Na słodkoCała GruzjaBudyń winogronowyWegańskiePostne

Pelamuszi: przepis

ფელამუში

Przepis na pelamuszi, miękki gruziński budyń winogronowy z sezonu winobrania: sok winogronowy lekko się odparowuje, miesza z mąką pszenną i drobną mąką kukurydzianą, aż zacznie lśnić, a potem przelewa do miseczek, zostawia do stężenia i posypuje prażonymi orzechami włoskimi. Jest wegański, nadaje się na Wielki Post i często robi się go w ogóle bez dodatku cukru.

Przepis zespołu Maspindzeli z Tbilisi · Zaktualizowano: 31 października 2026 · Robione w całej Gruzji w czasie winobrania; na zachodzie z mąką kukurydzianą, na wschodzie z pszenną

Łączny czas4 godz. 5 min
Aktywna praca53 min
Oczekiwanie3 godz.
Porcje6Ok. 1 l: 6 małych miseczek po ok. 150 ml albo jedna miska o pojemności 1 l
TrudnośćŁatwa
Pelamuszi wyjęte z karbowanej foremki na biały talerz: lśniący różowy budyń winogronowy zwieńczony orzechami włoskimiPelamusziZdjęcie: georgia.travel

Z tego przepisu na pelamuszi zrobisz budyń winogronowy, który gruzińskie rodziny przygotowują każdej jesieni: sok winogronowy odparowany mniej więcej o jedną trzecią, zagęszczony zwykłą mąką pszenną i odrobiną drobnej mąki kukurydzianej, mieszany, aż nabierze połysku, a potem zostawiony w miseczkach do stężenia i podany z orzechami włoskimi. Po gruzińsku danie nazywa się ფელამუში, dlatego spotkasz też zapis felamushi. Przepis dobrze sprawdza się z sokiem z butelki, a sama praca w kuchni zajmuje niecałą godzinę.

Pelamuszi to deser rtveli, czyli winobrania we wrześniu i październiku, i gotuje się je w tych samych dużych kotłach, w których powstaje czurczchela; nadwyżka masy do zanurzania orzechów często ląduje w miseczkach jako budyń. Ojczyzną wersji z mąką kukurydzianą jest zachodnia Gruzja, a w Kachetii i Kartlii masę zagęszcza się mąką pszenną i wielu kucharzy nazywa taki deser tatara. Dziś sporo osób gotujących w domu łączy oba rodzaje mąki, tak jak w tym przepisie.

Nie ma w nim nabiału, jajek ani tłuszczu zwierzęcego, więc często trafia na stół w prawosławne dni postu, także w Wielkim Poście, a w czasie winobrania jest równie mile widziane. Podawaj je na zimno, wyłożone gładką stroną do góry, z prażonymi orzechami włoskimi. Czym różni się od czurczcheli, wyjaśniamy poniżej, w najczęstszych pytaniach.

Harmonogram: co i kiedy robić

4 godz. 5 min od początku do podania na stół · 53 min aktywnej pracy · 3 godz. oczekiwania

Każdy pasek to jeden krok. Aktywna praca Oczekiwanie, kiedy pracę wykonuje za ciebie piekarnik, garnek albo ciasto. Kroki, które przypadają na czas oczekiwania, wykonuje się równolegle.

Wybierz godzinę, a zobaczysz, kiedy zacząć każdy krok.
1Zagotuj sok Wyjazd5 min aktywnej pracy
2Odparuj sok +5 min25 min oczekiwania
3Upraż orzechy +7 min8 min aktywnej pracy
4Rozrób mąkę +15 min5 min aktywnej pracy
5Zagęść sok +30 min5 min aktywnej pracy
6Gotuj i mieszaj +35 min20 min aktywnej pracy
7Napełnij miseczki +55 min5 min aktywnej pracy
8Ostudź +1 godz.1 godz. oczekiwania
9Schłódź, aż stężeje +2 godz.2 godz. oczekiwania
10Wyłóż i podawaj +4 godz.5 min aktywnej pracy

Przepis

Pelamuszi

6 porcji

Składniki

Budyń

Na koniec

Zawiera: gluten (pszenica), orzechy włoskie (orzechy drzewne).

