Atrakcje

Gruzja na zdjęciach: 39 fotografii od Tbilisi po Kaukaz i Morze Czarne

Tbilisi w Gruzji widziane z twierdzy Narikala: rzeka Kura, Most Pokoju, cerkiew Metechi na skale i sobór Trójcy Świętej (Sameba) na wzgórzuZdjęcie: Diego Delso, CC BY-SA 4.0
Spis treści
Najważniejsze w skrócie
  • Ta fotograficzna podróż pokazuje Gruzję na 39 zdjęciach z 10 regionów: od Starego Miasta w Tbilisi po swańskie wieże Ushguli i nadmorski bulwar w Batumi.
  • W większości kraju najlepszy sezon na zdjęcia trwa od końca września do połowy października, kiedy powietrze jest przejrzyste, a liście zaczynają zmieniać kolor.
  • Do Tuszetii i Chewsuretii da się dojechać tylko mniej więcej od czerwca do wczesnej jesieni, więc zdjęcia w tych regionach zaplanuj na okres od lipca do września.
  • Góry fotografuj wcześnie rano: latem chmury często zbierają się nad głównym grzbietem Kaukazu już późnym przedpołudniem.
  • Zanim sfotografujesz ludzi albo wnętrze cerkwi, zapytaj o zgodę, a przed lotem sprawdź przepisy dotyczące dronów: drony o masie 250 g i większej trzeba zarejestrować online.

Zdjęcia Gruzji pokazują niewielki kraj, w którym krajobraz zmienia się co parę godzin jazdy. W ciągu jednego tygodnia możesz uchwycić w kadrze rzeźbione balkony Tbilisi, samotną cerkiew pod Kazbekiem, miasto wykute w skale i wybrzeże Morza Czarnego. Ta strona to fotograficzna podróż po Gruzji w 39 zdjęciach, pogrupowanych według regionów. Do każdego dołączamy podpis i podpowiadamy, w jakim świetle lub o jakiej porze roku najlepiej zrobić je samodzielnie.

Każde zdjęcie jest częścią karty miejsca, więc jedno stuknięcie przenosi cię na stronę danego miejsca z opisem dojazdu, historią i najlepszym terminem na wizytę. Każde z nich ma wolną licencję albo publikujemy je za zgodą, a jego autora podajemy na naszej stronie ze źródłami zdjęć. Po dziesięciu regionach znajdziesz nasze wskazówki dotyczące światła, pór roku, dronów i zasad zachowania, a potem odpowiedzi na pytania, które podróżni zadają nam najczęściej.

Tbilisi na zdjęciach: balkony, łaźnie siarkowe i rzeka nocą

Najłatwiej zacząć od Tbilisi, bo Stare Miasto jest zwarte i pełne faktur. Drewniane balkony wychylają się nad stromymi uliczkami, ceglane kopuły wieńczą łaźnie Abanotubani, a nad głowami, wzdłuż grzbietu, biegną mury Narikali. Od kwietnia do czerwca i od września do listopada światło jest miękkie, a nie doskwiera letni upał. Od czerwca do sierpnia wychodź wcześnie: mniej więcej od 10:00 słońce jest ostre, a w uliczkach robi się tłoczno. Po zachodzie słońca rzeka, mosty i cerkwie są podświetlone, dlatego najpiękniej miasto wygląda w niebieskiej godzinie.

  • Sololaki i Stare Miasto: rzeźbione i malowane balkony piętrzące się jeden nad drugim na stromym zboczu. Późnym popołudniem boczne światło wydobywa detale drewnianych zdobień.
  • Stare Tbilisi pod Narikalą: mury twierdzy i zwieńczona kopułą cerkiew św. Mikołaja nad dachami dzielnicy Kala w pogodny dzień. Wróć tu po zmroku, gdy wzdłuż murów zapalają się reflektory.
  • Abanotubani: niskie ceglane kopuły łaźni za rabatami czerwonych kwiatów, a po prawej wyłożona niebieskimi kaflami fasada łaźni Orbeliani. Najspokojniej jest na placu wcześnie rano.
  • Most Pokoju: widziana z wysoka, znad Starego Miasta, rozświetlona kładka ze szkła i stali nad Kurą, a na obu brzegach smugi świateł samochodów. Bądź na miejscu przed zachodem słońca i fotografuj przez całą niebieską godzinę.

