Strona główna›Atrakcje›Kachetia›Dedoplisckaro i twierdza Chornabudżi
Miasta i miasteczkaStepTwierdzaPunkt wypadowyObserwacja ptaków

Dedoplisckaro i twierdza Chornabudżi

Stepowe miasteczko na dalekim wschodzie Kachetii i brama do Waszlowani, z ruinami twierdzy Chornabudżi na wapiennym grzbiecie nad miastem.

Dedoplisckaro i twierdza ChornabudżiDedoplisckaro i twierdza ChornabudżiZdjęcie: Labrang, CC BY-SA 4.0

Dedoplisckaro to ostatnie większe miasteczko przed suchym południowo-wschodnim krańcem Kachetii, gdzie winnice ustępują otwartym polom pszenicy na Stepie Szyrackim, a dalej na południe półpustyni Waszlowani. To spokojna, rozległa miejscowość z niską zabudową i szerokimi ulicami; większość podróżnych tylko przez nie przejeżdża w drodze do parku narodowego, którego centrum obsługi turystów mieści się właśnie tutaj. Nazwa znaczy „źródło królowej”, a miejscowa tradycja łączy ją z królową Tamarą. W czasach radzieckich miasto nazywało się Citeli Ckaro („czerwone źródło”), a po odzyskaniu niepodległości wróciło do dawnej nazwy.

Nad miastem ciągnie się długi wapienny grzbiet z resztkami murów Chornabudżi, twierdzy, która niegdyś strzegła tej wschodniej rubieży. Ścieżka na górę jest krótka, ale stroma. Ze szczytu widać rozległy Step Szyracki, a w pogodne dni także pasmo Kaukazu na północy. Tuż pod grzbietem zaczyna się Orli Wąwóz. Jeśli wyruszysz wcześnie, zdążysz przed południem zobaczyć oba miejsca, a potem pojechać dalej do Waszlowani albo z powrotem w stronę Sighnaghi, oddalonego o mniej więcej godzinę jazdy.

Historia

Chornabudżi należy do dawnych twierdz Kambeczowani, historycznej krainy wokół dzisiejszego Dedoplisckaro, a gruzińska tradycja wiąże jej początki z pierwszymi wiekami królestwa. W średniowieczu leżała we wschodniej prowincji Hereti, a później przeszła pod władzę Królestwa Kachetii i strzegła dojść od strony nizin nad Iori i Alazani. Miasto u jej stóp rozrosło się znacznie później jako ośrodek rolniczy Stepu Szyrackiego, którego pola pszenicy i zimowe pastwiska od stuleci żywią wschodnią Gruzję.

Co zobaczyć i co robić

  • Ruiny murów i wież Chornabudżi na grzbiecie nad miastem
  • Rozległe widoki na Step Szyracki
  • Szlak do Orlego Wąwozu, zaczynający się tuż pod grzbietem
  • Centrum obsługi turystów parku Waszlowani, gdzie rejestrujesz się przed wjazdem
  • Dom-muzeum Niko Pirosmaniego w jego rodzinnej wsi Mirzaani, w tej samej gminie

Jak zwiedzać

Dojazd

Dedoplisckaro leży ok. 130 km od Tbilisi (mniej więcej 2–2,5 godz. jazdy samochodem przez Sagaredżo i Cnori) i ok. godzinę jazdy od Sighnaghi. Z Tbilisi kilka razy dziennie kursują marszrutki.

Kiedy jechać

Kwiecień–czerwiec oraz wrzesień–październik. Potrzebny czas: pół dnia; cały dzień z Orlim Wąwozem.

Wskazówki od miejscowych
  • Latem w południe na grzbiecie jest upalnie i nie ma cienia, więc wchodź wcześnie rano lub późnym popołudniem
  • Wapienna ścieżka jest miejscami sypka; włóż buty z dobrym bieżnikiem
  • Przed wyjazdem do Waszlowani zatankuj do pełna i kup tu jedzenie
  • Wypatruj orłów i sępów nad urwiskami, zwłaszcza wiosną

Dedoplisckaro i twierdza Chornabudżi – pogoda

Najcieplej jest w lipcu (30° w dzień), najzimniej w styczniu (−3° w nocy); w ciągu roku spada 591 mm deszczu. Najlepsze miesiące: cze, wrz.