Co będzie potrzebne

  • Szeroki garnek z grubym dnem, o pojemności co najmniej 3 l
  • Trzepaczka i drewniana łyżka z płaskim końcem albo żaroodporna szpatułka
  • Dzbanek z podziałką, miska i sitko o drobnych oczkach
  • Mała patelnia do orzechów
  • 6 małych miseczek, kokilek lub foremek (po 150–175 ml) albo jedna miska o pojemności 1 l

Przygotowanie

  1. Zagotuj sok5 min aktywnej pracy· zacznij tutaj

    Odlej 400 ml soku do dzbanka i odstaw: zimny przyda się później do rozrobienia mąki. Pozostałe 1,1 l wlej do szerokiego garnka, zanurz w nim drewniany patyczek do szaszłyków, żeby zaznaczyć początkowy poziom soku, i zagotuj na dużym ogniu.

  2. Odparuj sok25 min oczekiwania· początek: +5 min

    Gotuj go tak, żeby żywo bulgotał, od czasu do czasu zbierając różową pianę, aż zostanie go ok. 600 ml, czyli nieco ponad połowa wysokości zaznaczonej na patyczku. Pod koniec zmniejsz ogień, żeby sok nie przypalił się przy brzegach. Spróbuj: powinien być słodki jak dojrzałe winogrona, z lekką kwaskowością; cukier dodaj teraz tylko wtedy, gdy wciąż jest cierpki.

  3. Upraż orzechy8 min aktywnej pracy· początek: +7 min, w trakcie kroku 2

    Podgrzewaj orzechy na suchej patelni na średnim ogniu przez 4–5 minut, co chwilę potrząsając patelnią, aż zaczną pachnieć prażonymi orzechami i lekko ściemnieją. Zsyp je na deskę, ostudź i grubo posiekaj.

  4. Rozrób mąkę5 min aktywnej pracy· początek: +15 min, w trakcie kroku 2

    Wsyp mąkę pszenną i kukurydzianą do miski i stopniowo dolewaj zimny sok, mieszając trzepaczką, aż nie zostanie ani jedna sucha grudka. Przelej masę przez sitko, przeciskając grudki łyżką. Mąka kukurydziana opada na dno, więc tuż przed użyciem jeszcze raz wymieszaj.

  5. Zagęść sok5 min aktywnej pracy· początek: +30 min

    Ustaw średni ogień. Powoli wlewaj rozrobioną mąkę do gorącego soku, bez przerwy mieszając trzepaczką, i mieszaj dalej, aż sok znów zacznie bulgotać i gęstnieć.

  6. Gotuj i mieszaj20 min aktywnej pracy· początek: +35 min

    Zmniejsz ogień do małego, zamień trzepaczkę na drewnianą łyżkę i mieszaj równomiernie przez ok. 20 minut, zeskrobując masę z dna i z kątów garnka. Gęstniejąc, masa pryska, więc nie trzymaj ręki nad garnkiem. Budyń jest gotowy, gdy błyszczy, spływa z łyżki grubymi wstęgami, nie czuć w nim już surowej mąki ani kukurydzy, a na ściankach garnka zostaje cienka warstewka.

  7. Napełnij miseczki5 min aktywnej pracy· początek: +55 min

    Opłucz miseczki lub foremki zimną wodą i strząśnij nadmiar, tak żeby zostały wilgotne. Od razu wlej do nich gorący budyń, bo stygnąc, szybko tężeje, a potem postukaj każdą miseczką o blat, żeby wyrównać powierzchnię.

  8. Ostudź1 godz. oczekiwania· początek: +1 godz.

    Zostaw odkryte miseczki w temperaturze pokojowej na ok. godzinę, aż przestaną być ciepłe w dotyku.

  9. Schłódź, aż stężeje2 godz. oczekiwania· początek: +2 godz.

    Przykryj miseczki i wstaw do lodówki na co najmniej 2 godziny albo na całą noc. Budyń jest gotowy, gdy lekko odstaje od ścianek, a po przechyleniu miseczki drży jak jedna całość.

  10. Wyłóż i podawaj5 min aktywnej pracy· początek: +4 godz.

    Obwiedź brzeg każdej miseczki cienkim nożem, przykryj ją talerzem i odwróć oba naraz, tak żeby budyń wypadł gładką stroną do góry. Posyp orzechami i podawaj na zimno albo po prostu jedz z miseczek.

Około 315 kcal na porcję (1 z 6, ok. 150 ml) z orzechami; bez nich ok. 250. To szacunek na podstawie standardowych wartości dla składników, a nie wynik badań laboratoryjnych.

Ruszaj z nami

Pelamuszi: spróbuj w Gruzji na prywatnej wycieczce

Dowolny termin, grupa dowolnej wielkości. Prywatny przewodnik, transport, a w razie potrzeby konie i sprzęt biwakowy.

