Na słodkoCała GruzjaKrokant z miodu i orzechów włoskichWegetariańskieBez nabiałuBez glutenuPostne

Gozinaki: przepis

გოზინაყი

Gozinaki to gruziński przysmak noworoczny: prażone orzechy włoskie zlepione miodem gotowanym tak długo, aż zaczyna tężeć, rozwałkowane na mokrej desce i pokrojone w romby. Ten przepis na gozinaki pokazuje, jak poznać, że miód jest gotowy – od tego jednego kroku zależy, czy gozinaki się uda.

Przepis zespołu Maspindzeli z Tbilisi · Zaktualizowano: 19 października 2026 · Przygotowywane w całej Gruzji na Nowy Rok

Łączny czas2 godz. 15 min
Aktywna praca1 godz. 5 min
Oczekiwanie1 godz. 10 min
Porcje15Ok. 30 rombów o boku 4–5 cm i kawałki z brzegów (razem ok. 850 g)
TrudnośćŚrednia
Podłużne romby domowego gozinaki z orzechów włoskich, lśniące od zastygłego miodu, na czerwonym talerzu na wysłużonym drewnianym stoleGozinakiZdjęcie: Georgian Recipes (georgianrecipes.net), CC BY 3.0

Gozinaki (გოზინაყი, czasem w zapisie gozinaqi) to gruziński krokant z dwóch składników: orzechów włoskich i miodu. Ten przepis na gozinaki trzyma się domowej metody znanej w całej Gruzji: lekko uprażone, posiekane orzechy trafiają do miodu gotowanego tak długo, aż jego kropla stężeje w zimnej wodzie, gorącą masę rozwałkowuje się na mokrej desce i kroi w romby, zanim stwardnieje. Dobre gozinaki ma połysk, jest zwarte, raczej lekko ciągnące niż szkliste i smakuje bardziej orzechami niż cukrem.

Dla Gruzinów to smak Nowego Roku. Rodziny przygotowują je w dniach przed świętem, często w dużych ilościach, a talerz gozinaki czeka na stole na północ 31 grudnia, obok czurczcheli i reszty uczty. Kawałek zjedzony w chwili, gdy zaczyna się nowy rok, to życzenie słodkiego roku, a dodatkowe porcje trafiają do sąsiadów i noworocznych gości. Talerz zostaje na stole przez prawosławne Boże Narodzenie 7 stycznia i, jeśli coś jeszcze zostanie, aż do Starego Nowego Roku, który przypada w nocy z 13 na 14 stycznia. W badaniu CRRC Georgia mniej więcej co czwarty dorosły wskazał gozinaki jako ulubione danie noworoczne; częściej wybierano tylko saciwi.

Ile lat ma gozinaki, nie wie nikt. Narodowa Administracja Turystyki Gruzji opowiada o żołnierzach, którzy zabierali je na wyprawy wojenne, i o dawnych górskich wersjach z suszonymi jabłkami lub gruszkami zamiast orzechów, ale to przekazy tradycji, a nie udokumentowana historia. W Rosji i w Ukrainie nazwa zmieniła się w kozinaki i oznacza tam zwykle batonik z pestek słonecznika lub sezamu. Na całość zarezerwuj ok. 2 godz. 15 min: nieco ponad godzina to praca, a przez resztę czasu płat stygnie i tężeje.

Harmonogram: co i kiedy robić

2 godz. 15 min od początku do podania na stół · 1 godz. 5 min aktywnej pracy · 1 godz. 10 min oczekiwania

Każdy pasek to jeden krok. Aktywna praca Oczekiwanie, kiedy pracę wykonuje za ciebie piekarnik, garnek albo ciasto. Kroki, które przypadają na czas oczekiwania, wykonuje się równolegle.

Wybierz godzinę, a zobaczysz, kiedy zacząć każdy krok.
1Upraż orzechy Wyjazd10 min aktywnej pracy
2Zetrzyj skórki i posiekaj +10 min10 min aktywnej pracy
3Przygotuj deskę +20 min5 min aktywnej pracy
4Zagotuj miód +25 min15 min aktywnej pracy
5Sprawdź miód +40 min5 min aktywnej pracy
6Wmieszaj orzechy +45 min5 min aktywnej pracy
7Rozprowadź masę +50 min5 min aktywnej pracy
8Przestudź kilka minut +55 min10 min oczekiwania
9Pokrój w romby +1 godz. 5 min5 min aktywnej pracy
10Odstaw do stężenia +1 godz. 10 min1 godz. oczekiwania
11Zdejmij i podawaj +2 godz. 10 min5 min aktywnej pracy

Przepis

Gozinaki

15 porcji

Składniki

Gozinaki

Do formowania

Zawiera: orzechy włoskie (orzechy drzewne).

