości nigdy nie zostały jednoznacznie zlokalizowane. Dioskurias, nazwane na cześć Kastora i Polluksa, leżało tam, gdzie dziś stoi Suchumi, w okupowanej Abchazji. Na południu, w Piczwnari koło Kobuleti, archeolodzy odkryli kolchidzkie miasto, a obok niego grecką nekropolię z V wieku p.n.e.
Kolchida biła też drobne srebrne monety, prawdopodobnie od VI wieku p.n.e. Gruzini nazywają je kolchuri tetri, czyli „kolchidzkie białe”.
Po Kolchidzie: Lazyka, Egrisi i Nokalakewi
Pod panowaniem rzymskim dawna nazwa poszła w zapomnienie. Około III wieku n.e. na zachodzie przewodził już lud Lazów, a autorzy zaczęli nazywać ich kraj Lazyką. Gruzińskie kroniki nazywają to samo królestwo Egrisi.
Jego główną twierdzą było Archaeopolis (po grecku „stare miasto”), po gruzińsku zwane Cichegodżi. Ruiny stoją we wsi Nokalakewi, ok. 16 km od Senaki. W czasie wojny lazyjskiej w latach 541–562 o królestwo walczyły Bizancjum i sasanidzka Persja, a perska armia, która szturmowała te mury, została odparta. Później zachód przeszedł pod władzę królestwa rządzonego z Kutaisi, a w 1008 r. Bagrat III połączył go ze wschodem w jedną Gruzję.
Dziś wspinasz się przez kolejne pierścienie kamiennych murów od rzeki do cytadeli na szczycie wzgórza, mijając cerkiew z VI wieku i pozostałości łaźni. Przeznacz na to ok. dwóch godzin i włóż buty z dobrym bieżnikiem. Niewielkie muzeum przy stanowisku ma własne godziny otwarcia, więc sprawdź je na miejscu, podobnie jak ewentualną opłatę.
Gdzie dziś zobaczyć starożytną Kolchidę
Nie ma jednego stanowiska, które pokazywałoby całą Kolchidę. Znaleziska są podzielone między muzea w Wani, Kutaisi i Tbilisi, a najlepiej zachowane ruiny pochodzą z późniejszego okresu Lazyki.
| Miejsce | Co zobaczysz | Bilet dla dorosłego z zagranicy (2026 r.) | Typowe godziny otwarcia (2026 r.) |
|---|---|---|---|
| Muzeum Archeologiczne w Wani | Złoto z grobów, brązy ze świątyń, odkopane wzgórze | Ok. 20 GEL (ok. 6 €) | Wt.–niedz., ok. 10:00–18:00 (ostatnie wejście ok. 17:30) |
| Gruzińskie Muzeum Narodowe, Tbilisi | Skarbiec archeologiczny: złoto z Wani, złoto z epoki brązu, monety | Ok. 40 GEL (ok. 15 €), bilet podstawowy | Wt.–niedz., ok. 10:00–18:00 |
| Państwowe Muzeum Historyczne w Kutaisi | Kolchidzkie brązy, ceramika i monety | Ok. 5 GEL (ok. 2 €) | Zwykle 10:00–18:00; w poniedziałki sprawdź, czy jest otwarte |
| Fontanna Kolchidzka, Kutaisi | Złocone kopie starożytnych figurek | Bezpłatnie | O każdej porze |
| Nokalakewi | Mury, cerkiew i łaźnie Archaeopolis, małe muzeum | Sprawdź na miejscu | Teren za dnia; godziny muzeum bywają różne |
Muzeum Archeologiczne w Wani
Jeśli masz czas tylko na jedno miejsce, wybierz właśnie to. Muzeum stoi na samym starożytnym wzgórzu, na skraju Wani, po lewej stronie doliny Rioni. Otwarto je w 1985 r., a jego patronem jest Otar Lordkipanidze, który przez dziesięciolecia kierował tu wykopaliskami. Dziesięcioletnia przebudowa, zakończona w 2020 r. przy wsparciu Banku Światowego, przyniosła nowe sale, w których zobaczysz złoto z grobów, brązy oraz to, jak kolchidzcy rzemieślnicy wydobywali i obrabiali metal.
Potem przejdź się po odkopanym szczycie wzgórza, gdzie spośród fundamentów murów, ołtarzy i tarasów widać w dole miasto. Bilet dla dorosłego turysty z zagranicy kosztował w 2026 r. ok. 20 GEL (ok. 6 €).