Zdjęcia Mcchety i Kartlii: Dżwari, Sweti Cchoweli, Uplisciche i Daszbaszi

Kartlia, kraina wokół stolicy i na zachód od niej, to dawne serce gruzińskiego królestwa, a jej zdjęcia to przede wszystkim kamień. Dżwari stoi samotnie na wzgórzu nad Mcchetą, miastem katedralnym, w którym Aragwi wpada do Kury. Dalej na zachód leży Uplisciche – całe miasto wykute w jasnym piaskowcu. W niskim słońcu skała się złoci, a w południe wydaje się płaska i szara. Na południowy zachód od Tbilisi płaskowyż Calka kryje głęboki bazaltowy wąwóz Daszbaszi. Cały region dobrze wygląda wiosną i jesienią. W lipcu i sierpniu fotografuj w ciągu dwóch godzin po wschodzie słońca i dwóch przed zachodem.

  • Monastyr Dżwari: cerkiew z końca VI wieku samotnie na trawiastym szczycie pod kłębiącymi się chmurami. Przyjedź o wschodzie lub zachodzie słońca, a żeby zobaczyć w dole obie rzeki, wybierz pogodny dzień.
  • Katedra Sweti Cchoweli: XI-wieczna katedra z wysokim bębnem i kamiennymi murami z arkadami w pełnym słońcu, a przez dziedziniec przechodzą zwiedzający. W dni powszednie rano jest spokojniej niż w niedziele, kiedy na liturgię przychodzą tłumy.
  • Uplisciche: wykute w piaskowcu sale, schody i wejścia, a wyżej, na grzbiecie, średniowieczna cerkiew. Latem przyjedź na otwarcie bramy albo w ostatnich godzinach przed zamknięciem, gdy cienie nadają skale głębi.
  • Kanion Daszbaszi: ciemne bazaltowe ściany wcinające się w zaśnieżony płaskowyż, a na horyzoncie białe wzgórza. Tak kanion wygląda zimą; sezon na szlak kanionem i szklany most trwa od maja do października.

Kazbegi i Gruzińska Droga Wojenna na zdjęciach

Droga z Tbilisi na północ w mniej więcej trzy godziny wspina się od zbiornika wodnego i zamku do nagich wysokogórskich dolin. Najpierw mijasz Ananuri nad zbiornikiem Żinwali. Potem droga pokonuje Przełęcz Krzyżową i opada do Kazbegi, najczęściej fotografowanego zakątka gruzińskiego Kaukazu. Tu, na grzbiecie pod Kazbekiem (5054 m n.p.m.), stoi cerkiew Cminda Sameba w Gergeti. Od czerwca do października zbocza są zielone, a szlaki otwarte. Od stycznia do marca czekają zimowe krajobrazy, choć intensywne opady śniegu czasem zamykają przełęcz na kilka godzin. Po południu nad szczytami często zbierają się chmury, więc największą szansę masz rano.

  • Ananuri: XVII-wieczny zamek z dwiema cerkwiami i kwadratową wieżą strażniczą na tle zbocza porośniętego świeżą zielenią lasu. Najlepiej wygląda w porannym świetle, wiosną lub jesienią.
  • Cerkiew Cminda Sameba w Gergeti: XIV-wieczna cerkiew z dzwonnicą na trawiastym grzbiecie na wysokości 2170 m n.p.m., a za nimi ściana gór poprzecinana smugami śniegu. Bądź tu o wschodzie słońca, od maja do października, zanim dotrą turyści na jednodniowych wycieczkach.
  • Dżuta: poszarpane turnie Czauchi nad stromymi zboczami porośniętymi trawą i sosnami, a na stoku drewniany dom. Od końca czerwca do września skały mają najcieplejsze światło późnym popołudniem.
  • Dolina Truso: woda mineralna spływająca po czerwonym i pomarańczowym trawertynie, a w tle ośnieżone szczyty i stara wieża. Od czerwca do października; filtr polaryzacyjny zmniejsza odblaski na mokrej skale.