−5°0°5°10°15°20°25°30°35°062.5125 mmStyczeń: 30 mmLuty: 28 mmMarzec: 48 mmKwiecień: 64 mmMaj: 92 mmCzerwiec: 75 mmLipiec: 51 mmSierpień: 36 mmWrzesień: 57 mmPaździernik: 51 mmListopad: 38 mmGrudzień: 21 mmSLMKMCLSWPLG

Dedoplisckaro – pogoda po miesiącach i prognoza na 7 dni →

Dedoplisckaro i twierdza Chornabudżi: najczęstsze pytania

Co znaczy nazwa Dedoplisckaro?

Po gruzińsku znaczy „źródło królowej”. Miejscowa tradycja łączy tę nazwę z królową Tamarą, słynną władczynią średniowiecznej Gruzji.

Ile czasu zajmuje zwiedzanie twierdzy Chornabudżi?

Przeznacz od jednej do dwóch godzin na strome podejście ze skraju miasta, obejście ruin i zejście. Na górze nie ma cienia, więc latem nie wchodź tam w środku dnia.

Więcej w naszych poradnikach

Gruzińskie przejście graniczne z flagą Gruzji, budkami i samochodami na drodzeZdjęcie: Dario Tortora from Milan, Italy, CC BY-SA 2.0
Praktycznie · 14 min czytania · 13 października 2026Gruzja, Armenia i Azerbejdżan w jednej podróży: granice, wizy i trasy (2026)

Jak w 2026 r. połączyć Gruzję z Armenią i Azerbejdżanem: które granice są otwarte, trzy przejścia do Armenii, jak dostać się do Baku, przykładowe trasy i ile dni na to potrzeba.

Malowane gliniane dzbany, wazony i pamiątkowe butelki w ludowe wzory ustawione rzędem na targowym straganie w TbilisiZdjęcie: georgia.travel
NowośćKultura · 14 min czytania · 22 listopada 2026Co przywieźć z Gruzji: pamiątki i jak zabrać je do domu

Najlepsze pamiątki z Gruzji, od wina z kwewri i soli swańskiej po emalię komórkową i filc z Tuszetii: gdzie powstaje każda z nich, orientacyjne ceny w 2026 r., pomysły na świąteczne prezenty i zasady, jak przewieźć to wszystko samolotem do domu.

Zrujnowane kamienne wieże i domy Muco na grzbiecie nad zielonym, zalesionym wąwozem w ChewsuretiiZdjęcie: georgia.travel
Atrakcje · 10 min czytania · 7 listopada 2026Ciekawe i mniej znane miejsca w Gruzji: 12 zakątków, które omija większość turystów

Dwanaście miejsc, do których dociera ułamek odwiedzających Gruzję: od winiarni Raczy i wież Chewsuretii po jeziora Dżawachetii. Do tego czas dojazdu, pory roku, uczciwie opisane minusy i trzy trasy na drugą podróż.

Ośnieżone szczyty Kaukazu i lodowiec nad małym alpejskim jeziorem w Swanetii w GruzjiZdjęcie: georgia.travel
Atrakcje · 11 min czytania · 12 listopada 2026Przyroda Gruzji: krajobrazy od lodowców Kaukazu po subtropikalne wybrzeże

Nasz zbiorczy poradnik o przyrodzie Gruzji: główne strefy krajobrazowe, od lodowców Wielkiego Kaukazu po kolchidzki las deszczowy i półpustynię Waszlowani, a do tego klimat, zwierzęta, migracja ptaków drapieżnych nad Batumi, obszary chronione i tabela krajobrazów według pór roku.