Co będzie potrzebne

  • Duża sucha patelnia
  • Czysta ściereczka kuchenna
  • Duży ostry nóż i deska do krojenia
  • Rondel z grubym dnem o pojemności co najmniej 3 litrów (miód mocno się pieni)
  • Drewniana łyżka
  • Szklanka zimnej wody do próby; termometr cukierniczy pomaga, ale nie jest konieczny
  • Drewniana deska ok. 30 × 35 cm albo taca wyłożona papierem do pieczenia
  • Wałek i szpatułka

Przygotowanie

  1. Upraż orzechy10 min aktywnej pracy· zacznij tutaj

    Wsyp orzechy na dużą suchą patelnię i praż je na małym lub średnim ogniu przez 8–10 minut, często mieszając, aż zaczną pachnieć prażonymi orzechami, a ich brzegi dopiero zaczną się rumienić. Nie przypiecz ich za mocno: zbyt ciemne orzechy sprawią, że gozinaki będzie gorzkie.

  2. Zetrzyj skórki i posiekaj10 min aktywnej pracy· początek: +10 min

    Przesyp gorące orzechy na czystą ściereczkę kuchenną, przykryj je drugą połową ściereczki i mocno pocieraj, żeby luźne, cienkie jak papier skórki się złuszczyły, a potem wybierz orzechy, zostawiając skórki na ściereczce. Posiekaj je ostrym nożem na równe kawałki wielkości ziarnka grochu, ok. 5 mm.

  3. Przygotuj deskę5 min aktywnej pracy· początek: +20 min

    Opłucz drewnianą deskę pod zimną wodą z kranu i strząśnij nadmiar, żeby była mokra, ale bez kałuż, albo wyłóż tacę papierem do pieczenia. Wałek, szpatułkę i duży nóż wstaw do dzbanka z zimną wodą, a szklankę napełnij zimną wodą do próby. Gdy miód będzie gotowy, nie będzie już czasu na szukanie czegokolwiek.

  4. Zagotuj miód15 min aktywnej pracy· początek: +25 min

    Wlej miód do rondla z grubym dnem, postaw na małym ogniu i mieszaj drewnianą łyżką. Kiedy się zagotuje, wzbierze jasną pianą: zdejmij rondel z ognia, aż piana opadnie, postaw go z powrotem i powtarzaj to, cały czas mieszając. Po 10–15 minutach pęcherzyki zrobią się drobne i równe, a miód pociemnieje o ton.

  5. Sprawdź miód5 min aktywnej pracy· początek: +40 min

    Skap odrobinę miodu z łyżki do szklanki z zimną wodą. Jeśli się rozpuści albo rozejdzie w nitki, gotuj jeszcze minutę lub dwie i spróbuj ponownie. Miód jest gotowy, gdy kropla opada na dno, trzyma się w całości i da się ją uformować w palcach w miękką kulkę – na termometrze to ok. 115–120 °C / 250 °F. Nie dopuść, żeby ściemniał bardziej niż do koloru głębokiego bursztynu.

  6. Wmieszaj orzechy5 min aktywnej pracy· początek: +45 min

    Zmniejsz ogień do minimum, wmieszaj cukier, jeśli go używasz, a potem wsyp wszystkie orzechy naraz. Mieszaj jeszcze 3–5 minut, aż każdy kawałek będzie oblepiony, a masa nabierze połysku i złotego koloru. Jest gotowa, gdy zbierze się w jedną lepką bryłę, a w rondlu nie zostanie wolny miód.

  7. Rozprowadź masę5 min aktywnej pracy· początek: +50 min

    Od razu zeskrob masę na mokrą deskę i rozpłaszcz ją grzbietem zwilżonej łyżki. Rozwałkuj ją mokrym wałkiem na płat grubości ok. 1 cm i wymiarach mniej więcej 25 na 30 cm, zanurzając wałek w wodzie, gdy tylko zacznie się kleić. Wyrównaj boki mokrą szpatułką.

  8. Przestudź kilka minut10 min oczekiwania· początek: +55 min

    Zostaw płat na ok. 10 minut, aż będzie ciepły, a nie gorący, i da się go czysto przeciąć. Nie czekaj, aż całkiem ostygnie, bo pod nożem zacznie pękać i się kruszyć.