Nasza wycieczka „Klasyczna Gruzja” obejmuje dwie noce w Stepancmindzie, czyli wschód słońca w Gergeti, a do tego Tbilisi, Uplisciche i Kachetię. Podróżujesz tylko z własną grupą, w wybranym przez siebie terminie, a przewodnik mówiący w twoim języku opowiada o każdym przystanku.

Kachetia na zdjęciach: winnice, monastyry i półpustynia Dawit Garedży

Kachetia, winiarski region na wschodzie, to otwarta, rozległa przestrzeń. Płaska Dolina Alazani leży między dwoma pasmami gór, a w pogodne dni ośnieżony Wielki Kaukaz wypełnia niebo za winnicami. Sighnaghi spogląda na dolinę z grzbietu po jej zachodniej stronie, a o świcie pod jego murami często zalega mgła. Winobranie, od połowy września i przez znaczną część października, wypełnia wsie koszami, traktorami i dymem z kotłów do pędzenia czaczy. Na dalekim południu, przy granicy z Azerbejdżanem, wśród nagich, pasiastych wzgórz leży Dawit Garedża. Jedź tam wiosną lub jesienią: latem w południe jest bardzo gorąco, a światło jest ostre.

  • Sighnaghi: czerwone dachy i wieże cerkwi wzdłuż grzbietu, a nad chmurami unosi się pasmo ośnieżonych szczytów. Zostań na noc, by zobaczyć wschód słońca nad doliną; najlepsze pory roku to wiosna i wczesna jesień.
  • Monastyr Alawerdi: XI-wieczna katedra o wysokości ok. 55 m, wznosząca się w obrębie murów, a w tle błękitne góry. Rano jest spokojnie, a pod koniec września przybywają pielgrzymi na święto Alawerdoba.
  • Monastyr Nekresi z lotu ptaka: pomarańczowe dachy kryte dachówką, kamienna wieża i mury na zalesionym szczycie wzgórza. Pogodne poranki odsłaniają rozległy widok; jeśli chcesz polecieć dronem, najpierw zapytaj mnichów.
  • Dawit Garedża: dziedziniec Ławry pod urwiskami pełnymi skalnych cel, a dalej wzgórza w czerwone i zielone pasy. Od kwietnia do maja i od września do października; latem unikaj pory południowej.

Zdjęcia Tuszetii i Chewsuretii: wsie z wieżami na wysokim Kaukazie

Do tych dwóch odludnych regionów na północnym skraju Gruzji dotrzeć najtrudniej, ale należą do najwdzięczniejszych do fotografowania. Oba mają kamienne wieże obronne, dachy kryte łupkiem i letnie pastwiska, a nowoczesnych budynków, które psułyby kadr, jest niewiele. Do Tuszetii prowadzi jedna wyboista droga dla samochodów 4x4 przez przełęcz Abano (ok. 2950 m n.p.m.), zwykle przejezdna od początku czerwca do początku października. Szatili w Chewsuretii leży za przełęczą Datwisdżwari (2676 m n.p.m.). Do obu regionów najbezpieczniej jechać od lipca do września. Rano jest zwykle najbardziej przejrzyście, a po południu często się chmurzy.