Skarbiec złota w Tbilisi
Część najpiękniejszych przedmiotów z Wani trafiła do stolicy. Muzeum Gruzji im. Simona Dżanaszii przy Alei Rustawelego, główna placówka Gruzińskiego Muzeum Narodowego, przechowuje je w skarbcu archeologicznym, obok złota z epoki brązu z Trialeti i skarbu z Achalgori. Zwykle jest tu też naszyjnik z żółwiami. W 2026 r. bilet podstawowy za ok. 40 GEL (ok. 15 €) obejmował wstęp do skarbca.
Podczas naszej wycieczki „Tbilisi w jeden dzień: prywatny spacer z przewodnikiem” możemy zamienić postój w Sololaki na wizytę w skarbcu. Ty wybierasz datę i wielkość grupy, a przewodnik mówi w twoim języku.
Kutaisi: muzeum historyczne i Fontanna Kolchidzka
Kutaisi było kolchidzkim miastem na długo przed tym, jak zostało stolicą królestwa. Tutejsze Państwowe Muzeum Historyczne, niedaleko centralnego placu, pokazuje kolchidzkie topory i okucia pasów z brązu oraz srebrne monety; bilet kosztował w 2026 r. ok. 5 GEL (ok. 2 €). Na placu stoi Fontanna Kolchidzka z 2012 r., wokół której basenów ustawiono ok. 30 złoconych kopii starożytnych figurek. Wypatrz małego siedzącego biesiadnika – figurkę z brązu z VII wieku p.n.e. z zachodniej Gruzji.
Inne ślady mitu
- Poti: port u ujścia dawnej rzeki Fasis. Starożytnych zabytków tu nie zobaczysz, ale rejs łodzią po mokradłach pokazuje porośniętą trzciną krainę, jaką mogli oglądać Argonauci.
- Batumi: na Placu Europy stoi postawiony w 2007 r. pomnik Medei z brązu, która na szczycie kolumny unosi wysoko pozłacane runo.
- Jaskinia Prometeusza koło Tskaltubo: nosi imię tytana, którego według greckiego mitu przykuto na Kaukazie.
Jak dojechać do Wani z Kutaisi i Tbilisi
Wani to niewielkie imeretyńskie miasteczko ok. 41 km na południowy zachód od Kutaisi i ok. 242 km drogą od Tbilisi. Nie ma tu stacji kolejowej. Muzeum leży mniej więcej 15 min pieszo od przystanku marszrutek.
| Skąd | Czym | Czas | Cena lub uwagi (2026 r.) |
|---|---|---|---|
| Kutaisi | Samochód lub taksówka | 45–60 min, ok. 41 km | Bolt działa w Kutaisi, ale nie w Wani, więc zorganizuj sobie transport powrotny |
| Kutaisi | Marszrutka z dworca autobusowego przy Alei Czawczawadzego 67 | Ok. 1 godz. | Ok. 4 GEL (ok. 1 €); mniej więcej co godzinę |
| Tbilisi | Samochód lub prywatny kierowca | 3,5–4 godz., ok. 242 km | Autostradą do Kutaisi, potem na południe przez Rioni |
| Tbilisi | Marszrutka do Kutaisi, potem marszrutka do Wani | 5–6 godz. z przesiadką | Ok. 20 GEL (ok. 6 €) do Kutaisi z dworca Didube, co 30–40 min, plus bilet do Wani |
| Tbilisi | Pociąg, potem taksówka | Ok. 3 godz., potem ok. 37 km taksówką | Szybkie pociągi do Batumi zatrzymują się na stacji przy lotnisku w Kutaisi; niektóre pociągi do Zugdidi i Poti stają w Samtredii, ok. 25 km od Wani |
| Batumi | Samochód | Ok. 2–2,5 godz., ok. 140 km | Na północ wzdłuż wybrzeża obok Kobuleti, potem w głąb lądu przez Samtredię |
Jednodniowa trasa po Kolchidzie z Kutaisi
Z samochodem i kierowcą zobaczysz trzy najważniejsze miejsca w jeden dzień i wrócisz do Kutaisi na kolację. Pętla liczy ok. 150 km, a sama jazda zajmuje ok. 3–3,5 godz. Unikaj poniedziałków i świąt państwowych, kiedy muzea są zamknięte, i jeśli możesz, przyjedź wiosną lub jesienią: latem na nizinie jest gorąco i parno.