  9. Pokrój w romby5 min aktywnej pracy· początek: +1 godz. 5 min

    Zwilż duży nóż i, dociskając go, przetnij płat wzdłuż równoległych linii co ok. 4 cm. Obróć deskę i natnij drugi rząd linii ukośnie do pierwszych, tak żeby powstały romby. Po każdym cięciu zwilżaj nóż i zostaw kawałki na miejscu.

  10. Odstaw do stężenia1 godz. oczekiwania· początek: +1 godz. 10 min

    Poczekaj, aż gozinaki całkiem ostygnie i stwardnieje: w chłodnym pokoju zajmie to ok. godziny, w ciepłej kuchni dłużej. Jest gotowe, gdy wierzch przestaje się kleić, a kawałek czysto odłamuje się od sąsiednich.

  11. Zdejmij i podawaj5 min aktywnej pracy· początek: +2 godz. 10 min

    Przeciągnij jeszcze raz nożem wzdłuż nacięć i zdejmij romby z deski szpatułką. Ułóż je na talerzu albo schowaj na później, jak opisujemy w części o przechowywaniu.

Około 290 kcal na porcję (1 z 15, ok. 55 g, czyli dwa romby i część kawałków z brzegów). To szacunek na podstawie standardowych wartości dla składników, a nie wynik badań laboratoryjnych.

Ruszaj z nami

Gozinaki: naucz się przyrządzać to danie na prywatnej lekcji

Dowolny termin, grupa dowolnej wielkości. Prywatny przewodnik, transport, a w razie potrzeby konie i sprzęt biwakowy.

Gotowa wycieczkaPodróż kulinarna po Gruzji7 dni · od 1290 € za osobę (cena przykładowa)
Jak to jeść po gruzińsku

Gozinaki je się palcami, romb po rombie, najlepiej do herbaty. W Nowy Rok po północy talerz krąży wokół stołu, a to, co zostanie, podjada się przez pierwsze dni stycznia.

Wskazówki, zamienniki i warianty

Wskazówki od gospodarza

  • Wybierz jasny, łagodny miód, np. akacjowy lub wielokwiatowy. Mocny, ciemny miód, taki jak kasztanowy czy gryczany, daje ciemniejsze gozinaki o ostrzejszym smaku, a bardzo płynny miód z tego sezonu trzeba gotować kilka minut dłużej.
  • Kieruj się próbą w wodzie, a nie zegarem. Każda kuchenka, każdy rondel i każdy miód zachowują się inaczej, a próba pokazuje, kiedy odparowało tyle wody, że płat stężeje.
  • Weź głęboki rondel, o pojemności co najmniej cztery razy większej niż objętość miodu. Wrzący miód szybko się pieni, a zdjęcie rondla z ognia na kilka sekund go uspokaja – tak gruzińscy kucharze pilnują, żeby nie wykipiał.
  • Siekaj orzechy ręcznie na równe kawałki. Drobne okruchy z malaksera wchłaniają miód, a potem płat rozpada się przy krojeniu.
  • Deska, wałek, łyżka i nóż muszą być przez cały czas mokre. Gorący miód nie przywiera do mokrej powierzchni, więc później płat łatwo odchodzi.
  • Gorący miód parzy jak karmel: trzymaj przy kuchence miskę z zimną wodą i nie pozwól dzieciom podchodzić, kiedy rozprowadzasz i kroisz masę. Żeby umyć rondel, zalej go gorącą wodą i poczekaj, aż zastygnięty miód się rozpuści.

Warianty i zamienniki

  • Z cukrem albo bez: gruzińscy kucharze nie są tu zgodni. Jedni pod koniec wsypują łyżkę drobnego cukru lub cukru pudru, żeby masa po stężeniu była twardsza i suchsza, inni używają tylko miodu i orzechów. Obie wersje są tradycyjne, więc jeśli wolisz, pomiń cukier.
  • Gozinaki z orzechów laskowych: weź tyle samo orzechów laskowych (wagowo). Praż je nieco dłużej, zetrzyj z nich skórki i przekrój je na połówki, zamiast drobno siekać.
  • Pestki i inne orzechy: pestki dyni to dawny górski wybór, a według Narodowej Administracji Turystyki Gruzji kucharze w Raczy wciąż ich używają; migdały, pestki słonecznika czy orzeszki ziemne to nowsze pomysły. Pestki praż delikatnie, bo przypalają się szybciej niż orzechy włoskie.
  • Sól i wanilia: szczypta soli i ziarenka z połowy laski wanilii, dodane razem z orzechami, równoważą słodycz. To nowoczesny dodatek, a nie klasyczny smak.
  • Grubsze lub cieńsze: rozwałkuj masę na grubość ok. 1,5 cm, jeśli wolisz miększe, bardziej ciągnące kawałki, albo rozpłaszcz ją na 5 mm, żeby były bardziej chrupiące. Gotowanie się nie zmienia.
  • Inne kształty: niektórzy kucharze formują z ciepłej masy mokrymi dłońmi kulki wielkości orzecha włoskiego albo wciskają ją do formy wyłożonej papierem i kroją w kwadraty. Kawałki maczane w roztopionej czekoladzie to nowszy pomysł.