  • Omalo: drewniane balkony i łupkowe dachy w Górnym Omalo, poniżej odnowionych wież Keselo na szczycie wzgórza. Od lipca do września kamień najlepiej wygląda w niskim wieczornym słońcu.
  • Dartlo: wysokie łupkowe wieże i kamienne domy na wysokości ok. 2000 m n.p.m., a za nimi wznosi się zielone zbocze. W pochmurne dni, takie jak ten, dobrze widać detale ciemnego kamienia.
  • Szatili: dziesiątki połączonych ze sobą kamiennych wież i domów schodzących tarasami po skalnej ostrodze nad rzeką. Przyjedź od lipca do września, kiedy droga przez przełęcz jest zwykle otwarta.
  • Muco: ruiny wież na skalistej grani na wysokości ok. 1880 m n.p.m., wysoko nad rzeką Andaki. Od drogi prowadzi strome podejście, więc weź lekki sprzęt i dużo wody.

Swanetia na zdjęciach: swańskie wieże, Uszba i jeziora polodowcowe

Górna Swanetia na północnym zachodzie, wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO, to kraina wsi z wieżami u stóp najwyższych szczytów Gruzji. Miejscowe rodziny budowały wieże przez wiele stuleci, mniej więcej od IX do XVIII wieku, a większość z nich ma ok. 20–30 m wysokości. Bazą wypadową jest Mestia, położona na wysokości ok. 1500 m n.p.m., a droga z Zugdidi jest otwarta przez cały rok. Od czerwca do początku października trwa sezon zielonych dolin i górskich jezior. Pod koniec września złocą się brzozy, a od stycznia do marca leży głęboki śnieg. Podobnie jak w Kazbegi, szczyty są często najlepiej widoczne w pierwszych godzinach po wschodzie słońca.

  • Mestia nocą: podświetlone wieże pod rozgwieżdżonym niebem, a nad miasteczkiem ośnieżony masyw. Wybierz pogodną, bezwietrzną noc i zabierz statyw.
  • Ushguli: kamienne wieże i domy wśród letniej łąki na wysokości ok. 2100 m n.p.m., a na pierwszym planie polne kwiaty. Od czerwca do września; szczyty w tle często już w południe kryją się w chmurach.
  • Uszba: bliźniacze granitowe rogi (4710 m n.p.m.) z zaśnieżonym żlebem pomiędzy nimi, nad ciemnym, zalesionym grzbietem. Najostrzejszy widok dają pogodne poranki od czerwca do września.
  • Jeziora Koruldi: jedno z jezior na wysokości ok. 2740 m n.p.m., w czerwcu jeszcze w połowie zamarznięte, z zaspami śniegu i odległymi szczytami. W lipcu lodu już nie ma, a w bezwietrzne poranki w wodzie może się odbijać Uszba.

Nasza „Wielka wycieczka objazdowa ze Swanetią” to trzy noce w Mestii i cały dzień w Ushguli, a do tego Kazbegi, Kachetia i wybrzeże w Batumi. Jak w przypadku wszystkich naszych wycieczek, termin wybierasz ty.

Zdjęcia Raczy: rzeźbione cerkwie i górskie jezioro

Raczę, położoną w górnej dolinie Rioni, odwiedza znacznie mniej turystów niż Swanetię czy Kazbegi, więc często będziesz mieć kadr tylko dla siebie. Tutejsze zdjęcia to rzeźbiony kamień i gęsty las. Fasady katedry w Nikorcmindzie i cerkwi Barakoni pokrywają jedne z najbogatszych płaskorzeźb w kraju. Droga z Kutaisi pokonuje przełęcz Nakerala, a tuż pod nią, na płaskowyżu, leży jezioro Szaori. Maj i czerwiec są soczyście zielone. Od połowy października do początku listopada jesienne barwy są najintensywniejsze.

  • Katedra w Nikorcmindzie: zdobione płaskorzeźbami ściany i wysoki bęben cerkwi zbudowanej w latach 1010–1014, w słoneczny letni dzień. Niskie boczne światło rano lub pod wieczór wydobywa płaskorzeźby.
  • Cerkiew Barakoni: jasna XVIII-wieczna cerkiew nad głębokim zielonym wąwozem, a na pierwszym planie wiejski dom. Od maja do października najlepiej wygląda w świetle późnego popołudnia.
  • Jezioro Szaori: zbiornik na wysokości ok. 1130 m n.p.m., a za wzgórzami wznoszą się ośnieżone szczyty. Przyjedź jesienią, gdy drzewa się przebarwiają, albo wiosną, gdy na grzbiecie pasma wciąż leży śnieg.

