Trekking Tuszetia–Chewsuretia przez przełęcz Acunta
Przejście z pełną obsługą przez wschodnią część Wielkiego Kaukazu, od tuszeckich wsi z wieżami do warownej wsi Szatili w Chewsuretii: ok. 85 km pieszo w sześć dni marszu. Konie niosą sprzęt obozowy, a przewodnik zna formalności obowiązujące w strefie przygranicznej.
Przełęcz AbanoZdjęcie: georgia.travelTuszetia i Chewsuretia leżą na mapie tuż obok siebie, a jednak nie łączy ich żadna droga. Samochodem trzeba by zjechać z powrotem na niziny i znów wspiąć się w góry, co oznacza cały dzień objazdu. Pieszo łączy je przełęcz Acunta – wysokie siodło z piargami i długo zalegającym śniegiem, na wysokości mniej więcej 3430 m n.p.m., którędy od wieków chodzą pasterze i kupcy. Ten trekking prowadzi właśnie tą dawną trasą: z Omalo wzdłuż Pirikiti Alazani, obok Dartlo i Parsmy, do Girewi, ostatniej zamieszkanej miejscowości w dolinie, potem przez letnie pastwiska na przełęcz i w dół dolinami Andaki i Argunu, do kamiennych wież Muco i Szatili.
Organizujemy go jako prywatny wyjazd w wybranym przez ciebie terminie, dla jednej osoby albo dla większej grupy. Konie juczne prowadzone przez opiekunów niosą namioty, jedzenie i twój główny bagaż, więc idziesz tylko z małym plecakiem. Przez cztery noce pod namiotem kucharz obozowy przygotowuje ciepłe śniadania i kolacje, a pozostałe noce spędzasz w rodzinnych gościńcach. Szlak przecina strefę przygraniczną w pobliżu Rosji, dlatego przewodnik rejestruje wszystkich na posterunku straży granicznej w Girewi i ma przy sobie pozwolenie, które okazuje na punkcie kontrolnym po stronie Chewsuretii. Przygotuj się na długie dni, zimne poranki, dwa lub trzy brody na rzekach i niemal zupełny brak zasięgu między Dartlo a Muco.
Najważniejsze atrakcje
- Droga przez przełęcz Abano do Tuszetii, jedna z najbardziej widowiskowych tras samochodowych na Kaukazie
- Dartlo i Parsma – wsie z wieżami i łupkowymi dachami nad Pirikiti Alazani
- Przejście przez przełęcz Acunta (ok. 3430 m n.p.m.) z końmi i przewodnikiem górskim
- Cztery noce pod namiotem nad potokami i na wysokogórskich łąkach, z kucharzem w obozie
- Ruiny Muco, osady z wieżami na skalnym cyplu nad rzeką Andaki
- Szatili, średniowieczna warowna wieś z kamiennych domów zbitych w jedną całość
Szczegóły wycieczki
Długie dni na szlaku, wysoka przełęcz, brody na rzekach i noclegi w namiotach sprawiają, że ten trekking nie nadaje się dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej. Nasza „Wyprawa 4x4 do Tuszetii” dociera do tych samych wsi z wieżami głównie samochodem.
Miejsca na trasie wycieczki
7 miejsc · dotknij miejsca, aby przeczytać jego opis
- 1Z Tbilisi do Omalo przez przełęcz Abano
- 2
- 3Parsma i Girewi – koniec drogi
- 4Doliną pod samą przełęcz
- 5Przez przełęcz Acunta do Chewsuretii
- 6Ardoti i wieże Muco
- 7
- 8Przełęcz Datwisdżwari i powrót do Tbilisi
Dzień po dniu
01Z Tbilisi do Omalo przez przełęcz AbanoNocleg: Omalo
Przewodnik i kierowca samochodu 4x4 odbierają cię o 7:00. Pierwszy odcinek to łatwa jazda asfaltem na wschód, przez Kachetię do Pszaweli, u stóp gór. Stamtąd zaczyna się szuter, a droga ciasnymi serpentynami wspina się na wysokie siodło przełęczy Abano (ok. 2950 m n.p.m.) i opada do Tuszetii. Na te ostatnie mniej więcej 70 km licz od trzech do czterech godzin, z postojami na widoki i dla uspokojenia żołądka. Do Omalo, głównej wsi regionu, docierasz późnym popołudniem. Jeśli będzie jeszcze jasno, podejdź do odrestaurowanych wież Keselo nad Górnym Omalo. Kolacja w gościńcu, często z tuszeckim serem guda i chinkali, a po niej omówienie trasy.