- 09:30 Fontanna i muzeum w Kutaisi
Obejrzyj złocone figury, a gdy ok. 10:00 otworzą muzeum, spędź godzinę wśród brązów. - 11:15 Przejazd do Wani
Ok. 50 min jazdy przez nizinę na południowy zachód. - 12:00 Muzeum i wzgórze w Wani
Godzina w salach ze złotem, 30–45 min na wykopaliskach, potem obiad w miasteczku. - 14:30 Nieobowiązkowa kąpiel w gorącym basenie
W Sulori, ok. 11 km od Wani, są prywatne łaźnie termalne z wodą o temperaturze ok. 38°C, a w Dichaszcho bezpłatny basen siarkowy pod gołym niebem. Niech to będzie krótki postój. - 15:00 Przejazd do Nokalakewi
Ok. 60 km przez Samtredię i Senaki, nieco ponad godzinę jazdy. - 16:15 Archaeopolis
Przejdź wzdłuż murów aż do cytadeli (ok. 1,5 godz.), a potem wróć do Kutaisi: ok. 50 km, mniej więcej godzinę jazdy.
Przylatujesz do Tbilisi? Obejrzyj skarbiec pierwszego lub ostatniego dnia w stolicy, a tę pętlę zrób z Kutaisi. Turystów z zagranicy obowiązuje ubezpieczenie turystyczne z kosztami leczenia na cały czas podróży, z sumą ubezpieczenia co najmniej 30 000 GEL.
Jeśli masz drugi dzień w okolicach Kutaisi, nasza „Jednodniowa wycieczka do jaskiń i monastyrów koło Kutaisi” prowadzi do monastyrów Gelati i Mocameta, do Sataplii i Jaskini Prometeusza. To prywatna wycieczka, więc odbywa się w dogodnym dla ciebie terminie, dla grupy dowolnej wielkości.
Jeśli przemierzasz Gruzję z Tbilisi nad morze, sześciodniowa wycieczka objazdowa „Ze wschodu na zachód” prowadzi przez Kutaisi i Megrelię. Daj nam znać, a kierowca doda do trasy Wani lub Nokalakewi.
Kolchida i Złote Runo: najczęstsze pytania
Gdzie dziś leży Kolchida?
W zachodniej Gruzji, głównie na terenie dzisiejszej Imeretii, Megrelii i Gurii oraz wzdłuż wybrzeża Morza Czarnego. Jej sercem była dolina Rioni, od morza w Poti w głąb lądu aż za Kutaisi.
Czy Złote Runo pochodzi z Gruzji?
Według greckiego mitu tak. Jazon popłynął do Kolchidy, w zachodniej Gruzji, by zabrać runo królowi Ajetesowi. Samo runo to legenda, ale Kolchida istniała naprawdę i była bogata w złoto, co pokazują groby w Wani.
Czy Złote Runo istniało naprawdę?
Nie jako runo czarodziejskiego barana. Strabon uważał, że legenda wyrosła z owczych skór, które Swanowie kładli w rzekach, by łowić złoto, a w 2014 r. gruzińscy geolodzy znaleźli złoto w potokach Swanetii. To teoria, a nie dowód.
Jak dojechać z Kutaisi do Wani?
Marszrutką z dworca autobusowego w Kutaisi przy Alei Czawczawadzego: kursy są mniej więcej co godzinę, a jazda trwa ok. godziny. W 2026 r. miejsce kosztowało ok. 4 GEL (ok. 1 €). Samochodem ok. 41 km pokonasz w 45–60 min. Do Wani nie dojeżdża żaden pociąg.
Ile kosztuje bilet do Muzeum Archeologicznego w Wani?
Bilet dla dorosłego turysty z zagranicy kosztował w 2026 r. ok. 20 GEL (ok. 6 €), a studenci płacili ok. 10 GEL (ok. 4 €). Muzeum jest zwykle otwarte od wtorku do niedzieli, mniej więcej od 10:00 do 18:00, a w poniedziałki jest zamknięte.
Gdzie można zobaczyć kolchidzkie złoto?
Oryginały są w muzeum w Wani i w tbiliskim skarbcu Gruzińskiego Muzeum Narodowego. Złocone kopie możesz bezpłatnie obejrzeć na Fontannie Kolchidzkiej w Kutaisi.
Czy Nokalakewi było częścią starożytnej Kolchidy?
Mury Nokalakewi należą do Archaeopolis, twierdzy Lazyki – królestwa, które na tych samych ziemiach przyszło po Kolchidzie. Ludzie mieszkali tu jednak także w czasach kolchidzkich: najstarsze znaleziska pochodzą z ok. VIII wieku p.n.e.
Kim była Medea?
W mitologii greckiej była córką króla Kolchidy Ajetesa i kapłanką władającą magią. Pomogła Jazonowi zdobyć runo i uciekła z nim do Grecji. Jej posąg z runem w dłoni stoi na Placu Europy w Batumi.
