Imeretia i Megrelia na zdjęciach: Gelati, Kacchi i kaniony

Na zachód od Gór Lichskich powietrze robi się wilgotne, a wzgórza nabierają głębszej zieleni. Wokół Kutaisi Imeretia łączy wpisany na listę UNESCO monastyr Gelati z osobliwościami takimi jak Słup Kacchi. Sąsiednia Megrelia ma turkusową wodę Kanionu Martvili. Deszcz pada tu często, więc wykorzystaj go: miękkie, szare światło pasuje do kamiennych cerkwi i mokrego lasu. Od kwietnia do czerwca jest tu najbardziej zielono. Pod koniec października i na początku listopada kaniony mienią się jesiennymi kolorami. Do wąskich wąwozów bezpośrednie słońce dociera tylko około południa.

  • Monastyr Gelati: XII-wieczna cerkiew, jej dzwonnica i wysoki cyprys pod szarym niebem. Rano przez cały rok jest tu spokojnie, a przy zachmurzonym niebie na ścianach nie ma ostrych cieni.
  • Słup Kacchi: wapienna kolumna wysoka na ok. 40 m, z maleńką cerkiewką na szczycie, wyrastająca z lasu koło Cziatury. Od kwietnia do października, ze ścieżki u jej stóp.
  • Kanion Okatse z lotu ptaka: metalowa kładka wysunięta nad wąwóz pełen jesiennych drzew, a daleko w dole rzeka. Takie kolory zobaczysz od końca października do początku listopada.
  • Kanion Martvili: niewielki ponton na turkusowej wodzie między nawisającymi wapiennymi ścianami. Wybierz słoneczny dzień i porę około południa, kiedy światło dociera do wody; w deszczu pontony nie pływają.

Zdjęcia Samcche-Dżawachetii: Wardzia, Rabati i wulkaniczne jeziora

Na południu Kura żłobi głęboki wąwóz wśród suchych wzgórz, a dalej teren wznosi się ku wysokiemu, bezleśnemu płaskowyżowi Dżawachetii. Fotografuje się tu skalne miasta, twierdze i rozległe jeziora położone powyżej 2000 m n.p.m. Wardzia, skalny monastyr z XII wieku, jest wykuta w urwisku nad rzeką. Zamek Rabati w Achalciche i twierdza Chertwisi to wygodne przystanki po drodze. W maju i czerwcu zbocza są zielone i pełne polnych kwiatów, a wrzesień i październik są suche i pogodne. Zima na płaskowyżu jest długa i mroźna, a jeziora zamarzają.

  • Wardzia: skalne sale, łuki i schody wykute w urwisku, a za nimi zielona dolina, pod koniec maja. Najlepiej wiosną i wczesną jesienią; w lipcu i sierpniu przyjedź jak najwcześniej.
  • Zamek Rabati: złota kopuła meczetu wśród odnowionych wież, arkad i murów w ciepłym słońcu. O każdej porze roku najlepiej późnym popołudniem.
  • Twierdza Chertwisi: mury i wysoka wieża na skale nad rwącą, wezbraną wiosną rzeką. Przez cały rok najlepiej wygląda w świetle późnego popołudnia.
  • Jezioro Parawani: niskie słońce nad największym jeziorem Gruzji, położonym na wysokości 2073 m n.p.m., i sylwetki wulkanicznych wzgórz. Od czerwca do września; zabierz coś ciepłego, bo wiatr na płaskowyżu przenika do kości nawet latem.