Gotowa wycieczkaWinobranie Rtveli6 dni · od 920 € za osobę (cena przykładowa)
Jak to jeść po gruzińsku

Pelamuszi je się na zimno łyżeczką, na koniec posiłku albo po południu do herbaty. Duży budyń wyłożony z jednej miski kroi się na kawałki jak tort i dzieli między wszystkich przy stole. Niektórzy Gruzini wolą je ledwie stężałe, jeszcze ciepłe, nakładane łyżką prosto z garnka.

Wskazówki, zamienniki i warianty

Wskazówki od gospodarza

  • Spróbuj soku, gdy już odparuje, zanim dodasz mąkę. Dojrzałe gruzińskie winogrona nie potrzebują cukru, a dobry sok z butelki odparowany o jedną trzecią też rzadko go wymaga; cukier dodawaj po łyżce i tylko wtedy, gdy sok jest kwaśny.
  • Nigdy nie wsypuj mąki prosto do gorącego soku. Budyń wychodzi gładki tylko wtedy, gdy najpierw rozrobisz mąkę w zimnym soku, a potem będziesz ją powoli wlewać, mieszając trzepaczką.
  • Zanim napełnisz miseczki, sprawdź, czy budyń dobrze stężeje: nałóż łyżeczkę na spodek i wstaw na 2 minuty do zamrażarki. Jeśli wciąż się rozlewa, gotuj jeszcze 5 minut; jeśli jest sztywny i gumowaty, wmieszaj trzepaczką odrobinę soku lub wody.
  • Cukier z winogron łatwo się przypala. Użyj garnka z grubym dnem, po dodaniu mąki trzymaj masę na małym ogniu i cały czas zeskrobuj dno; przypalona warstwa psuje smak całego budyniu.
  • Orzechy dodaj dopiero przy stole, a nie przed schłodzeniem: zostaną chrupiące i nie zmiękną w lodówce.

Warianty i zamienniki

  • Po zachodniogruzińsku, bez glutenu: zagęść sok 150 g drobnej mąki kukurydzianej albo mąki z białej kukurydzy, bez mąki pszennej, i mieszaj 25–30 minut, aż zniknie zapach surowej kukurydzy. Budyń będzie trochę bardziej ziarnisty i mniej błyszczący. Jeśli gotujesz dla osoby z celiakią, kup mąkę kukurydzianą oznaczoną jako bezglutenowa.
  • Tylko z mąką pszenną, po wschodniemu: użyj 150 g mąki pszennej, bez kukurydzianej. Masa szybciej gęstnieje i jest gotowa po 10–15 minutach mieszania. To ta sama mieszanka co masa do zanurzania orzechów w naszym przepisie na czurczchelę, tylko z mniejszą ilością mąki i słabiej odparowana, więc po stężeniu jest bardziej miękka.
  • Ze świeżych winogron: zgnieć ok. 2,5 kg bardzo dojrzałych winogron, wyciśnij sok przez sitko lub gazę (wyjdzie mniej więcej 1,5 l) i gotuj go, zbierając pianę, aż odparuje o jedną trzecią do połowy. W Gruzji takie badagi zostawia się na noc, żeby się odstało, a potem zlewa znad osadu. Świeży moszcz jest słodszy i bardziej aromatyczny niż sok z butelki, więc pomiń cukier.
  • Wersja szybka: pomiń odparowywanie. Wymieszaj trzepaczką 100 g mąki pszennej lub drobnej mąki kukurydzianej i 2 łyżki cukru z 1 l zimnego soku, zagotuj, cały czas mieszając, i gotuj na małym ogniu 15 minut. Smak jest lżejszy, a budyń po stężeniu jest bardziej miękki.
  • Kolor: sok z białych winogron (w Gruzji z rkaciteli) daje złoty budyń, a różowe winogrona albo mieszanka soku białego i czerwonego – różowawy. Winogrona izabella, w zachodniej Gruzji zwane adesa, dają ciemne, słodko-kwaśne pelamuszi.
  • Dodatki: w zachodniej Gruzji popularne są prażone orzechy laskowe bez skórki, a ziarenka granatu dodają koloru. Gruzini podają pelamuszi także z gozinaki; gozinaki zawierają miód, więc danie przestaje wtedy być wegańskie, choć wciąż nadaje się na Wielki Post.
  • Rolada z pelamuszi: rozsmaruj gorący budyń warstwą grubości 5 mm na lekko naoliwionej blasze i schłódź. Posyp go posiekanymi prażonymi orzechami włoskimi i laskowymi, a jeśli chcesz, także odrobiną posiekanych suszonych owoców, zwiń od dłuższego boku, ponownie schłódź i pokrój w plastry.