02W dół do rzeki i w górę do DartloNocleg: Dartlo
Łagodny pierwszy dzień na rozruszanie nóg. Ścieżka wychodzi z Omalo, schodzi przez las sosnowo-brzozowy do Pirikiti Alazani, a potem polną drogą prowadzi w górę rzeki, z kilkoma krótkimi podejściami. Bagaże jadą na koniach, które czekają na ciebie w Dartlo. Dartlo to jedna z najlepiej zachowanych wsi Tuszetii: wieże, kamienne domy z drewnianymi balkonami i miejsce zgromadzeń pod gołym niebem, gdzie starszyzna rozsądzała kiedyś spory. Po południu możesz podejść do opuszczonego przysiółka Kwawlo nad wsią, skąd rozciąga się widok na dolinę, albo po prostu odpocząć na tarasie gościńca.
03Parsma i Girewi – koniec drogiNocleg: Namioty koło Girewi
Dziś wchodzisz głębiej w dolinę Pirikiti, gdzie wsie są coraz mniejsze, a stada coraz większe. Mijasz Czeszo i idziesz pod wieżami Parsmy, przyklejonymi do zbocza nad rzeką. Droga przecina boczne potoki, które po deszczu bywają rwące; kto woli nie moczyć stóp, przeprawia się na koniu. Do Girewi – kilku rozrzuconych domów i posterunku straży granicznej – docierasz w połowie popołudnia. Przewodnik rejestruje tam grupę razem z paszportami. Ekipa obsługi rozbija pierwszy obóz na łące niedaleko wsi, a kucharz podaje kolację w namiocie jadalnym.
04Doliną pod samą przełęczNocleg: Namioty pod przełęczą Acunta
Zostawiasz za sobą ostatnie domy i idziesz wzdłuż młodej rzeki w stronę jej źródeł. Ścieżka wije się przez wysokogórskie pastwiska, na których tuszeccy pasterze przez całe lato wypasają owce; w letnim szałasie ktoś może poczęstować cię świeżym serem. Dolina się zwęża, a szczyty głównego grzbietu są coraz bliżej. Dzisiejszy obóz stoi w rejonie Kwachidi, na wysokości mniej więcej 2600 m n.p.m., na ostatnim dobrym płaskim terenie przed podejściem. Popołudnie wykorzystaj na odpoczynek, pij dużo wody i przygotuj warstwy ubrań na jutro, bo dzień zaczyna się wcześnie i w chłodzie.
05Przez przełęcz Acunta do ChewsuretiiNocleg: Namioty po stronie Chidotani
To najważniejszy dzień trekkingu. Wyruszasz najpóźniej o 6:00 i równym tempem podchodzisz po trawie, potem po luźnym piargu, a w większości sezonów także przez pole śnieżne pod samą przełęczą. Tempo nadaje przewodnik, a opiekunowie koni prowadzą zwierzęta własną drogą. Z siodła na wysokości ok. 3430 m n.p.m. spoglądasz za siebie na Tuszetię i przed siebie, w głębokie doliny Chewsuretii. Zejście jest długie i strome: kamieniste zakosy i parę przepraw przez potoki, przy których pomagają konie. Obóz stoi po stronie Chidotani, w pobliżu punktu kontrolnego, gdzie straż graniczna sprawdza pozwolenie z Girewi.
06Ardoti i wieże MucoNocleg: Namioty koło Muco
Łatwiejszy dzień w dół doliny Andaki, przez brzozowe lasy i obok łąk kośnych. Mijasz niemal opustoszałą wieś Ardoti, w której lato spędza już tylko kilka rodzin. Po południu ukazuje się Muco: skupisko wież obronnych i domów spiętrzonych na skalnym cyplu wysoko nad rzeką, w ostatnich latach częściowo odbudowane. Wejdź z przewodnikiem do ruin i obejrzyj kamienne domy grobowe na zboczu poniżej, do których według tradycji odchodzili umierać chorzy na dżumę. Ostatni obóz stanie nad rzeką niedaleko wsi, a ekipa obsługi przygotuje pożegnalną kolację.
07Wzdłuż Argunu do SzatiliNocleg: Szatili
Ostatni pieszy etap prowadzi drogą gruntową w dół Argunu, więc idzie się szybko i łatwo. Tu żegnasz się z opiekunami koni, którzy ruszają z powrotem w stronę Tuszetii. Szatili wyłania się zza zakrętu rzeki: około sześćdziesięciu kamiennych domów i wież połączonych w jedną twierdzę, w której rodziny przeczekiwały kiedyś zimowe oblężenia. Popołudnie poświęć na zwiedzanie jej uliczek, dachów i przejść, a jeśli będzie otwarte, zajrzyj do małego miejscowego muzeum. Noc spędzasz w gościńcu w obrębie starej wsi albo tuż obok niej, gdzie wreszcie czeka gorący prysznic.