Adżaria i wybrzeże Morza Czarnego na zdjęciach

W Adżarii, na południowym zachodzie, subtropikalne wybrzeże i wysokie góry dzieli tylko kilka godzin drogi. Batumi ma nowoczesną panoramę wieżowców nad morzem, a Ogród Botaniczny na Zielonym Przylądku spogląda z góry prosto na wodę. Na południe od miasta rzymskie mury Gonio strzegą ujścia rzeki Çoruh. W głębi lądu droga wspina się przez las w stronę Goderdzi i Zielonego Jeziora. Latem wybrzeże jest wilgotne i często zamglone. Najbardziej przejrzyste dni przychodzą jesienią i po zimowych deszczach, gdy na górach za Batumi leży śnieg.

  • Batumi: 130-metrowa Wieża Alfabetu Gruzińskiego i nadmorskie wieżowce, a za nimi ośnieżone góry, w pogodny zimowy dzień. Taki widok zobaczysz od grudnia do marca; fotografuj ponad wodą przy niskim słońcu.
  • Ogród Botaniczny w Batumi: widok wzdłuż brzegu na turkusową wodę, kamienistą plażę i linię kolejową pod zielonymi klifami. Od kwietnia do czerwca dla kwiatów, od września do listopada dla łagodnych, pogodnych dni.
  • Twierdza Gonio z lotu ptaka: prostokąt rzymskich murów i wież wokół porośniętych trawą wykopalisk. Latem niskie słońce wczesnym rankiem lub późnym popołudniem daje łagodniejsze światło niż w południe.
  • Zielone Jezioro: turkusowe jezioro na wysokości ok. 2060 m n.p.m., otoczone lasem, z różową wierzbówką kiprzycą na pierwszym planie i wysokogórskimi pastwiskami w tle. Śnieg zwykle znika z drogi dojazdowej do czerwca i wraca po początku października.

Jak zrobić własne zdjęcia Gruzji: światło, pory roku, drony i ludzie

Żeby przywieźć z Gruzji dobre zdjęcia, nie potrzebujesz dużego aparatu. W miastach i cerkwiach dobrze poradzi sobie telefon. W górach, gdzie szczyty są daleko od drogi, przyda się aparat z zoomem. Najważniejsze jest to, kiedy fotografujesz, dlatego poniżej wyjaśniamy, jak w całym kraju układają się pory roku i światło.

Najlepsza pora na zdjęcia w poszczególnych regionach

RegionNajlepsze miesiące na zdjęciaNajlepsze światłoDojazd i uwagi
TbilisiKwiecień–czerwiec, wrzesień–listopadNiebieska godzina po zachodzie słońcaDo ok. 9:00 w uliczkach jest spokojnie
Mccheta i KartliaKwiecień–czerwiec, wrzesień–październikPierwsze i ostatnie dwie godziny dniaW Uplisciche w letnie południe jest bardzo gorąco
KazbegiCzerwiec–październik; na śnieg styczeń–marzecWschód słońca w GergetiPo opadach śniegu Przełęcz Krzyżowa bywa zamknięta przez kilka godzin
KachetiaMaj–czerwiec; od połowy września do listopadaŚwit nad Doliną AlazaniWinobranie od połowy września, także w październiku
Tuszetia i ChewsuretiaLipiec–wrzesieńRano, zanim zbiorą się chmuryDroga przez przełęcz Abano zwykle otwarta od początku czerwca do początku października
SwanetiaOd czerwca do początku października; na śnieg styczeń–marzecSzczyty wczesnym rankiemDroga do Mestii otwarta przez cały rok
RaczaMaj–czerwiec; od połowy października do początku listopadaNiskie boczne światło na rzeźbionych ścianachZ Kutaisi przez przełęcz Nakerala
Imeretia i MegreliaKwiecień–czerwiec; od końca października do listopadaW kanionach południe, przy cerkwiach miękkie szare światłoW deszczu pontony w kanionach nie pływają
Samcche-DżawachetiaMaj–czerwiec; wrzesień–październikPóźne popołudnieZimą jeziora na płaskowyżu zamarzają
Adżaria i wybrzeżeMaj–czerwiec, wrzesień–październik, pogodne dni zimąWieczór na wybrzeżuDroga do Zielonego Jeziora zwykle bez śniegu od czerwca do początku października