Z czym podawać

  • Prażone orzechy włoskie lub laskowe na wierzchu
  • Czarna herbata lub kawa po gruzińsku
  • Gozinaki albo plasterki czurczcheli na tym samym talerzu ze słodyczami
  • Jesienią świeże winogrona lub ziarenka granatu

Przygotowanie z wyprzedzeniem i przechowywanie

Wystudzone miseczki trzymaj przykryte w lodówce do 4 dni, a orzechy dodawaj dopiero przy podawaniu. Po dniu lub dwóch na powierzchni mogą pojawić się drobne jasne kryształki: to naturalny cukier z winogron, a nie pleśń. Zamrażanie się nie sprawdza, bo po rozmrożeniu budyń puszcza wodę i robi się gąbczasty. To dobry deser do przygotowania dzień przed proszoną kolacją.

Pelamuszi: najczęstsze pytania

Czym różnią się pelamuszi, tatara i czurczchela?

Wszystkie trzy zaczynają się od moszczu winogronowego odparowanego na badagi. Ugotowany z mąką zmienia się w gęsty budyń winogronowy: w zachodniej Gruzji nazywa się go pelamuszi i tradycyjnie robi z mąki kukurydzianej, a wersja na mące pszennej z Kachetii i Kartlii to tatara. Czurczchela to sznury orzechów, które raz po raz zanurza się w tej gorącej masie, a potem wiesza na kilka dni do wyschnięcia. Budyń do podania na stół robi się zwykle z mniejszą ilością mąki, więc wychodzi trochę bardziej miękki niż masa do zanurzania.

Czy pelamuszi można zrobić z kupnego soku winogronowego?

Tak. Wybierz sok winogronowy 100% bez dodatku cukru i wody; czerwony daje klasyczny fioletowy kolor, a w Ameryce Północnej smakiem zbliżony jest do winogron izabella, ulubionych w zachodniej Gruzji, sok z odmiany concord. Sok z butelki jest mniej słodki i mniej aromatyczny niż świeży gruziński moszcz, dlatego w tym przepisie odparowuje się go o jedną trzecią. Efekt jest dobry, choć budyń ze świeżego moszczu ma głębszy smak i rzadko wymaga cukru.

Jaką konsystencję powinno mieć pelamuszi?

Na tyle zwartą, żeby po wyłożeniu z miski trzymało kształt, i na tyle miękką, żeby dało się je kroić łyżką. Powinno być gładkie i delikatne, a nie gumowate jak żelek. Jeśli chcesz budyń, który da się równo pokroić w plastry, dodaj 20 g mąki więcej, a jeśli wolisz bardziej miękki, do jedzenia łyżką, daj 20 g mniej.

Czy pelamuszi jest wegańskie i bezglutenowe?

Nie ma w nim żadnych składników pochodzenia zwierzęcego, więc jest wegańskie i nie zawiera nabiału, a w Gruzji to częsty deser w dni postu, także w Wielkim Poście. Ta wersja zawiera gluten, bo jest w niej mąka pszenna. Robione wyłącznie z mąki kukurydzianej, jak w zachodniej Gruzji, jest naturalnie bezglutenowe.

Dlaczego pelamuszi wyszło grudkowate albo za rzadkie?

Grudki powstają, gdy mąka trafia do gorącego soku, zanim zostanie gładko rozrobiona, dlatego zawsze rozrabiaj ją w zimnym soku i przecieraj przez sitko. Rzadki budyń gotował się za krótko, żeby skrobia zdążyła go zagęścić, albo miał za mało mąki. Przełóż go z powrotem do garnka, mieszaj na ogniu, aż zacznie bulgotać, potem gotuj jeszcze 5 minut i dopiero wtedy ponownie napełnij miseczki.

Czy zamiast mąki można użyć skrobi kukurydzianej?

Można. Mniej więcej 70 g skrobi kukurydzianej zastępuje 150 g mąki pszennej i kukurydzianej, a po zagotowaniu wystarczy mieszać 3–4 minuty. Budyń wychodzi bardziej przejrzysty i bliższy galaretce, jest też bezglutenowy, ale gruzińscy kucharze zwykle robią go inaczej.

Ostatnia aktualizacja przepisu: październik 2026, zespół Maspindzeli. Widzisz coś, co gruzińska babcia zrobiłaby inaczej? Napisz do nas.

Ugotuj to w gruzińskiej kuchni

Pelamuszi: naucz się przyrządzać to danie u gruzińskiej rodziny, przy winie, które do niego pasuje. Zapewniamy lekcję, gospodarza i transport.

WhatsApp +995 598 74 74 54

Napisz do nas na WhatsAppie
Pelamuszi4 godz. 5 min · Łatwa