08Przełęcz Datwisdżwari i powrót do Tbilisi
Po śniadaniu zabiera cię samochód 4x4. Droga wspina się z doliny Argunu na przełęcz Datwisdżwari (ok. 2680 m n.p.m.), a potem serpentynami zjeżdża do Barisacho nad Aragwi. Dalej na południe zaczyna się asfalt, a koło Żinwali droga łączy się z Gruzińską Drogą Wojenną. Po drodze zatrzymujesz się przy twierdzy Ananuri, a do stolicy wracasz późnym popołudniem. Jeśli lecisz jeszcze tej samej nocy, zostaw sobie zapas czasu: droga przez Datwisdżwari jest nieutwardzona i po ulewnych deszczach bywa zamykana na kilka godzin.
Ceny
Cena za osobę za prywatną wycieczkę, zależnie od wielkości grupy. Przykładowe ceny
| Wielkość grupy | Za osobę | Cała grupa |
|---|---|---|
| Jedna osoba | 3200 € | 3200 € |
| 2 os. | 1940 € | 3880 € |
| 3–4 os. | 1550 € | od 4650 € |
| 5–8 os. | 1280 € | od 6400 € |
| 9–15 os. | 1060 € | od 9540 € |
Pokoje i dzieci
- Dopłata do pokoju jednoosobowego: 190 €
- Bez ograniczeń wiekowych. To wymagające przejście przez wysokie przełęcze, dlatego dla dzieci dodajemy konie wierzchowe i planujemy krótsze dni marszu. Dzieci do 6 lat bezpłatnie (we wspólnym łóżku); dzieci 6–11 lat płacą 70%, a młodzież 12–17 lat 85% ceny dla dorosłego.
- Ceny zależą od standardu hoteli i sezonu; wiążąca jest cena w ofercie, którą od nas dostaniesz.
Popularne dodatki
- Koń wierzchowy na cały trekking280 €
- Wypożyczenie śpiwora (do ok. minus 5°C)30 €
- Dodatkowa noc w Tbilisi ze śniadaniem80 €
- Transfer z lotniska w Tbilisi (samochód, 1–3 osoby)25 €
Co jest w cenie
- Transfer samochodem 4x4 z Tbilisi do Omalo i z Szatili z powrotem do Tbilisi
- Przewodnik górski mówiący w twoim języku przez wszystkie osiem dni, przy większych grupach także asystent przewodnika
- Konie juczne z opiekunami od Omalo do Muco, do przewozu sprzętu biwakowego, jedzenia i głównego bagażu każdej osoby (limit wagi ok. 15 kg)
- Trzy noclegi w gościńcach (Omalo, Dartlo, Szatili) i cztery w obozie
- Dwuosobowe namioty, karimaty, namiot jadalny, kuchnia obozowa i kucharz
- Pełne wyżywienie od pierwszego obiadu do ostatniego w dniu 8, w dni marszu z suchym prowiantem na obiad
- Rejestracja w straży granicznej w Girewi, którą załatwia przewodnik
- Komunikator satelitarny i pełna apteczka w plecaku przewodnika
- Obowiązkowe w Gruzji ubezpieczenie kosztów leczenia i następstw nieszczęśliwych wypadków dla każdego uczestnika
- Śpiwór (na życzenie można go wypożyczyć)
- Koń wierzchowy na cały trekking (dostępny za dopłatą)
- Napoje inne niż woda i herbata oraz przekąski kupowane we wsiach
- Napiwki dla przewodnika, kucharza, opiekunów koni i kierowców
- Dodatkowe ubezpieczenie na trekking i ratownictwo górskie
Dobrze wiedzieć
Dla kogo
- Doświadczeni wędrowcy górscy, którzy szukają prawdziwego przejścia przez Kaukaz z punktu A do punktu B
- Wędrowcy, którzy chcą nocować pod namiotem na odludziu, nie dźwigając ciężkiego plecaka
- Podróżni ciekawi górskich kultur Tuszów i Chewsurów
- Niewielkie prywatne grupy przyjaciół lub rodziny, które chcą mieć własnego przewodnika, kucharza i konie
Jeśli wolisz co noc spać w łóżku, a dni na szlaku mieć krótsze, wybierz nasz „Tydzień trekkingowy w Kazbegi”: wielkie górskie widoki z jednej wygodnej bazy.