Złota i niebieska godzina

Gruzja przez cały rok ma jeden czas, UTC+4, bez czasu letniego. W Tbilisi pod koniec czerwca słońce wschodzi ok. 5:25 i zachodzi ok. 20:40. Pod koniec grudnia wschodzi ok. 8:25 i zachodzi ok. 17:35. Złota godzina to mniej więcej pierwsza godzina po wschodzie i ostatnia przed zachodem słońca. Niebieska godzina jest krótka, trwa ok. 20–30 min po zachodzie, więc bądź na miejscu, zanim słońce zajdzie. Głębokie doliny w górach pogrążają się w cieniu na długo przed oficjalnym zachodem słońca.

Latem upalna mgiełka zmiękcza dalekie widoki, a nad głównym grzbietem od późnego przedpołudnia zwykle zbierają się chmury. Jesienią powietrze jest najbardziej przejrzyste w całym roku. Po deszczowym dniu następny poranek często daje najczystszą widoczność ze wszystkich.

Planuj dzień według światłaŚrodek dnia spędzaj w drodze, a poranki i wieczory zostaw na zdjęcia. Z prywatnym kierowcą zatrzymasz się tam, gdzie jest dobre światło, a nie tam, gdzie akurat staje autobus.

Drony

Dron wymaga więcej planowania niż aparat. Od 2021 r. Agencja Lotnictwa Cywilnego nakłada na operatorów dronów o masie 250 g i większej obowiązek rejestracji online na stronie uas.gov.ge i zdania krótkiego testu przez internet. Zanim spakujesz drona, sprawdź aktualne przepisy i to, jak dotyczą przyjezdnych. Nigdy nie lataj w pobliżu lotnisk, obiektów wojskowych, stref przygranicznych ani linii rozgraniczenia wokół okupowanych terytoriów: Abchazji i regionu cchinwalskiego (Osetii Południowej). Przy cerkwiach i monastyrach najpierw zapytaj duchownych i uszanuj odmowę. W parkach narodowych przed startem skonsultuj się z centrum obsługi turystów.

Fotografowanie ludzi i cerkwi

Większość Gruzinów chętnie pozuje do zdjęć, ale najpierw zapytaj – z uśmiechem, wskazując głową aparat. Na targach pomaga, jeśli najpierw coś kupisz. Nigdy nie fotografuj żołnierzy, policji ani posterunków granicznych. W cerkwiach szukaj tabliczki przy drzwiach. W wielu nie wolno fotografować wnętrza, a w niektórych można robić zdjęcia bez lampy błyskowej. Jeśli nie ma tabliczki, zapytaj osobę sprzedającą świece albo duchownego. Nigdy nie rób zdjęć podczas nabożeństwa. Ubierz się skromnie, tak by zakryć ramiona i kolana. Kobiety zwykle zakładają chustę na głowę, a przy wejściu często czeka kosz z chustami do pożyczenia. Pozostałe zasady zachowania w cerkwi wyjaśnia nasz poradnik o religii w Gruzji.

Co spakowaćW góry weź zapasowe baterie, bo na zimnie szybko się rozładowują, a do zdjęć jezior i mokrych skał – filtr polaryzacyjny. Lekki statyw wystarczy na niebieską godzinę w Tbilisi i nocne niebo w Swanetii.

Jeśli wolisz, żeby ktoś zaplanował za ciebie każdą sesję, w naszej wycieczce „Wyprawa fotograficzna po Gruzji” każda sesja wypada o pierwszym lub ostatnim świetle dnia, a prowadzi ją zawodowy fotograf. Wyprawa trwa dziewięć dni: od Starego Tbilisi i winobrania w Kachetii po Kazbegi i Ushguli. Jako prywatna wycieczka odbywa się w wybranym przez ciebie terminie, tylko z twoją grupą.

Zdjęcia Gruzji: najczęstsze pytania

Jak wygląda Gruzja?