Z czym podawać

  • Czurczchela, suszone owoce i orzechy na noworocznym stole
  • Czarna herbata lub kawa po gruzińsku
  • Kieliszek czaczy na zakończenie długiej uczty
  • Na słodkie zakończenie noworocznej supry z saciwi

Przygotowanie z wyprzedzeniem i przechowywanie

Gdy kawałki całkiem stężeją, ułóż je w szczelnej puszce lub pudełku, przekładając warstwy papierem do pieczenia, i przechowuj w chłodnym, suchym miejscu, np. na półce w spiżarni. Wytrzymają do 2 tygodni, a najbardziej chrupiące są w pierwszym tygodniu. Nie wkładaj ich do lodówki: po przeniesieniu do ciepłego pokoju pokrywają się wilgocią, od której miód robi się lepki.

Gozinaki: najczęstsze pytania

Z czego robi się gozinaki?

Z orzechów włoskich i miodu, w tym przepisie 500 g łuskanych orzechów na 350 g miodu; wielu kucharzy dodaje też łyżkę cukru. Nie ma w nim mąki, masła ani jajek. Orzechy włoskie najczęściej zastępuje się laskowymi, zdarzają się też pestki dyni lub słonecznika.

Dlaczego Gruzini jedzą gozinaki na Nowy Rok?

Miód i orzechy włoskie oznaczają słodki i dostatni rok, więc kawałek zjedzony o północy 31 grudnia przenosi to życzenie w nowy rok. Robienie gozinaki to pod koniec grudnia zajęcie dla całej rodziny, a kawałkami dzieli się z gośćmi i sąsiadami. To, co zostanie, czeka na stole do prawosławnego Bożego Narodzenia i Starego Nowego Roku w styczniu.

Czy gozinaki to to samo co kozinaki?

Mają wspólną nazwę: kozinaki to forma rosyjska, zapożyczona z gruzińskiego. W sklepach w Rosji, w Ukrainie i w krajach sąsiednich tak nazywa się zwykle batonik z pestek słonecznika, sezamu lub orzeszków ziemnych zatopionych w syropie cukrowym. Gruzińskie gozinaki to oryginał z orzechów włoskich i miodu, krojony w romby, a nie w batoniki.

Dlaczego gozinaki wyszło lepkie albo miękkie?

Miód gotował się za krótko i zostało w nim za dużo wody. Następnym razem gotuj go, aż kropla utworzy w zimnej wodzie kulkę, czyli do ok. 115–120°C. Jeśli po godzinie masa nie stężała, zeskrob ją z powrotem do rondla, podgrzewaj delikatnie przez kilka minut, mieszając, a potem rozwałkuj jeszcze raz. Gotowe kawałki mogą się też zrobić lepkie w wilgotnym pomieszczeniu albo w lodówce.

Czy gozinaki jest wegańskie i czy można je jeść w prawosławnym poście?

Nie jest wegańskie, bo miód pochodzi od pszczół. Nie zawiera jednak mięsa, nabiału ani jajek, a prawosławne zasady postu dopuszczają miód, więc nadaje się na dni postne. W Gruzji ma to znaczenie, bo Nowy Rok wypada w czasie postu, który kończy się Bożym Narodzeniem 7 stycznia. Jest też naturalnie bezglutenowe.

Jak długo można przechowywać gozinaki?

Mniej więcej dwa tygodnie w szczelnej puszce, w chłodnym pokoju, z papierem między warstwami. Ponieważ tak dobrze się przechowuje, możesz je zrobić nawet tydzień przed sylwestrem, choć najbardziej chrupiące jest w pierwszych dniach, a potem powoli mięknie.

Ostatnia aktualizacja przepisu: październik 2026, zespół Maspindzeli. Widzisz coś, co gruzińska babcia zrobiłaby inaczej? Napisz do nas.

Ugotuj to w gruzińskiej kuchni

Gozinaki: naucz się przyrządzać to danie u gruzińskiej rodziny, przy winie, które do niego pasuje. Zapewniamy lekcję, gospodarza i transport.

WhatsApp +995 598 74 74 54

Napisz do nas na WhatsAppie
Gozinaki2 godz. 15 min · Średnia