Co zabrać
- Rozchodzone, nieprzemakalne buty trekkingowe z dobrą przyczepnością na piargi i mokrą trawę
- Śpiwór trzysezonowy o temperaturze komfortu ok. minus 5°C na noclegi w obozach na wysokości ok. 2500 m n.p.m.
- Kije trekkingowe, dzięki którym długie zejście z przełęczy Acunta jest znacznie łagodniejsze dla kolan
- Sandały do wody albo lekkie buty na przeprawy przez brody
- Paszport do rejestracji w straży granicznej w Girewi
- Gotówka w lari na osiem dni, bo ani w Tuszetii, ani w Chewsuretii nie ma bankomatu
- Powerbank i czołówka, bo w obozach nie ma prądu
- W typowym roku samochody mogą przejeżdżać przez przełęcz Abano od czerwca do pierwszych intensywnych opadów śniegu w październiku, ale deszcz albo osuwisko mogą zamknąć drogę, więc przed dalszą podróżą zostaw sobie zapasowy dzień.
- Trekking przecina strefę przygraniczną w pobliżu Rosji. Każdy wędrowiec musi zostać zarejestrowany imiennie, na podstawie paszportu; załatwia to przewodnik.
- Na przełęczy Acunta śnieg może zalegać jeszcze w lipcu. Jeśli warunki będą niebezpieczne, przewodnik może zmienić kolejność dni albo zawrócić.
- Główny bagaż każdego wędrowca jedzie na koniu, więc postaraj się, by ważył ok. 15 kg, a sam nieś mały plecak o pojemności 25–30 litrów.
- Przez większą część dni od 3 do 6 nie ma zasięgu telefonii komórkowej. Przewodnik ma przy sobie komunikator satelitarny.
Dni wędrówek w liczbach
| Dzień | Dystans | Podejście | Zejście | Godziny | Najwyższy punkt |
|---|---|---|---|---|---|
| 2 | 12 km | +450 m | −400 m | 4-5 | 2000 m |
| 3 | 17 km | +550 m | −250 m | 6 | 2250 m |
| 4 | 15 km | +550 m | −100 m | 5-6 | 2650 m |
| 5 | 15 km | +900 m | −1000 m | 8-9 | 3430 m |
| 6 | 14 km | +250 m | −800 m | 5-6 | 2450 m |
| 7 | 12 km | +100 m | −450 m | 3-4 | 1900 m |
Pytania o tę wycieczkę
Jak trudne jest przejście przez przełęcz Acunta?
To wysokie przejście w odludnym terenie, a nie wspinaczka techniczna. Dzień przejścia przez przełęcz trwa 8–9 godz., z ok. 900 m podejścia i 1000 m zejścia po piargu, często także przez krótkie pole śnieżne. Pozostałe dni marszu trwają 3–6 godz. Musisz regularnie chodzić po górach i dawać radę dwóm lub trzem długim dniom marszu z rzędu.
Czy potrzebne jest pozwolenie?
Tak. Trasa przebiega przez strefę przygraniczną, więc każdy wędrowiec musi zostać zarejestrowany przez gruzińską straż graniczną, zwykle na posterunku w Girewi. Zabierz paszport, a nie kopię. Formalnościami zajmuje się przewodnik, który okazuje pozwolenie po stronie Chewsuretii.
Czy zamiast iść pieszo, mogę jechać konno?
Możesz wynająć konia wierzchowego na część trasy albo na całą. Na najbardziej stromych odcinkach zejścia z przełęczy Acunta wszyscy zwykle idą pieszo i dla bezpieczeństwa prowadzą konie.
Który kierunek jest lepszy?
Zwykle idziemy z Tuszetii do Chewsuretii, bo z tej strony podejście na przełęcz jest łagodniejsze. Można też iść w odwrotnym kierunku, zaczynając w Szatili, jeśli lepiej pasuje to do twoich dat albo do stanu dróg.
Co się dzieje, jeśli przełęcz zamknie pogoda?
Decyzję podejmuje przewodnik rano w dniu przejścia. Jeśli przez śnieg albo burzę przejście będzie niebezpieczne, grupa czeka dzień w obozie, o ile pozwala na to harmonogram, albo zawraca do Girewi i wraca samochodem do Tbilisi. Jeśli możesz, zostaw zapasowy dzień przed lotem do domu.
Czy jest zasięg telefonii komórkowej i prąd?
W Omalo i Szatili zasięg i prąd są, ale z przerwami; prąd pochodzi często z paneli słonecznych. Między Dartlo a Muco nie licz ani na jedno, ani na drugie. Na wypadek sytuacji awaryjnych przewodnik ma przy sobie komunikator satelitarny.