Gruzja mieści bardzo wiele na niewielkiej powierzchni. Północ to ściana ośnieżonych szczytów Kaukazu, a pod nimi kamienne wsie z wieżami. Na wschodzie rozciągają się rozległe winnice i półpustynia, a na zachodzie zielone wzgórza, kaniony i subtropikalne wybrzeże Morza Czarnego. Tbilisi łączy stare balkony i kopuły cerkwi z nowoczesnym szkłem.

Które zdjęcia Gruzji są najbardziej znane?

Klasyczne ujęcie to cerkiew Cminda Sameba w Gergeti na grzbiecie pod Kazbekiem. Tuż za nią plasują się swańskie wieże Ushguli i Mestii, balkony i łaźnie Starego Tbilisi, skalne miasto Wardzia i monastyr Dżwari nad Mcchetą. Nowszym ulubieńcem jest turkusowa woda Kanionu Martvili.

Kiedy najlepiej robić zdjęcia w Gruzji?

Od końca września do połowy października: to najlepszy termin pod każdym względem, z przejrzystym powietrzem, jesiennymi kolorami w górach i winobraniem w Kachetii. Czerwiec i lipiec to pora na wysokogórskie łąki i polne kwiaty. Po zimowe krajobrazy jedź do Kazbegi lub Swanetii między styczniem a marcem.

Czy w Gruzji można latać dronem?

Tak, ale jeśli twój dron waży 250 g lub więcej, najpierw musisz się zarejestrować: internetowy system Agencji Lotnictwa Cywilnego na stronie uas.gov.ge obejmuje krótki test. Przepisy mogą się zmieniać, więc sprawdź je przed wyjazdem. Trzymaj się z dala od lotnisk, granic, obiektów wojskowych i tłumów, a zanim polecisz w pobliżu cerkwi lub monastyru, zapytaj o zgodę.

Czy w gruzińskich cerkwiach można robić zdjęcia?

To zależy od cerkwi. W wielu wisi tabliczka z zakazem fotografowania, w innych można robić zdjęcia bez lampy błyskowej, a podczas nabożeństwa aparaty prawie nigdzie nie są mile widziane. Jeśli nie ma tabliczki, zapytaj duchownego lub osobę sprzedającą świece.

Czy w Gruzji mogę fotografować miejscowych?

Zwykle tak, pod warunkiem że najpierw zapytasz. Ludzie na wsiach i targach przeważnie podchodzą do tego życzliwie, a niektórzy mogą zaprosić cię do domu na kawę. Nie fotografuj żołnierzy, policji ani posterunków granicznych.

Czy mogę wykorzystać te zdjęcia Gruzji na własnej stronie internetowej?

Każde zdjęcie ma własnego autora i licencję, które podajemy na naszej stronie ze źródłami zdjęć. Wiele z nich jest udostępnionych na licencjach Creative Commons, które pozwalają na ponowne wykorzystanie, jeśli podasz autora i zastosujesz się do warunków licencji. Kilka publikujemy na podstawie specjalnej zgody i nie wolno ich wykorzystywać ponownie, więc sprawdź każde zdjęcie, zanim je skopiujesz.

Czy potrzebuję wycieczki fotograficznej, żeby zrobić dobre zdjęcia Gruzji?

Nie. Każdą prywatną wycieczkę można zaplanować pod kątem światła, z wczesnymi wyjazdami i długimi przerwami w środku dnia. Jeśli chcesz, żeby każdą sesję przygotował dla ciebie fotograf, dokładnie to zapewnia nasza dziewięciodniowa wycieczka „Wyprawa fotograficzna po Gruzji”.

Zespół Maspindzeli

Miejscowi gospodarze i przewodnicy z Tbilisi. Co tydzień jeździmy tymi drogami, a ten poradnik aktualizujemy w każdym sezonie.

Chcesz tak podróżować, ale bez planowania?

Na podstawie tego poradnika przygotujemy prywatną wycieczkę z kierowcą, przewodnikiem i starannie wybranymi hotelami.

WhatsApp +995 598 74 74 54

Napisz do nas na WhatsAppie